Plaza Mayor w Valladolid
Pierwszy w Hiszpanii regularny plac główny z podcieniami, z około 1562 roku. Babka placów w Madrycie i w Salamance.

Pierwszy w Hiszpanii plac główny z podcieniami, katedra, która została w połowie drogi, potajemny ślub, który dał początek państwu, i najlepsze muzeum rzeźby na kontynencie.
🎧 Na trasie Plaza Mayor, katedra i centrumValladolid ma historyczną gęstość stolicy i rozmiary miasta, które łatwo ogarnąć: tu urodził się Filip II, zmarł Kolumb, mieszkał Cervantes, gdy wydawał „Don Kichota”, i potajemnie pobrali się Królowie Katoliccy. Wszystko to obejdziesz pieszo, po płaskim terenie, w jeden dzień.
Zacznij od Plaza Mayor i zrób to ze świadomością, na co patrzysz: to pierwszy w Hiszpanii regularny plac główny z podcieniami, wzniesiony około 1562 roku po pożarze, który strawił centrum 21 września 1561 roku, kiedy spłonęło czterysta czterdzieści domów.
Potem idź do katedry, która jest kawałkiem olbrzyma, jaki nigdy nie powstał: Juan de Herrera, architekt El Escorial, zaprojektował ją jako największą świątynię chrześcijaństwa, a budowa stanęła na czterdziestu procentach, gdy dwór przeniósł się do Madrytu. Wejdź na wieżę.
Obok stoją Uniwersytet, z barokowym portalem z 1715 roku, który jest dosłownie kamienną księgą, oraz Pałac Santa Cruz, uważany za pierwszy renesansowy budynek w Hiszpanii: kardynał Mendoza kazał w 1488 roku wstrzymać budowę gotycką, by prowadzić ją dalej w nowym stylu, który przyszedł z Włoch.
A o krok dalej kościół Santa María la Antigua, z romańską wieżą wysoką na prawie pięćdziesiąt metrów – jedną z najwyższych w tym stylu w Hiszpanii – otoczoną neogotycką świątynią z lat dwudziestych.
Pierwszy w Hiszpanii regularny plac główny z podcieniami, z około 1562 roku. Babka placów w Madrycie i w Salamance.
Zaprojektowana przez Juana de Herrerę jako największa świątynia chrześcijaństwa, a zbudowana w czterdziestu procentach. Poszukaj makiety pierwotnego projektu.
Pobierz aplikację i odkrywaj Valladolid offline, kiedy chcesz. Przejdź trasę Plaza Mayor, katedra i centrum z lokalnym przewodnikiem w słuchawkach.
Dowiedz się więcej o Viavoy →Przejdź dziesięć minut do Plaza de San Pablo, która nie jest zwykłym placem, lecz dziedzińcem honorowym: między 1601 a 1606 rokiem, gdy Valladolid było stolicą Hiszpanii, była politycznym centrum monarchii.
Tu stoi kościół San Pablo, góra kamienia rzeźbionego do ostatniego centymetra, w której ochrzczono Filipa II i Filipa IV. A naprzeciwko Palacio de Pimentel, gdzie pierwszy z nich urodził się 21 maja 1527 roku, w skromnych murach z gliny i cegły.
Jest tu też Palacio Real, w którym rezydował dwór, urodził się Filip IV i w 1809 roku spał Napoleon.
Ale najdłuższy przystanek to Colegio de San Gregorio: jego portal w stylu gotyku izabelińskiego należy do najbardziej zdumiewających w Hiszpanii – i nie wiadomo na pewno, kto go zaprojektował – a w środku mieści się Museo Nacional de Escultura: Berruguete, Juan de Juni i Gregorio Fernández.
Muzeum obejmuje też Palacio de Villena, z neapolitańską szopką liczącą ponad sześćset figurek, i Casa del Sol, z kolekcją odlewów rzeźb klasycznych.
Zejdź do Dom Cervantesa, gdzie pisarz mieszkał między 1604 a 1606 rokiem, akurat wtedy, gdy ukazała się pierwsza część „Don Kichota”. I gdzie trafił do więzienia: pod jego drzwiami zasztyletowano pewnego szlachcica, a wymiar sprawiedliwości uwięził go razem z rodziną, bo byli sąsiadami.
Kilka minut dalej jest Dom-Muzeum Kolumba, bo żeglarz zmarł w tym mieście 20 maja 1506 roku, biedny i uwikłany w procesy. Jego kości odbyły potem jeszcze cztery podróże.
Idź dalej do parku Campo Grande, jedenastu i pół hektara ogrodu ze swobodnie chodzącymi pawiami, i do Pomnik Kolumba, posągu, który miał trafić do Hawany, a stanął tutaj, gdy Hiszpania straciła Kubę w 1898 roku.
I zakończ na Plaza del Val, z żelazną halą targową z 1878 roku, która jest pępkiem jednej z najlepszych kultur tapas w Hiszpanii. Wokół dziesiątki barów. A jeśli chodzi o wino, cztery apelacje niecałą godzinę drogi stąd: Ribera, Rueda, Toro i Cigales.
Museo Nacional de Escultura, z trzema szczytami hiszpańskiej rzeźby w drewnie. Dobre dwie godziny – i odsuń się, żeby objąć wzrokiem cały portal.
Tu mieszkał między 1604 a 1606 rokiem, kiedy wydał „Don Kichota”. Zwiedzanie trwa czterdzieści pięć minut, a bilet jest tani.
Hala targowa z żelaza i szkła z lat 1878-1882 i epicentrum jednej z najlepszych kultur tapas w Hiszpanii. Rano targ, po południu bary.
Tak, i to bez pośpiechu: stare miasto jest płaskie i zwarte. Jeden dzień wystarczy na Plaza Mayor, katedrę, Uniwersytet, dzielnicę San Pablo z Museo Nacional de Escultura i okolicę barów z tapas. Drugiego dnia zmieścisz Casa de Cervantes, Casa de Colón, park Campo Grande i spacer nad rzeką.
Museo Nacional de Escultura w Colegio de San Gregorio: jego portal w stylu gotyku izabelińskiego należy do najbardziej zdumiewających w Hiszpanii, a w środku są Berruguete, Juan de Juni i Gregorio Fernández, trzy szczyty rzeźby w polichromowanym drewnie. Zarezerwuj na nie dobre dwie godziny.
Bo to pierwszy w Hiszpanii regularny, zamknięty i w całości otoczony podcieniami plac główny. Wzniesiono go około 1562 roku, po pożarze, który strawił centrum, a Filip II zlecił jego odbudowę jako jednolitego dzieła urbanistyki. Plac w Madrycie powstał w 1617 roku, a w Salamance w 1729 roku: oba wzorowały się na tym.
Bo Juan de Herrera zaprojektował ją około 1582 roku jako największą świątynię chrześcijaństwa, kiedy Valladolid było stolicą monarchii. Ale dwór przeniósł się do Madrytu, pieniądze się skończyły, a budowa stanęła na czterdziestu procentach. Do tego pierwotna wieża zawaliła się w 1841 roku.
W Palacio de los Vivero, 19 października 1469 roku, niemal w tajemnicy: Ferdynand przejechał przez Kastylię przebrany za sługę, byli kuzynami i posłużyli się sfałszowaną bullą papieską, bo prawdziwa przyszła dopiero w 1471 roku. Z tego związku narodziła się unia dwóch koron.
To jedna z najlepszych w Hiszpanii. Jej epicentrum jest Plaza del Val z żelazną halą targową z 1878 roku, a w okolicznych uliczkach skupiają się dziesiątki barów. Miasto ma też własny ogólnokrajowy konkurs tapas, który mocno podniósł średni poziom.
Niecałą godzinę drogi od miasta leżą cztery apelacje pochodzenia: Ribera del Duero, Rueda, Toro i Cigales. To prawdopodobnie największe skupisko ważnych apelacji wokół jakiejkolwiek hiszpańskiej stolicy prowincji i widać to w karcie każdego baru.
Pobierz Viavoy i zwiedzaj Valladolid offline, kiedy chcesz.

Czytaj dalej