Mercado Central
De beste plek om de producten te zien: vis van de afslag, salazones, ñoras, artisjokken uit de streek en turrón. Het is een ochtendmarkt, met bijna driehonderd kramen, en er komen nog steeds vooral klanten uit de stad.

Een provincie met meer dan twintig verschillende rijstgerechten, een traditie van inzouten die teruggaat op de Feniciërs en de beroemdste turrón van Spanje op een halfuur afstand. Wat je bestelt zonder de mist in te gaan.
🎧 In de route De Rambla, de Centrale Markt en Los LucerosAlicante is rijstland, en dat betekent niet paella. De provincie heeft een enorm repertoire aan rijstgerechten, elk met een eigen techniek, een eigen pan en een eigen gelegenheid, en een flink deel ervan vind je nergens anders. Daarbij komen de salazones, de gezouten vis die de tweede pijler vormt, en de moestuinen en de bergen van het binnenland.
Het is niet allemaal paella.
Arroz a banda is het boegbeeld en het meest verkeerd begrepen gerecht. Van rotsvis wordt een bouillon getrokken, in die bouillon gaart de rijst met sofrito, ñora en saffraan, en de vis wordt apart geserveerd, a banda. De rijst komt zonder stukjes op tafel, met alle smaak van de zee. Je eet hem met alioli.
Arroz con costra komt uit de streek Bajo Vinalopó en lijkt op geen enkel ander gerecht: rijst met vlees en worst waarop aan het eind in de oven een laag losgeklopt ei stolt. Die goudbruine korst is waar het om draait, en je hebt er een aarden schotel voor nodig.
De caldero komt van de zuidkust, richting Santa Pola en de Mar Menor: een soepige rijst met rotsvis, gekookt in een ijzeren caldero, met ñora en knoflook, en in twee vuelcos opgediend, twee keer uit de pan geschept. En er zijn er nog veel meer: zwarte rijst, rijst met konijn en slakken, met kreeft, meloso, uit de oven.
Niet onderhandelbaar is de droge rijst: losse korrels, socarrat op de bodem van de pan en geen bouillon die overblijft. En je bestelt hem voor de hele tafel en van tevoren, want hij wordt vers bereid en duurt twintig tot dertig minuten.
De beste plek om de producten te zien: vis van de afslag, salazones, ñoras, artisjokken uit de streek en turrón. Het is een ochtendmarkt, met bijna driehonderd kramen, en er komen nog steeds vooral klanten uit de stad.
Download de app en ontdek Alicante offline, wanneer je wilt. Loop de wandelroute De Rambla, de Centrale Markt en Los Luceros met een lokale gids in je oor.
Meer over Viavoy →Inzouten is aan deze kust een eeuwenoude traditie, overgeërfd van Feniciërs en Romeinen, die vis houdbaar en vervoerbaar maakte. Hier leeft ze nog, en het is een van de meest typische hapjes vooraf.
De basis: mojama, tonijnfilet die gezouten en aan de lucht gedroogd wordt, in dunne plakjes gesneden en geserveerd met amandelen en een scheutje olie; hueva, kuit van tonijn of leng, intenser van smaak; gedroogde kabeljauw; en capellán, het kleine gedroogde visje dat heel even geroosterd wordt en dat je met je vingers eet.
Uit de moestuinen de artisjokken van de Vega Baja, uitstekend in het seizoen, en de ñoras, dat kleine, ronde paprikaatje dat gedroogd wordt en de halve keuken van Alicante kleur en diepte geeft. Uit het binnenland de bergen en hun stoofpotkeuken, met de gazpacho alicantino, een stoofpot van wild op plat brood.
En uit de zee, naast de rijst: rode garnalen uit Denia, mul, zeekat, gedroogde octopus en de witte garnaal van Santa Pola. De visafslag ligt op een paar kilometer, en dat merk je aan de kaarten.
In de oude binnenstad, rond de co-kathedraal en onder Santa Cruz, zitten de tapasbars van het centrum bij elkaar: salazones, worst en rijstgerechten op de kaart. Het is de buurt om 's middags te eten nadat je van het kasteel bent afgedaald.
Een droge rijst, gekookt in de bouillon van rotsvis, met sofrito, ñora en saffraan. De vis wordt apart geserveerd, “a banda”, en de rijst komt zonder stukjes maar met alle smaak van de zee op tafel. Je eet hem met alioli. Het is het vaakste misverstand op de menukaarten: er zit geen vis in, wel de smaak ervan.
Een rijstgerecht uit de streek Bajo Vinalopó met vlees en worst, waarop aan het eind van de bereiding in de oven een laag losgeklopt ei stolt. Die goudbruine korst is waar het gerecht om draait, en je hebt een aarden schotel nodig om hem te krijgen.
Mojama, tonijnfilet die gezouten en aan de lucht gedroogd wordt, dun gesneden en geserveerd met amandelen en olie; hueva, kuit van tonijn of leng, intenser van smaak; gedroogde kabeljauw; en capellán, het kleine gedroogde visje dat heel even geroosterd wordt en dat je met je vingers eet. Het is een traditie van Feniciërs en Romeinen die hier nog leeft.
Een klein, rond paprikaatje met een dunne schil dat in de zon wordt gedroogd en in de hele keuken van Alicante en Murcia als basis dient voor sofritos, bouillons en sauzen. Het geeft kleur en een heel kenmerkende zoete diepte, en het is een van de ingrediënten die deze rijstgerechten onderscheiden van de Valenciaanse.
In Jijona, op een halfuur van Alicante, en hij heeft een beschermde oorsprongsbenaming. Hij wordt gemaakt van gemalen marcona-amandelen met honing: de zachte versie is de eigenlijke turrón de Jijona, en de harde, met hele amandelen, is de zogenoemde turrón de Alicante. Het verschil tussen een ambachtelijke en een industriële is groot.
In de oude binnenstad, rond de co-kathedraal en onder de Barrio de Santa Cruz, voor tapas rond het middaguur. In de Barrio de San Roque en de omgeving van de haven voor de rijstgerechten. En 's ochtends op de Mercado Central om producten te bekijken en te kopen. Houd er rekening mee dat rijstgerechten voor de lunch zijn en dat veel rijstrestaurants geen diner serveren.
Turrón de Jijona wordt op een halfuur van Alicante gemaakt en heeft een beschermde oorsprongsbenaming: gemalen marcona-amandelen met honing, in de zachte versie, de eigenlijke turrón de Jijona, en in de harde, de zogenoemde turrón de Alicante, met hele amandelen. Het verschil tussen een ambachtelijke en een industriële is groot.
Wat wijn betreft werkt de DO Alicante vooral met monastrell, die krachtige, zeer fruitige rode wijnen geeft, en met moscatel in de streek van de Marina Alta. En dan is er de Fondillón, de zoete, gerijpte rode wijn die naar half Europa werd uitgevoerd, door de druifluis bijna verdween en weer tot leven is gewekt. Als je hem vindt, proef hem.
Over de buurten: de oude binnenstad, rond de co-kathedraal en onder Santa Cruz, voor tapas rond het middaguur; de Barrio de San Roque en de omgeving van de haven voor de rijstgerechten; en de Mercado Central 's ochtends voor de producten.
En een tip voor je planning: rijstgerechten eet je 's middags en in het weekend. Veel goede rijstrestaurants serveren geen diner, of alleen op zaterdag, dus de rijst plan je voor de lunch.
Download Viavoy en wandel offline door Alicante, wanneer je wilt.
