Hoi! Ik ben Sanne, geboren en getogen in Las Palmas, en vandaag neem ik je mee naar de groenste en deftigste hoek van mijn stad: Ciudad Jardín, de tuinwijk die enkele Engelsen en enkele indianos — emigranten die rijk terugkwamen uit Amerika — aan het eind van de negentiende eeuw droomden.
Overzicht
We komen langs de sporen van die Britse kolonie, het Néstor Museum, het Pueblo Canario, het historische Hotel Santa Catalina en het Parque Doramas, een echte oase midden in het centrum. Alles vlak, in de schaduw en zonder haast.
Onze wandeling begint aan de noordrand van Ciudad Jardín. We beginnen.
Route
- 1
Ciudad Jardín: de wijk die met een tuin geboren werd
Je staat aan de noordrand van Ciudad Jardín, en hier begin je te begrijpen waarom er een wijk bestaat die zo anders is dan al het andere. Er is bijna geen verkeer: alleen het geruis van de palmen en hier en daar een vogel. Aan het einde van de negentiende eeuw maakte Las Palmas een ommekeer door.
- 2
Anglicaanse kapel
Deze kleine kerk, met een Noordse uitstraling en sobere steen, vertelt het verhaal van wie er niet meer zijn. Het is de anglicaanse kerk van de Heilige Drie-eenheid, Holy Trinity, het spirituele hart van die Britse kolonie.
- 3
De Engelse Club
De Engelse Club, de British Club, was tientallen jaren het heilige der heiligen van de Britse kolonie: haar grote centrum van sociaal leven.
Je staat in het hart van de wijk, en ik wil dat je rustig kijkt. De straten worden smaller, hun hoeken zijn afgeschuind, ze openen zich in pleintjes en rotondes met bomen.
- 5
Monument Atis Tirma
Blijf even staan voor dit brons. Het zijn de oude Canariërs aan de rand van een afgrond, en het werk heet Atis Tirma.
- 6
Colonia ICOT, de rationalistische avant-garde
Kijk naar deze huizen: gelijk, eenvoudig, met rechte lijnen en strakke hoeken, zonder één sierlijk detail te veel. Het is de Colonia ICOT, en het is geen esthetische gril. De architect Miguel Martín-Fernández de la Torre bouwde haar tussen 1934 en 1938, de man die een groot deel van deze wijk tekende.
Je betreedt het terrein van een genie. Dit museum bewaart het werk van Néstor Martín-Fernández de la Torre, broer van de architect en een van de grote kunstenaars die de Canarische Eilanden hebben voortgebracht.
Het Pueblo Canario lijkt een traditioneel dorp van de eilanden, met zijn gekalkte muren, zijn balkons van tea, zijn houten roosterwerk en zijn geplaveide plein. Maar kijk goed: het is niet oud. Het is een perfect decor, een verzonnen dorp.
- 9
Bodegón del Pueblo Canario
Hier, tussen deze stenen muren, heb je een perfecte stop om op krachten te komen: de Bodegón del Pueblo Canario.
Open je voor deze gevel: houten galerijen, gesneden balkons, een kleur tussen crème en oker die uit een andere tijd lijkt. Het is het Hotel Santa Catalina, het oudste van de Canarische Eilanden dat nog in bedrijf is, en zijn geschiedenis is die van het toerisme zelf op deze eilanden.
- 11
De eendenvijver
Loop naar deze vijver die verscholen ligt tussen de vegetatie, een vochtig, schaduwrijk hoekje aan de poorten van het grote park van de wijk. Hier leven eenden, ganzen en enorme koikarpers, oranje en wit, die dichterbij komen zodra ze voetstappen horen, in afwachting van brood.
Adem diep in: je ruikt de vochtige aarde, de laurier, de bloemen. Je bent in het Parque Doramas, de grote groene oase midden in het centrum van de stad.
- 13
Auditorio José Antonio Ramos
Dit kleine openluchtamfitheater, met zijn stenen tribunes omarmd door de vegetatie, is het auditorium van het park, opgedragen aan José Antonio Ramos, een geniale timplespeler die het kleinste en meest Canarische instrument, de timple, naar de podia van de halve wereld bracht.
