Valladolid · Co zobaczyć

Pałac Królewski w Valladolid

El Palacio Real de Valladolid

Długa, surowa fasada ze złocistego kamienia, z równymi rzędami okien, tak dyskretna, że niczym nie zdradza, co kryje. Tu ważyły się losy imperium: przez pięć lat, między 1601 a 1606 rokiem, Valladolid było stolicą Hiszpanii, a ten budynek jej pałacem królewskim.

Dom sekretarza cesarza

Nie powstał jako pałac królów, lecz jako dom, którego właścicielem był Francisco de los Cobos, wszechwładny sekretarz cesarza Karola V, jeden z najpotężniejszych ludzi swoich czasów, choć dziś mało kto o nim pamięta.

Ze swojego gabinetu pociągał za sznurki finansów i polityki pół świata i zgromadził ogromną fortunę. Pochodził z Úbedy w Jaén, gdzie kazał wznieść kaplicę grobową godną księcia.

Tu zatrzymywali się monarchowie, gdy odwiedzali miasto, i tu w młodości mieszkał następca tronu Filip, przyszły Filip II, urodzony kilka metrów dalej, w Palacio de Pimentel.

Jego najważniejsza chwila nadeszła w 1601 roku: książę Lerma, faworyt Filipa III, przekonał wtedy króla, by przeniósł cały dwór z Madrytu do Valladolid. Niektórzy twierdzą, że nie zrobił tego z miłości do miasta, lecz dlatego, że wykupił pół Valladolid i liczył, że się obłowi.

Dwoje królewskich narodzin i jeden Napoleon

W tych murach 8 kwietnia 1605 roku urodził się przyszły Filip IV. A także jego siostra, Anna Austriaczka, która zaszła znacznie dalej, niż ktokolwiek mógł przypuszczać.

Ta dziewczynka wyszła za Ludwika XIII, króla Francji, i była ni mniej, ni więcej, tylko matką Ludwika XIV, Króla Słońce. A gdy jej syn był mały, rządziła Francją jako regentka w trudnych latach jego niepełnoletności. Z Valladolid na tron Francji.

Stołeczność nie trwała długo: w 1606 roku dwór wrócił do Madrytu, a Valladolid patrzyło, jak władza odchodzi, by już nie wrócić. Pięć lat, które zostawiły w dzielnicy nieproporcjonalnie wielki ślad w architekturze.

A wieki później, w styczniu 1809 roku, spał tu Napoleon, który urządził w pałacu kwaterę, by planować swoje kampanie w czasie hiszpańskiej wojny o niepodległość.

Nie do przegapienia

To był dom sekretarza Karola V

Francisco de los Cobos, który trzymał w rękach finanse i politykę pół świata.

Tu była stolica Hiszpanii

Między 1601 a 1606 rokiem, gdy książę Lerma przekonał Filipa III do przeniesienia dworu.

Tu urodził się Filip IV

8 kwietnia 1605 roku. I jego siostra Anna Austriaczka, matka Ludwika XIV, Króla Słońce.

I spał tu Napoleon

W styczniu 1809 roku, gdy urządził w pałacu kwaterę, by planować swoje kampanie.

Jak to wpleść w zwiedzanie Valladolid

Stoi przy Plaza de San Pablo, wielkim dziedzińcu honorowym arystokratycznej dzielnicy, obok kościoła San Pablo i Palacio de Pimentel.

Postój to dziesięć, piętnaście minut: dziś mieści się tu siedziba wojska, więc podziwia się go z zewnątrz. Ale kiedy wiesz, co działo się w środku, ta milcząca fasada wręcz krzyczy.

Jest dziesięć minut od Plaza Mayor i o krok od Colegio de San Gregorio, w którym mieści się Museo Nacional de Escultura.

Najczęstsze pytania

A kim był ten Francisco de los Cobos?

Jednym z najpotężniejszych ludzi swoich czasów, choć dziś prawie nikt go nie pamięta. Ze swojego gabinetu pociągał za sznurki finansów i polityki pół świata. Zgromadził ogromną fortunę; pochodził z Úbedy, w Jaén, gdzie kazał sobie wznieść kaplicę grobową godną księcia. I proszę bardzo: do historii przeszedł przede wszystkim dzięki domowi, który zbudował sobie tutaj, a który w końcu stał się pałacem królów.

Czy ta infantka, która się tu urodziła, zaszła daleko?

Bardzo daleko. Ta dziewczynka, Anna Austriaczka, wyszła za francuskiego Ludwika Trzynastego i była ni mniej, ni więcej, tylko matką Ludwika Czternastego, Króla Słońce, najbardziej olśniewającego monarchy, jakiego miała Francja. I jeszcze więcej: gdy jej syn był mały, rządziła jako regentka w trudnych latach jego niepełnoletności. Nieźle jak na infantkę z tak skromnego domiszcza.

Odkryj Valladolid i słuchaj we własnym tempie

Zwiedzaj z lokalnymi przewodnikami, we własnym tempie i offline.

Aplikacja Viavoy

Inne miejsca w Valladolid

Puente Mayor

Kościół Nuestra Señora de las Angustias

Kościół San Miguel i San Julián

Kościół Santa María la Antigua

Kościół Santiago

Kościół Salvador