Plaza de Santa Ana
Serce dzielnicy założycielskiej, z katedrą i ratuszem naprzeciw siebie. Przed nimi osiem psów z brązu, od łacińskiej etymologii nazwy „Canarias”.

Jeden dzień na Veguetę i Trianę, drugi na port i plażę Las Canteras. Dwa miasta, które mieszczą się w tym jednym, w kolejności, która się sprawdza.
🎧 Na trasie Vegueta: katedra, Kolumb i dzielnica założycielskaLas Palmas to w rzeczywistości dwa sklejone ze sobą i bardzo różne miasta, oddalone od siebie o pięć kilometrów. Na południu dzielnica założycielska z 1478 roku, z katedrą Wysp Kanaryjskich i muzeami najwyższej klasy. Na północy portowy przesmyk z trzema kilometrami miejskiej plaży. Próba połączenia ich w jednym dniu to najczęstszy błąd.
Zacznij od Plaza de Santa Ana, placu wytyczonego w 1478 roku, z katedrą na jednym końcu i ratuszem Casas Consistoriales na drugim. Ten układ przepłynął potem Atlantyk i powtórzył się w dziesiątkach miast Ameryki: to poniekąd plac matka.
Wejdź do katedry, a przede wszystkim wjedź na wieżę: jest winda, a z dzwonnicy Vegueta rozpościera się w całości, z dachami, wąwozem i morzem. Zrób to na początku, bo z góry od razu zrozumiesz układ dzielnicy. Obok jest Patio de los Naranjos, krużganek z Muzeum Diecezjalnym.
Potem danie główne: Museo Canario, trzy minuty dalej. Przechowuje największą na świecie kolekcję szczątków dawnych mieszkańców wyspy – setki czaszek i mumii, idole i pintaderas (gliniane pieczęcie) – gromadzoną od 1879 roku przez lekarza, którego książka trafiła do kościelnego Indeksu ksiąg zakazanych.
Zakończ przedpołudnie w Dom Kolumba, z jej patiami pogrążonymi w półmroku, oraz w CAAM, gdzie Sáenz de Oíza zachował kamienne fasady i opróżnił wnętrze, żeby zmieścić w nim muzeum sztuki współczesnej.
Serce dzielnicy założycielskiej, z katedrą i ratuszem naprzeciw siebie. Przed nimi osiem psów z brązu, od łacińskiej etymologii nazwy „Canarias”.
Największa na świecie kolekcja szczątków dawnych mieszkańców wysp. Dobra godzina, bez pośpiechu: to właśnie zmienia sposób, w jaki patrzysz na wyspę.
Dawna Casa del Gobernador, dom gubernatora, z patiami i stropami kasetonowymi w stylu mudéjar. Tani bilet i jeden z najbardziej urokliwych zakątków miasta.
Pobierz aplikację i odkrywaj Las Palmas offline, kiedy chcesz. Przejdź trasę Vegueta: katedra, Kolumb i dzielnica założycielska z lokalnym przewodnikiem w słuchawkach.
Dowiedz się więcej o Viavoy →Przejdź przez wąwóz Guiniguada i zacznij od Teatr Pérez Galdós. Otwarto go w 1890 roku przedstawieniem La Traviata, w 1918 roku spłonął całkowicie od środka, a odbudowywano go do 1928 roku – i tu kryje się klejnot: freski, witraże i płótna w salonie Saint-Saëns podpisał malarz Néstor Martín-Fernández de la Torre. Z ulicy nic z tego nie widać.
Idź dalej Calle Mayor de Triana, handlową arterią wyspy, i oderwij wzrok od witryn: zobaczysz niezwykłą kolekcję secesyjnych fasad z początku XX wieku. Zapłaciła za nie najpierw koszenila, owad żyjący na opuncjach, z którego pozyskiwano bardzo drogi czerwony barwnik, a potem banany.
Przy calle Cano stoi Dom-Muzeum Péreza Galdósa, dom, w którym pisarz urodził się 10 maja 1843 roku i mieszkał do dziewiętnastego roku życia, kiedy popłynął do Madrytu, by prawie nigdy nie wrócić. Są tu jego meble, jego instrumenty i gabinet z jego domu w Santanderze, przeniesiony element po elemencie.
Zakończ w parku San Telmo, dokąd kiedyś sięgało morze: tu stało stare nabrzeże, z którego tysiące mieszkańców wysp wypłynęły na Kubę i do Wenezueli. W parku stoi pomnik Galdósa, którego autorem jest Victorio Macho: pisarz siedzi zapatrzony w Atlantyk, który kiedyś przepłynął.
Zacznij od Zamek La Luz, najstarszej twierdzy na Wyspach Kanaryjskich: kamiennej wieży z 1494 roku, która w 1595 roku odparła Drake'a i Hawkinsa. Broniła brzegu morza, ale port Puerto de la Luz odebrał wodzie tyle terenu, że dziś twierdza znalazła się w głębi lądu. Mieści fundację rzeźbiarza Martína Chirino.
Idź dalej do parku Santa Catalina, od półtora wieku miejsca spotkań całego miasta, i do Museo Elder, muzeum nauki, w którym wszystkiego można dotknąć, urządzonego w dawnym magazynie bananów brytyjskiego przedsiębiorstwa żeglugowego.
Potem zboczenie z trasy, które się opłaca: Ciudad Jardín, dzielnica, którą Miguel Martín-Fernández de la Torre projektował od 1922 roku, wzorując się na angielskich miastach-ogrodach. Są tu park Doramas, Hotel Santa Catalina – otwarty w 1890 roku, najstarszy na Wyspach Kanaryjskich – i Pueblo Canario, które wygląda jak tradycyjna wioska, a w rzeczywistości wymyślił je malarz Néstor w 1937 roku.
Na koniec dnia plaża Las Canteras: ponad trzy kilometry bardzo drobnego piasku osłoniętego naturalną rafą. Przejdź całą promenadę aż do Auditorio Alfredo Kraus, który stoi jak latarnia morska tam, gdzie piasek ustępuje skałom, i zostań na zachód słońca.
Najstarsza twierdza na Wyspach Kanaryjskich, z 1494 roku. W 1595 roku odparła Drake'a, a dziś mieści fundację rzeźbiarza Martína Chirino.
Tradycyjna wioska, która nigdy nie istniała: wymyślił ją malarz Néstor w 1937 roku. W niedziele występują tu zespoły folklorystyczne w strojach, które zaprojektował.
Trzy kilometry piasku w granicach miasta, a rafa La Barra sprawia, że woda jest spokojna jak jezioro. Podczas odpływu można po niej spacerować.
Dwa pełne dni. Miasto to w rzeczywistości dwie części oddalone od siebie o pięć kilometrów: Vegueta i Triana na południu, port i Las Canteras na północy. Każda wystarcza na cały dzień, a łączenie ich w jednym dniu to najczęstszy błąd, bo mnóstwo czasu traci się na dojazdy.
El Museo Canario w dzielnicy Vegueta: przechowuje największą na świecie kolekcję szczątków dawnych mieszkańców Gran Canarii, z setkami czaszek i mumii. I wielkie okno w Auditorio Alfredo Kraus: sto metrów kwadratowych otwartych na Atlantyk tuż za orkiestrą. Ani jednego, ani drugiego nie przeżyjesz nigdzie indziej.
Autobusem guagua – tak na Wyspach Kanaryjskich nazywa się autobusy – z dworca San Telmo, który leży na końcu dzielnicy Triana i jest głównym węzłem komunikacyjnym miasta. To około pięciu kilometrów, a autobusy kursują często. Można przejść pieszo, ale to długi spacer, a środkowy odcinek nie jest szczególnie ciekawy.
Bardzo, a do tego jest winda. Z dzwonnicy widać całą Veguetę z jej płaskimi dachami, wąwóz Guiniguada, morze, a w głębi nowoczesne miasto. Najlepiej zrobić to na początku zwiedzania dzielnicy, bo z góry od razu zrozumiesz jej układ, a wszystko, co zobaczysz potem, nabierze sensu.
Rano, jak wszystkie targi. To najstarszy targ na Wyspach Kanaryjskich, zbudowany około 1856 roku, z centralnym dziedzińcem otoczonym krużgankami, niemal jak klasztorny wirydarz. Są stoiska, przy których usiądziesz i zjesz to, co kupisz na sąsiednim: to najlepszy sposób na ten targ.
Tak, i to jedna z najlepszych plaż miejskich na świecie do kąpieli. Podwodna rafa zwana La Barra łamie fale, zanim dotrą do brzegu, i na dużej części plaży woda jest niemal bez prądów. Na południowym krańcu, przy La Cícer, gdzie bariera już nie chroni, fale docierają w całej sile i jest tam strefa surfingu.
Las Palmas ma niezwykłe jak na swoją wielkość zagęszczenie muzeów: El Museo Canario, Casa de Colón, CAAM i Muzeum Diecezjalne w dzielnicy Vegueta; Casa-Museo Pérez Galdós w dzielnicy Triana; Museo Elder w rejonie portu i Museo Néstor w Ciudad Jardín. To wystarczy na dwa dni pod dachem bez powtórek.
Pobierz Viavoy i zwiedzaj Las Palmas offline, kiedy chcesz.

Czytaj dalej