Plaza de los Luceros
Hier worden elke middag de mascletás afgestoken: een storm van buskruit en ritme die de grond onder je voeten doet trillen en duizenden mensen dicht opeengepakt rond de fontein samenbrengt. Het is het epicentrum van het feest.

Monumenten van karton en hout midden op straat, elke middag mascletás en één nacht waarin alles in vlammen opgaat. Wat het is, wanneer, waar je het ziet en hoe je het overleeft.
🎧 In de route De Rambla, de Centrale Markt en Los LucerosEen paar dagen in juni staat Alicante vol reusachtige monumenten van karton en hout, midden op straat neergezet, met satirische figuren die de spot drijven met de actualiteit. En in de nacht van de 24e, de nacht van San Juan, branden ze allemaal tegelijk. Het is het grote feest van de stad, de Hogueras de San Juan, het vuurfeest van Sint-Jan, erkend als feest van internationaal toeristisch belang.
Een hoguera is een vergankelijk monument van groot formaat, gebouwd van hout, papier-maché en lichte materialen, dat op straat wordt neergezet en aan het eind van het feest wordt verbrand. Het kan een paar verdiepingen hoog worden en bestaat uit figuren die ninots heten.
Wat ze interessant maakt, is dat ze satire zijn. Elke ninot stelt een persoon of een situatie uit de actualiteit voor, uit de politiek, de stad, de sport of de samenleving, met humor en een flinke dosis venijn. Het is een traditie van volkse kritiek met eeuwen ervaring.
Het feest wordt georganiseerd door buurtcomités, met hogueras in verschillende categorieën naargelang het budget, en er is een wedstrijd. Elk comité werkt het hele jaar aan zijn monument, en het geld komt grotendeels van de buurtbewoners zelf.
De voor de hand liggende parallel is de Fallas van Valencia, waarmee ze de techniek, ongeveer de kalender en de sociale structuur delen. De Hogueras van Alicante werden in 1928 geïnstitutionaliseerd, een flink stuk later, door dat model over te nemen en aan te passen aan de zomerzonnewende.
Hier worden elke middag de mascletás afgestoken: een storm van buskruit en ritme die de grond onder je voeten doet trillen en duizenden mensen dicht opeengepakt rond de fontein samenbrengt. Het is het epicentrum van het feest.
Een van de centrale decors, met monumenten op de laan zelf en de optochten die erlangs trekken. Het is het grote stedelijke podium van Alicante en de straat die de stad altijd gebruikt als ze samen iets wil vieren.
Download de app en ontdek Alicante offline, wanneer je wilt. Loop de wandelroute De Rambla, de Centrale Markt en Los Luceros met een lokale gids in je oor.
Meer over Viavoy →Elke middag van het feest wordt op de Plaza de los Luceros een mascletá afgestoken. Het is geen spektakel voor de ogen, maar voor de oren en het lichaam: een ritmische compositie van knallen die aanzwelt tot een slotaardbeving, met duizenden mensen dicht opeengepakt rond de fontein.
Het is moeilijk uit te leggen aan wie het niet heeft meegemaakt, en je begrijpt het zodra het begint. De drukgolf voel je in je borst, de grond trilt en het lawaai is letterlijk oorverdovend. Sommigen hebben er een hekel aan, anderen missen er geen een; niemand blijft onverschillig.
In de nacht van de 24e komt de cremà: alle monumenten branden tegelijk, elk in zijn eigen buurt, in een gecontroleerde brand waar de brandweer over waakt en die de hele stad verandert in een aaneenschakeling van vreugdevuren. Het is het hoogtepunt en de reden voor de naam.
De enige ninot die elk jaar gratie krijgt, de ninot die door de publieksstemming wordt gered, wordt bewaard in het Museo de Hogueras, samen met historisch materiaal van het feest. Zo overleeft er iets van een traditie die draait om het vernietigen van wat maandenlang is gebouwd.
Boek je onderdak ruim van tevoren en reken op hoge prijzen: het is de week met de hoogste bezetting van het jaar in de stad. En besef dat slapen moeilijk wordt, want het lawaai houdt een paar dagen lang de hele nacht niet op.
Gehoorbescherming voor de mascletás, vooral met kinderen. Dat is geen overdreven advies: de geluidsniveaus zijn zeer hoog en de blootstelling zonder bescherming van dichtbij is reëel. Schuimoordopjes volstaan.
De monumenten bekijk je het best door vroeg in de ochtend door de buurten te lopen, als het nog niet druk is. Elk comité heeft het zijne in zijn eigen straat staan, en ze op je gemak bekijken is het interessantste deel, en het deel dat de meeste mensen missen.
En houd er rekening mee dat de stad in feeststand draait: winkels met afwijkende openingstijden, afgesloten straten, overvol openbaar vervoer. Het is niet de week voor een gewoon toeristisch bezoek aan het kasteel of de musea, maar om iets anders te beleven.
In juni worden deze straatjes tot in de kleinste hoek versierd, en het contrast tussen de witte kalk, de bloempotten en de feestversiering is het fotogeniekste van de hele week. Ook in mei, met de Cruces, de meikruisen.
In de dagen voor 24 juni, met de cremà, het verbranden van alle monumenten, in de nacht van San Juan. De precieze data van de plantà, het neerzetten van de monumenten, van de mascletás en van de optochten verschillen elk jaar een beetje, dus kijk het officiële programma na voordat je je reis plant.
Een ritmische compositie van buskruitknallen die aanzwelt tot een slotaardbeving. Het is geen spektakel voor de ogen, maar voor de oren en het lichaam: de drukgolf voel je in je borst en de grond trilt. Ze worden elke middag van het feest afgestoken op de Plaza de los Luceros, met duizenden mensen eromheen.
Ze delen de techniek, de sociale structuur met buurtcomités en het verbranden van de monumenten aan het eind. De Hogueras werden in 1928 geïnstitutionaliseerd, een flink stuk later dan de Fallas, door dat model over te nemen en aan te passen aan de zomerzonnewende: de Fallas zijn in maart, rond San José, en de Hogueras in juni, rond San Juan.
Elk van de satirische figuren waaruit een monument bestaat. Ze stellen personen of situaties uit de actualiteit voor, uit de politiek, de stad, de sport of de samenleving, met humor en een flinke dosis venijn. Elk jaar krijgt er door de publieksstemming één gratie; die ontsnapt aan het vuur en wordt bewaard in het Museo de Hogueras.
Met moeite. De stad draait in feeststand: afgesloten straten, afwijkende openingstijden van winkels, overvol openbaar vervoer en volgeboekt onderdak tegen hoge prijzen. Het is niet de week voor een gewoon toeristisch bezoek aan het kasteel of de musea, maar wel om iets te beleven dat nergens op lijkt.
Het is goed onder controle: de brandweer waakt over elk monument en spuit het publiek nat, en dat hoort bij het ritueel. Waar je wel rekening mee moet houden: tientallen houten monumenten die tegelijk branden laten de temperatuur in de straten een paar graden stijgen, en het lawaai houdt een paar dagen aan.
Download Viavoy en wandel offline door Alicante, wanneer je wilt.

Lees verder