Πλάθα Μαγιόρ του Βαγιαδολίδ
Η πρώτη κανονική Πλάθα Μαγιόρ με στοές της Ισπανίας, γύρω στο 1562. Η γιαγιά εκείνης της Μαδρίτης και εκείνης της Σαλαμάνκα.

Η πρώτη Πλάθα Μαγιόρ με στοές της Ισπανίας, ένας καθεδρικός ναός που έμεινε μισός, ένας κρυφός γάμος που θεμελίωσε μια χώρα και το καλύτερο μουσείο γλυπτικής της ηπείρου.
🎧 Στη διαδρομή Η Πλάθα Μαγιόρ, ο Καθεδρικός και το κέντροΤο Βαγιαδολίδ έχει την ιστορική πυκνότητα μιας πρωτεύουσας και το μέγεθος μιας πόλης που περπατιέται εύκολα: εδώ γεννήθηκε ο Φίλιππος Β΄, πέθανε ο Κολόμβος, έζησε ο Θερβάντες όταν δημοσίευσε τον Δον Κιχώτη και παντρεύτηκαν κρυφά οι Καθολικοί Μονάρχες. Όλα αυτά τα γυρίζεις με τα πόδια, σε επίπεδο έδαφος, σε μία μέρα.
Ξεκίνα από την Πλάθα Μαγιόρ, και κάν' το ξέροντας τι βλέπεις: είναι η πρώτη κανονική Πλάθα Μαγιόρ με στοές της Ισπανίας, χτισμένη γύρω στο 1562 μετά την πυρκαγιά που ισοπέδωσε το κέντρο στις 21 Σεπτεμβρίου 1561, όταν κάηκαν τετρακόσια σαράντα σπίτια.
Συνέχισε στον καθεδρικό ναό, που είναι το κομμάτι ενός γίγαντα που δεν υπήρξε ποτέ: τον σχεδίασε ο Χουάν δε Ερρέρα, ο αρχιτέκτονας του Εσκοριάλ, ως τον μεγαλύτερο ναό της χριστιανοσύνης, και έμεινε στο σαράντα τοις εκατό όταν η αυλή έφυγε οριστικά για τη Μαδρίτη, το 1606. Ανέβα στον πύργο.
Δίπλα βρίσκονται το Πανεπιστήμιο, με μια μπαρόκ πρόσοψη του 1715 που είναι κυριολεκτικά ένα πέτρινο βιβλίο, και το Παλάτι Σάντα Κρους, που θεωρείται το πρώτο αναγεννησιακό κτίριο της Ισπανίας: ο καρδινάλιος Μεντόθα διέταξε να σταματήσει το γοτθικό έργο το 1488 για να συνεχιστεί με το νέο ύφος που είχε έρθει από την Ιταλία.
Και ένα βήμα πιο πέρα, η Σάντα Μαρία λα Αντίγκουα, με έναν ρομανικό πύργο σχεδόν πενήντα μέτρων —από τους ψηλότερους της Ισπανίας στο ύφος του— που τον περιβάλλει ένας νεογοτθικός ναός της δεκαετίας του είκοσι.
Η πρώτη κανονική Πλάθα Μαγιόρ με στοές της Ισπανίας, γύρω στο 1562. Η γιαγιά εκείνης της Μαδρίτης και εκείνης της Σαλαμάνκα.
Σχεδιασμένος από τον Χουάν δε Ερρέρα ως ο μεγαλύτερος ναός της χριστιανοσύνης, και χτισμένος στο σαράντα τοις εκατό. Αναζήτησε τη μακέτα του αρχικού σχεδίου.
Κατέβασε την εφαρμογή και ανακάλυψε την πόλη Valladolid χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις. Κάνε τη διαδρομή με τα πόδια Η Πλάθα Μαγιόρ, ο Καθεδρικός και το κέντρο με έναν ντόπιο ξεναγό στο αυτί σου.
Μάθε περισσότερα για το Viavoy →Περπάτα δέκα λεπτά ως την πλατεία του Σαν Πάμπλο, που δεν είναι πλατεία αλλά αυλή τιμής: από το 1601 ως το 1606, με το Βαγιαδολίδ πρωτεύουσα της Ισπανίας, ήταν το πολιτικό κέντρο της μοναρχίας.
Εδώ βρίσκεται η εκκλησία του Σαν Πάμπλο, ένα βουνό από πέτρα σκαλισμένη ως το τελευταίο εκατοστό, όπου βάφτισαν τον Φίλιππο Β΄ και τον Φίλιππο Δ΄. Και απέναντι, το Παλάτι Πιμεντέλ, όπου γεννήθηκε ο πρώτος, στις 21 Μαΐου 1527, ανάμεσα σε ταπεινούς τοίχους από λάσπη και τούβλο.
Επίσης το Βασιλικό Παλάτι, όπου φιλοξενήθηκε η αυλή, γεννήθηκε ο Φίλιππος Δ΄ και κοιμήθηκε ο Ναπολέων το 1809.
Η μεγάλη στάση όμως είναι το Κολέγιο του Σαν Γκρεγκόριο: η πρόσοψή του σε ισαβελικό γοτθικό είναι από τις πιο εκπληκτικές της Ισπανίας —και δεν είναι βέβαιο ποιος τη σχεδίασε—, και μέσα βρίσκεται το Εθνικό Μουσείο Γλυπτικής, με τον Μπερρουγκέτε, τον Χουάν δε Χούνι και τον Γρεγκόριο Φερνάντεθ.
Το μουσείο επεκτείνεται στο Παλάθιο δε Βιγιένα, με μια ναπολιτάνικη φάτνη με πάνω από εξακόσιες μορφές, και στην Κάσα δελ Σολ, με τη συλλογή εκμαγείων αρχαίων γλυπτών.
Κατέβα στο Σπίτι του Θερβάντες, όπου ο συγγραφέας έζησε από το 1604 ως το 1606, ακριβώς όταν κυκλοφόρησε το πρώτο μέρος του Δον Κιχώτη. Και όπου κατέληξε στη φυλακή: ένας ιππότης πέθανε μαχαιρωμένος μπροστά στην πόρτα του και η δικαιοσύνη τον φυλάκισε μαζί με την οικογένειά του επειδή ήταν γείτονες.
Λίγα λεπτά πιο πέρα, το Σπίτι-Μουσείο του Κολόμβου, γιατί ο θαλασσοπόρος πέθανε σε αυτή την πόλη στις 20 Μαΐου 1506, φτωχός και μπλεγμένος σε δικαστικές διαμάχες. Τα οστά του θα έκαναν αργότερα άλλα τέσσερα ταξίδια.
Συνέχισε στο Κάμπο Γκράντε, έντεκα και μισό εκτάρια κήπου με παγώνια που κυκλοφορούν ελεύθερα, και στο Μνημείο του Κολόμβου, ένα άγαλμα που προοριζόταν για την Αβάνα και κατέληξε εδώ όταν η Ισπανία έχασε την Κούβα το 1898.
Και τελείωσε στην πλατεία ντελ Βαλ, με την αγορά της από σίδερο και γυαλί του 1878-1882, που είναι ο ομφαλός μιας από τις καλύτερες κουλτούρες τάπας της Ισπανίας. Γύρω της, δεκάδες μπαρ. Και για κρασί, τέσσερις ονομασίες προέλευσης σε λιγότερο από μία ώρα: Ριμπέρα, Ρουέδα, Τόρο και Θιγάλες.
Εθνικό Μουσείο Γλυπτικής, με τις τρεις κορυφές της ισπανικής ξυλογλυπτικής. Δύο ώρες και κάτι, και στάσου σε απόσταση για να χωρέσει η πρόσοψη στο βλέμμα σου.
Εδώ έζησε από το 1604 ως το 1606, όταν δημοσίευσε τον Δον Κιχώτη. Σαράντα πέντε λεπτά επίσκεψη, με φτηνό εισιτήριο.
Αγορά από σίδερο και γυαλί του 1878-1882 και επίκεντρο μιας από τις καλύτερες κουλτούρες τάπας της Ισπανίας. Το πρωί αγορά, το απόγευμα μπαρ.
Ναι, και άνετα: το ιστορικό κέντρο είναι επίπεδο και συμπαγές. Μία μέρα καλύπτει την Πλάθα Μαγιόρ, τον καθεδρικό ναό, το Πανεπιστήμιο, τη συνοικία του Σαν Πάμπλο με το Εθνικό Μουσείο Γλυπτικής και την περιοχή με τα τάπας. Με μια δεύτερη μέρα χωράνε το Σπίτι του Θερβάντες, το Σπίτι του Κολόμβου, το Κάμπο Γκράντε και ο περίπατος στο ποτάμι.
Το Εθνικό Μουσείο Γλυπτικής, στο Κολέγιο του Σαν Γκρεγκόριο: η πρόσοψή του σε ισαβελικό γοτθικό είναι από τις πιο εκπληκτικές της Ισπανίας και μέσα βρίσκονται ο Μπερρουγκέτε, ο Χουάν δε Χούνι και ο Γρεγκόριο Φερνάντεθ, οι τρεις κορυφές της πολύχρωμης ξυλογλυπτικής. Κράτα δύο ώρες και κάτι.
Γιατί είναι η πρώτη κανονική, κλειστή και ολόκληρη με στοές Πλάθα Μαγιόρ της Ισπανίας. Χτίστηκε γύρω στο 1562, μετά από μια πυρκαγιά που ισοπέδωσε το κέντρο, και ο Φίλιππος Β΄ ανέθεσε να ξαναχτιστεί ως ένα ενιαίο πολεοδομικό σύνολο. Εκείνη της Μαδρίτης ήρθε το 1617 και εκείνη της Σαλαμάνκα το 1729: και οι δύο κοίταξαν προς τα εδώ.
Γιατί ο Χουάν δε Ερρέρα τον σχεδίασε γύρω στο 1582 ως τον μεγαλύτερο ναό της χριστιανοσύνης, όταν το Βαγιαδολίδ, που ήταν συνήθης έδρα της αυλής, φιλοδοξούσε έναν καθεδρικό στο μέτρο του. Το 1606 όμως η αυλή, που είχε επιστρέψει στο Βαγιαδολίδ το 1601, έφυγε οριστικά για τη Μαδρίτη, τα χρήματα τελείωσαν και το έργο σταμάτησε στο σαράντα τοις εκατό. Επιπλέον, ο αρχικός πύργος κατέρρευσε το 1841.
Στο Παλάθιο δε λος Βιβέρο, στις 19 Οκτωβρίου 1469, σχεδόν κρυφά: ο Φερδινάνδος διέσχισε την Καστίλη μεταμφιεσμένος σε υπηρέτη, ήταν ξαδέλφια και χρησιμοποίησαν μια πλαστή παπική βούλα γιατί η γνήσια έφτασε μόλις το 1471. Από εκείνον τον γάμο γεννήθηκε η ένωση των δύο στεμμάτων.
Είναι από τις καλύτερες της Ισπανίας. Το επίκεντρο είναι η πλατεία ντελ Βαλ, με την αγορά της από σίδερο και γυαλί του 1878-1882, και οι γύρω δρόμοι συγκεντρώνουν δεκάδες μπαρ. Η πόλη έχει επιπλέον δικό της εθνικό διαγωνισμό τάπας, κάτι που έχει ανεβάσει αισθητά το μέσο επίπεδο.
Υπάρχουν τέσσερις ονομασίες προέλευσης σε λιγότερο από μία ώρα από την πόλη: Ριμπέρα δελ Ντουέρο, Ρουέδα, Τόρο και Θιγάλες. Είναι μάλλον η μεγαλύτερη συγκέντρωση σημαντικών ονομασιών γύρω από ισπανική πρωτεύουσα επαρχίας, και αυτό φαίνεται στον κατάλογο κάθε μπαρ.
Κατέβασε το Viavoy και περπάτησε στην πόλη Valladolid χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις.

Συνέχισε το διάβασμα


