Ponad trzy kilometry złotego, bardzo drobnego piasku w samym mieście: jedna z tych miejskich plaż, jakie istnieją w niewielu miejscach na świecie. I ma sekret, który czyni ją tak dobrą: skalna bariera obejmuje ją i zamienia dużą część wody w spokojne jezioro.
La Barra, która wszystko wyjaśnia
Ta naturalna bariera nazywa się La Barra i jest podwodną skalną rafą biegnącą równolegle do brzegu. Łamie fale, zanim dotrą do piasku, i zostawia wodę po wewnętrznej stronie niemal bez prądów, odpowiednią dla każdego.
Efekt jest podwójny: w osłoniętej części kąpie się nawet najbardziej strachliwy, a na południowym krańcu, przy La Cícer, gdzie bariera już nie chroni, fale docierają w całej sile i plaża zamienia się w strefę surfingu. Dwie plaże w jednej.
Za tę jakość wody i usług rok po roku powiewa tu Błękitna Flaga. A podczas odpływu rafa La Barra wynurza się i można po niej spacerować, o czym prawie żaden przyjezdny nie wie.
Nazwa jest dosłowna: były tu kamieniołomy. Przez pokolenia wydobywano z tego brzegu piaskowiec samego morza, by budować miasto, wycinając płyty i ciosy, które trafiały do domów i gmachów. Spora część Las Palmas wyszła, kamień po kamieniu, z tej plaży.
Darmowy basen miasta
Zdejmij buty i poczuj piasek: jest bardzo drobny, niemal jak mąka, w odcieniu blondu, którego się nie zapomina. Z jednej strony budynki, z drugiej ocean, a pośrodku wszyscy: plażowicze, emeryci na swoim spacerze, chłopaki z piłką, turyści z otwartymi ustami.
To nic nowego. Już pod koniec XIX i na początku XX wieku, kiedy Las Palmas zaczęło postrzegać siebie jako miasto nad morzem, rodziny przychodziły tu na kąpiele, a wokół wyrosła cała dzielnica La Isleta i Guanarteme.
Plaża zawsze była plażą dla wszystkich, darmowym basenem miasta, i tego charakteru nie straciła: wciąż jest przestrzenią ludową, a nie odgrodzoną enklawą turystyczną, co na kanaryjskim wybrzeżu jest dość wyjątkowe.
Promenada, która ją okala, biegnie wzdłuż całej plaży i jest płaska, z ogródkami kawiarnianymi, lodziarniami i restauracjami. Na jej końcu, od południa, stoi Auditorio Alfredo Kraus, wbity w ziemię jak latarnia morska tam, gdzie piasek ustępuje skałom.
Nie do przegapienia
Trzy kilometry w samym mieście
Jedna z niewielu miejskich plaż tej wielkości i jakości, jakie istnieją na świecie.
Chroni ją La Barra
Podwodna rafa równoległa do brzegu, która łamie fale i zostawia wodę spokojną jak jezioro.
A przy La Cícer są fale
Na południowym krańcu, gdzie bariera nie chroni, plaża zamienia się w strefę surfingu.
Nazwa jest dosłowna
Stąd wydobywano piaskowiec, z którego zbudowano sporą część miasta.
Jak to wpleść w zwiedzanie Las Palmas
Leży pięć minut pieszo od parku Santa Catalina, na przesmyku, który łączy miasto ze skałą La Isleta. To najbardziej turystyczna i najlepiej skomunikowana część miasta.
Możesz poświęcić jej godzinę spaceru albo pół dnia na plaży. Cała promenada, od jednego końca do drugiego, to około trzech płaskich kilometrów.
Najlepiej sprawdza się plan, by rano zwiedzić dzielnice Vegueta i Triana, a po południu przyjść tutaj i zakończyć dzień zachodem słońca na promenadzie, z sylwetką Auditorio w głębi.
Najczęstsze pytania
Dlaczego nazywa się Las Canteras?
Dosłownie dlatego, że były tu kamieniołomy (canteras). Z tego brzegu przez pokolenia wydobywano piaskowiec z samego morza, żeby budować miasto: cięto płyty i ciosy, które trafiały do domów i budynków Las Palmas. Czyli spora część miasta wyszła, kamień po kamieniu, spod twoich stóp. Po tamtym wydobyciu została nazwa. Dziś nikt nie zabrałby stąd ani ziarnka, oczywiście, ale nazwa przypomina nam, że ta plaża była też kiedyś kamienną spiżarnią miasta.
