Jeden z tych kościołów, które wyglądają skromnie, a kryją skarby. Jego początki sięgają kaplicy z 1254 roku, a w środku przechowuje flamandzki tryptyk rzeźbiony i malowany w Antwerpii około 1502 roku. Do tego według tradycji to tutaj ochrzczono patrona Valladolid.
Od kaplicy do parafii
Jego początki to kaplica pod wezwaniem św. Heleny, gdzieś z 1254 roku, która około 1336 roku była już parafią pod wezwaniem Zbawiciela. Świątynię, którą widzisz dziś, zbudowano od nowa pod koniec XV wieku.
Ta sekwencja – wczesnośredniowieczna kaplica, późnośredniowieczna parafia, świątynia zbudowana od podstaw – to typowa historia kościołów na kastylijskich starych miastach i tłumaczy, dlaczego jego portal ze złocistego kamienia ma późnogotycki charakter.
Kaplicę San Juan Bautista kazał zbudować Gonzalo González de Illescas, rachmistrz Królów Katolickich, jako kaplicę grobową dla siebie i swoich bliskich; ukończono ją w 1487 roku.
Kolejny przypadek wysokiego urzędnika fundującego własną kaplicę: dokładnie to samo zrobili bankierzy z kościoła Santiago. W XV-wiecznym Valladolid pieniądze i sztuka zawsze szły w parze.
Tryptyk przywieziony z Antwerpii
W tej kaplicy przechowuje się największy klejnot: flamandzki tryptyk z około 1502 roku, rzeźbiony i malowany w Antwerpii, który w siedmiu reliefach opowiada życie św. Jana Chrzciciela.
To dzieło niezwykle subtelne, z tych, przy których trzeba przysunąć nos, żeby nie przeoczyć żadnego szczegółu. Flamandzkie retabula rzeźbione przychodziły na zamówienie z warsztatów Antwerpii albo Brukseli i były bardzo drogie: posiadanie takiego było deklaracją statusu.
Ten handel dziełami sztuki między Flandrią a Kastylią był niezwykle intensywny w XV i XVI wieku i tłumaczy, skąd tyle flamandzkich dzieł rozsianych po kastylijskich kościołach, które dziś wydają się skromne.
Jest też historia, którą opowiada się tu z dumą: według tradycji w tej chrzcielnicy w 1390 roku ochrzczono San Pedro Regalado, patrona Valladolid, franciszkanina reformatora, o którym opowiada się tysiące cudów, w tym ten, że potrafił być w dwóch miejscach naraz.
Nie do przegapienia
Zaczynał jako kaplica w 1254 roku
Pod wezwaniem św. Heleny. Około 1336 roku był już parafią pod wezwaniem Zbawiciela.
Flamandzki tryptyk z 1502 roku
Rzeźbiony i malowany w Antwerpii, z siedmioma reliefami o życiu Jana Chrzciciela.
Kaplicę opłacił królewski rachmistrz
Gonzalo González de Illescas, rachmistrz Królów Katolickich, jako własną kaplicę grobową.
Tu ochrzczono patrona
San Pedro Regalado, w 1390 roku, według tradycji. Mówi się, że potrafił być w dwóch miejscach naraz.
Jak to wpleść w zwiedzanie Valladolid
Stoi w centrum, kilka minut od Plaza Mayor i katedry, w okolicy Fuente Dorada.
Zwiedzanie trwa jakieś dwadzieścia minut. Sprawdź godziny otwarcia: to czynna parafia, więc dostosowuje je do nabożeństw.
Wpisuje się w trasę po centrum razem z kościołem Santiago i kościołem San Miguel y San Julián, dwoma pozostałymi kościołami z dziełami najwyższej klasy.
Najczęstsze pytania
Kim był San Pedro Regalado?
To święty mojego miasta i postać, której nie sposób nie lubić. Był franciszkaninem, reformatorem, który zakładał surowe klasztory w okolicy, w La Aguilera i El Abrojo, a opowiada się o nim tysiące cudów; tradycja mówi, że potrafił nawet być w dwóch miejscach naraz. I jest coś, co zaskakuje wszystkich: to także patron torreadorów. Jego ciało przetrwało nietknięte rozkładem i spoczywa w katedrze. Dla nas to dużo więcej niż święty: to ktoś z domu.
