Valladolid · Τι να δεις

Κάμπο Γκράντε

El Campo Grande

Έντεκα και μισό εκτάρια κήπου στην καρδιά του κέντρου, σε σχήμα μεγάλου τριγώνου. Είναι ο πνεύμονας του Βαγιαδολίδ, και εδώ έρχονται όλοι: τα ζευγάρια, οι παππούδες, τα παιδιά με ψωμί για τις πάπιες, οι φοιτητές για επανάληψη. Όμως για αιώνες εδώ υπήρχε ένα σκονισμένο χέρσο χωράφι.

Από το Πεδίο της Αλήθειας στον ρομαντικό κήπο

Το έλεγαν Πεδίο της Αλήθειας και αργότερα Πεδίο του Άρη, γιατί χρησίμευε ως πεδίο στρατιωτικών ασκήσεων. Το πρώτο όνομα προερχόταν από τις προκλήσεις: όταν δύο άντρες είχαν ένα ζήτημα τιμής να λύσουν, έβγαιναν να μονομαχήσουν εδώ έξω, και λεγόταν ότι στη μονομαχία η αλήθεια κατέληγε να βγει στο φως.

Το πρώτο πράσινο ήρθε στην εποχή του Καρόλου Γ΄, όταν γύρω στο 1787 φυτεύτηκαν χίλιες οκτακόσιες φτελιές. Όμως η μεγάλη μεταμόρφωση, αυτή που έκανε το χέρσο χωράφι κήπο, ήρθε το 1877 με πρωτοβουλία του δημάρχου Μιγκέλ Ίσκαρ.

Ανέθεσε τον σχεδιασμό σε έναν Καταλανό κηπουρό, τον Ραμόν Ολίβα, που έφερε τις ιδέες κατευθείαν από τους μεγάλους κήπους του Παρισιού: μονοπάτια που φιδογυρίζουν, εκπλήξεις σε κάθε στροφή, μια λίμνη, έναν καταρράκτη, μια σπηλιά.

Γι' αυτό αυτό το πάρκο δεν έχει ευθείες γραμμές: σχεδιάστηκε για να χαθείς και να απολαύσεις το χάσιμο. Είναι κήπος τοπίου σαν από εγχειρίδιο, στους αντίποδες του κλασικού γαλλικού γεωμετρικού κήπου.

Παγώνια και χάλκινοι συγγραφείς

Αυτό που εκπλήσσει περισσότερο είναι τα παγώνια, που κυκλοφορούν ελεύθερα στο πάρκο μαζί με τους σκίουρους, τις πάπιες και άλλα πουλιά. Είναι μια εικόνα ασυνήθιστη για έναν ισπανικό αστικό κήπο και ένα από τα χαρακτηριστικά του τόπου.

Σκορπισμένα ανάμεσα στα μονοπάτια υπάρχουν μια κρήνη του Κύκνου με πέργκολα, μια λιμνούλα με καταρράκτη και σπηλιά, και η Κρήνη της Φήμης. Όλο το ρεπερτόριο του ρομαντικού κήπου του 19ου αιώνα, χτισμένο με αξιοσημείωτη φιλοδοξία.

Υπάρχουν επίσης προτομές και μνημεία συγγραφέων δεμένων με την πόλη, και στην άκρη του περιπάτου το Μνημείο του Κολόμβου, ένα άγαλμα που προοριζόταν για την Αβάνα και κατέληξε εδώ όταν η Ισπανία έχασε την Κούβα το 1898.

Ο δήμαρχος που το έκανε δυνατό, ο Μιγκέλ Ίσκαρ, πέθανε το 1880 ενώ ήταν ακόμη στη θέση του, αφήνοντας στη μέση το όνειρό του να εκσυγχρονίσει το Βαγιαδολίδ. Ο κόσμος τον αγαπούσε τόσο που οι ίδιοι οι κάτοικοι έβαλαν χρήματα από την τσέπη τους, με λαϊκό έρανο, για να του στήσουν ένα μνημείο.

Μη χάσεις

Έντεκα και μισό εκτάρια στο κέντρο

Ο πνεύμονας της πόλης, σε σχήμα μεγάλου τριγώνου.

Λεγόταν Πεδίο της Αλήθειας

Γιατί εδώ μονομαχούσαν όσοι είχαν ένα ζήτημα τιμής να λύσουν.

Το μεταμόρφωσε ένας δήμαρχος το 1877

Ο Μιγκέλ Ίσκαρ, με σχέδιο του Καταλανού κηπουρού Ραμόν Ολίβα, στον τρόπο των πάρκων του Παρισιού.

Υπάρχουν παγώνια ελεύθερα

Μαζί με σκίουρους, πάπιες και άλλα πουλιά. Ασυνήθιστο για έναν ισπανικό αστικό κήπο.

Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στο Βαγιαδολίδ

Βρίσκεται στο κέντρο, ανάμεσα στην πλατεία Θορίγια και τον σιδηροδρομικό σταθμό, με την Ασέρα δε Ρεκολέτος να το πλαισιώνει από τη μία πλευρά.

Η στάση είναι τριάντα ή σαράντα λεπτά περπάτημα χωρίς χάρτη, που είναι ο τρόπος να το απολαύσεις. Η είσοδος είναι ελεύθερη και είναι ανοιχτό όλο τον χρόνο.

Είναι ο σύνδεσμος ανάμεσα στο ιστορικό κέντρο και το Βαγιαδολίδ του 19ου αιώνα, και το σημείο όπου η πόλη κάνει την παύση της. Στη μία άκρη βρίσκεται η Ακαδημία Ιππικού.

Συχνές ερωτήσεις

Γιατί το έλεγαν Κάμπο δε λα Βερδάδ, το Πεδίο της Αλήθειας;

Λένε ότι το όνομα ερχόταν από τις μονομαχίες. Σε αυτή την ερημιά, όταν δύο άντρες είχαν να λύσουν ένα ζήτημα τιμής, έβγαιναν να μονομαχήσουν εδώ έξω, μακριά από βλέμματα, και λεγόταν ότι στη μονομαχία η αλήθεια κατέληγε να βγαίνει στο φως. Δύσκολο να το φανταστείς σήμερα, με τα παγόνια να κάνουν βόλτα τόσο ήσυχα, αλλά αυτός ο κήπος ήταν επί αιώνες το σκηνικό των πιο σοβαρών και σκοτεινών υποθέσεων της πόλης.

Και τι απέγινε εκείνος ο δήμαρχος που το μεταμόρφωσε;

Ο Μιγκέλ Ίσκαρ είχε ένα τέλος που λέει πολλά για το πόσο τον αγαπούσε η πόλη. Πέθανε το 1880, ενώ ήταν ακόμη στο αξίωμα, αφήνοντας στη μέση το όνειρό του να εκσυγχρονίσει το Βαγιαδολίδ. Ο κόσμος τον αγαπούσε τόσο που οι ίδιοι οι κάτοικοι έβαλαν χρήματα από την τσέπη τους, με λαϊκό έρανο, για να του στήσουν μνημείο. Και ακόμη και σήμερα ένας από τους πιο σημαντικούς δρόμους του κέντρου φέρει το όνομά του. Δεν είναι λίγο, για έναν δήμαρχο.

Ανακάλυψε την πόλη Valladolid και άκουσέ την με τον δικό σου ρυθμό

Γύρισέ την με ντόπιους ξεναγούς, με τον δικό σου ρυθμό και χωρίς σύνδεση.

Εφαρμογή Viavoy

Άλλα μέρη στην πόλη Valladolid

Κολέγιο Σαν Γκρεγκόριο

Η πυρκαγιά του 1561 και η Κόκκινη Πλατεία

Ανάκτορο των Βιβέρο

Ανάκτορο Πιμεντέλ

Ανάκτορο Βιγιένα

Βασιλικό Ανάκτορο της Βαγιαδολίδ