Kasteel van La Luz
De oudste vesting van de Canarische Eilanden, uit 1494. Sloeg Drake af in 1595. Tegenwoordig huist er de stichting van de beeldhouwer Martín Chirino, die in deze wijk werd geboren.

In 1883 begon de aanleg van de Puerto de la Luz en in twintig jaar veranderde de stad van boven tot onder. Bijna alles kwam daaruit voort: het toerisme, de art-nouveaugevels en zelfs de bal.
🎧 In de route Santa Catalina, de haven en het Castillo de la LuzBijna alles wat Las Palmas vandaag bepaalt — het open karakter, de mix van mensen, de art-nouveaugevels van Triana, het oudste hotel van de Canarische Eilanden en zelfs de liefde voor voetbal — komt voort uit een politiek besluit dat eind 19e eeuw in Madrid werd genomen. Dit is het verhaal van hoe een haven een stad opnieuw uitvond.
Eeuwenlang was dit alleen de baai van Las Isletas, een natuurlijke ankerplaats waar schepen beschutting zochten in de luwte van de rots. Het was langs de hele kust de enige plek waar ze zich konden beschermen tegen de wind en de zee.
Om die plek te verdedigen werd het Kasteel van La Luz gebouwd, de oudste vesting van de Canarische Eilanden: een houten fort in 1478, toen Juan Rejón aan land ging om de verovering te beginnen, en daarop een stenen toren in 1494.
Werk had het genoeg. In 1595 sloeg het het Engelse eskader van Drake en Hawkins af, en die overwinning, die het volk toeschreef aan de Virgen de la Luz, gaf het zijn naam. Vier jaar later was het geluk minder groot: in 1599 nam de Hollandse vloot van Van der Does de stad in, plunderde haar en stak haar in brand.
Het detail dat bijna niemand opvalt, is dat die toren de waterkant verdedigde en dat de zee er nu ver vandaan ligt: het was de haven zelf, die land op het water won, die het oude kasteel landinwaarts achterliet.
De oudste vesting van de Canarische Eilanden, uit 1494. Sloeg Drake af in 1595. Tegenwoordig huist er de stichting van de beeldhouwer Martín Chirino, die in deze wijk werd geboren.
Werken begonnen in 1883 en voltooid in 1903. De haven maakte van de stad een van de grote kolenstations van de Atlantische Oceaan.
Download de app en ontdek Las Palmas offline, wanneer je wilt. Loop de wandelroute Santa Catalina, de haven en het Castillo de la Luz met een lokale gids in je oor.
Meer over Viavoy →De sprong kwam dankzij twee broers uit Gran Canaria: Fernando de León y Castillo, minister, en zijn broer Juan, ingenieur. Fernando trok vanuit Madrid aan de politieke touwtjes en Juan ontwierp de werken, en samen overtuigden ze de staat om hier een grote vluchthaven aan te leggen.
De werken begonnen in 1883, werden uitgevoerd door het Britse bedrijf Swanston en werden in 1903 voltooid verklaard. De broers voeren er wel bij: Fernando werd uiteindelijk jarenlang Spaans ambassadeur in Parijs en de Kroon gaf hem de titel Marqués del Muni omdat hij met Frankrijk de grenzen van Spaans-Guinea had onderhandeld.
Vanaf dat moment was de verandering ingrijpend. Las Palmas werd een van de grote kolenstations van de Atlantische Oceaan: stoomschepen uit half de wereld legden hier aan om te bunkeren voordat ze de oceaan overstaken.
Met hen kwamen Britse bedrijven, consuls, banken en een lawine aan mensen van overal. De liefde voor voetbal van deze stad werd juist door de Engelsen van de steenkool meegebracht, net als in Huelva, in Bilbao en in Vigo.
En het toerisme, eerder dan je zou denken: de eerste Victoriaanse reizigers, welgestelde mensen die hier de winter kwamen doorbrengen op de vlucht voor de kou en de hoest. Om hen onder te brengen ging in 1890 het Hotel Santa Catalina open, het oudste hotel van de Canarische Eilanden dat nog in bedrijf is.
De andere grote handel waren de bananen. Het Museum Elder zit tegenwoordig in het voormalige pakhuis van de Britse rederij Elder Dempster Lines, opgericht in 1878 en hier gevestigd in 1884, die Canarisch fruit laadde met bestemming Groot-Brittannië.
Het idee kwam van de Engelse ondernemer Sir Alfred Jones, die deze rederijen vanuit Liverpool leidde: de ruimen van schepen die hoe dan ook voor de steenkool kwamen, vullen met Canarische bananen. In Noord-Europa was de banaan een bijna exotische luxe.
Vóór de banaan was er een andere ongewone monocultuur: de cochenille, een insect dat op de vijgcactus leeft en waaruit een peperdure rode kleurstof werd gewonnen, die in het Europa van de 19e eeuw zeer gewild was. Toen de chemische kleurstoffen die handel de das omdeden, namen de banaan en de tomaat het over.
Met dat geld werden de art-nouveaugevels van de calle Mayor de Triana gebouwd, en de villa's van Ciudad Jardín, waar de havenbourgeoisie zich vestigde. Zonder haven was er het een noch het ander geweest.
En er bleef het Parque de Santa Catalina over, dat samen met de kade ontstond in de jaren tachtig van de 19e eeuw en nog altijd de plek is waar de stad zich vermengt, nu met het carnaval en WOMAD in plaats van met zeelieden van alle vlaggen.
Een bananenpakhuis van de Britse rederij Elder Dempster dat in 1999 werd omgebouwd tot een wetenschapsmuseum waar je alles mag aanraken. Ideaal met kinderen.
Geopend in januari 1890 met Engels kapitaal om de Europese “invernantes”, de wintergasten, onder te brengen. Het oudste hotel van de Canarische Eilanden dat nog in bedrijf is.
De werken begonnen in 1883 en werden in 1903 voltooid verklaard. Politiek werden ze doorgedrukt door Fernando de León y Castillo, een minister uit Gran Canaria; zijn broer Juan ontwierp ze als ingenieur, en het Britse bedrijf Swanston voerde ze uit. In twintig jaar veranderde de stad van boven tot onder.
Een haven waar stoomschepen steenkool bunkerden voordat ze de oceaan overstaken. Las Palmas werd een van de grote kolenstations van de Atlantische Oceaan, en met die schepen kwamen Britse bedrijven, consuls, banken en een lawine aan mensen van overal, die de stad haar kosmopolitische karakter gaven.
Ja, en het is geen alleenstaand geval: hetzelfde gebeurde in Huelva, Bilbao en Vigo, allemaal havensteden met een Britse aanwezigheid die verbonden was met de handel in de 19e eeuw. De Engelse arbeiders en zeelieden speelden op de kades en de liefde voor het spel sloeg over op de plaatselijke bevolking.
Omdat de zee ervandoor ging. De toren, gebouwd in 1494, verdedigde de oever van de baai van Las Isletas, maar de havenwerken en de opeenvolgende ophogingen wonnen zoveel grond op het water dat hij nu tussen de straten ingebed ligt. Het is een heel beeldend voorbeeld van hoeveel de stad over de zee is gegroeid.
Een ongewone en zeer winstgevende monocultuur: de cochenille is een insect dat op de vijgcactus leeft en waaruit een peperdure rode kleurstof werd gewonnen, die in het Europa van de 19e eeuw zeer gewild was. Toen de chemische kleurstoffen die handel de das omdeden, namen de banaan en de tomaat het over. Met dat geld werden de art-nouveaugevels van Triana gebouwd.
Omdat ze hier uitstekend groeiden en in Noord-Europa een bijna exotische luxe waren. De sleutelfiguur was de Engelse ondernemer Sir Alfred Jones, die de rederijen vanuit Liverpool leidde en op het idee kwam de ruimen van schepen die hoe dan ook voor de steenkool kwamen, met bananen te vullen. Zijn pakhuis is tegenwoordig het Museum Elder.
Het Castillo de la Luz, waar nu de stichting van de beeldhouwer Martín Chirino is gevestigd; het Museum Elder, in het oude bananenpakhuis, omgebouwd tot interactief wetenschapsmuseum; het Parque de Santa Catalina, dat met de kade ontstond; en het Hotel Santa Catalina, dat in 1890 openging voor de eerste Engelse toeristen.
Download Viavoy en wandel offline door Las Palmas, wanneer je wilt.

Lees verder



