Mercado Central
Najlepsze miejsce, żeby zobaczyć produkty: ryby z giełdy rybnej, salazones, papryczki ñora, karczochy z okolicy i turrón. To targ poranny, z prawie trzystoma stoiskami, i wciąż ma miejscowych klientów.

Prowincja z ponad dwudziestoma różnymi daniami ryżowymi, tradycją solenia ryb odziedziczoną po Fenicjanach i najsłynniejszy turrón w Hiszpanii pół godziny drogi stąd. Co zamówić, żeby się nie pomylić.
🎧 Na trasie Rambla, Targ Centralny i Los LucerosAlicante to kraina ryżu, a to nie znaczy paelli. Prowincja ma ogromny repertuar dań ryżowych, każde z własną techniką, własnym naczyniem i własną okazją, a sporej części z nich nie znajdziesz poza tym regionem. Do tego dochodzą salazones, czyli solone ryby, drugi filar tej kuchni, a także ogrody warzywne i góry w głębi lądu.
Nie wszystko to paella.
Arroz a banda to danie najbardziej sztandarowe i najczęściej źle rozumiane. Z ryb skalnych gotuje się wywar, na tym wywarze gotuje się ryż z sofrito, papryczką ñora i szafranem, a rybę podaje się osobno – a banda. Ryż przychodzi bez kawałków, ale z całym smakiem morza. Je się go z alioli.
Arroz con costra pochodzi z rejonu Bajo Vinalopó i nie przypomina żadnego innego: ryż z mięsem i wędliną, na którym na koniec ścina się w piecu warstwę roztrzepanych jajek. Ta złocista skorupka to cały sens dania, a potrzebne jest do niej gliniane naczynie.
Caldero pochodzi z południowego wybrzeża, od strony Santa Pola i Mar Menor: ryż z dużą ilością wywaru z ryb skalnych, gotowany w żelaznym kociołku, caldero, z papryczką ñora i czosnkiem, podawany w dwóch vuelcos, czyli na dwie tury. A jest ich znacznie więcej: czarny ryż, ryż z królikiem i ślimakami, z homarem, meloso, zapiekany w piecu.
Punktem nie do negocjacji jest ryż na sucho: ziarna osobno, socarrat na dnie patelni i ani kropli zbędnego wywaru. Zamawia się go dla całego stołu i z wyprzedzeniem, bo przygotowuje się go na bieżąco i trwa to od dwudziestu do trzydziestu minut.
Najlepsze miejsce, żeby zobaczyć produkty: ryby z giełdy rybnej, salazones, papryczki ñora, karczochy z okolicy i turrón. To targ poranny, z prawie trzystoma stoiskami, i wciąż ma miejscowych klientów.
Pobierz aplikację i odkrywaj Alicante offline, kiedy chcesz. Przejdź trasę Rambla, Targ Centralny i Los Luceros z lokalnym przewodnikiem w słuchawkach.
Dowiedz się więcej o Viavoy →Solenie ryb to prastara tradycja tego wybrzeża, odziedziczona po Fenicjanach i Rzymianach, która zamieniała rybę w produkt, który dało się przechować i przewieźć. Tutaj wciąż żyje i jest jedną z najbardziej charakterystycznych przekąsek przed posiłkiem.
Podstawy: mojama, czyli polędwica z tuńczyka solona i suszona na powietrzu, krojona w cienkie plastry i podawana z migdałami i odrobiną oliwy; ikra z tuńczyka albo z molwy, o mocniejszym smaku; suszony dorsz; i capellán, mała suszona rybka, którą opieka się przez chwilę i je palcami.
Z ogrodów warzywnych karczochy z Vega Baja, znakomite w sezonie, i ñoras, ta mała, okrągła papryczka, którą się suszy i która daje kolor i głębię połowie kuchni Alicante. Z głębi lądu góry i ich kuchnia z garnka, z gazpacho alicantino, czyli gulaszem z dziczyzny na placku.
A z morza, oprócz ryżu: czerwone krewetki z Denii, barweny, mątwy, suszona ośmiornica i biała krewetka z Santa Pola. Giełda rybna jest kilka kilometrów stąd i to widać w kartach dań.
Stare miasto, wokół konkatedry i poniżej Santa Cruz, skupia rundy po barach z tapas w centrum: salazones, wędliny i dania ryżowe w karcie. To okolica, w której warto zjeść w południe po zejściu z zamku.
To ryż na sucho gotowany na wywarze z ryb skalnych, z sofrito, papryczką ñora i szafranem. Rybę podaje się osobno, „a banda”, a ryż przychodzi bez kawałków, ale z całym smakiem morza. Je się go z alioli. To najczęstsze nieporozumienie w kartach dań: nie ma w nim ryby, jest jej smak.
To ryż z rejonu Bajo Vinalopó z mięsem i wędliną, na którym pod koniec gotowania ścina się warstwę roztrzepanych jajek, wstawiając naczynie do pieca. Ta złocista skorupka to cały sens dania, a żeby ją uzyskać, potrzebne jest gliniane naczynie.
Mojamy, czyli polędwicy z tuńczyka solonej i suszonej na powietrzu, krojonej cienko i podawanej z migdałami i oliwą; ikry z tuńczyka albo z molwy, o mocniejszym smaku; suszonego dorsza; i capellána, małej suszonej rybki, którą opieka się przez chwilę i je palcami. To tradycja odziedziczona po Fenicjanach i Rzymianach, która tutaj wciąż żyje.
To mała, okrągła papryczka o cienkiej skórce, którą suszy się na słońcu i używa jako bazy sofrito, wywarów i sosów w całej kuchni Alicante i Murcji. Daje kolor i bardzo charakterystyczną, słodką głębię smaku i jest jednym ze składników, które odróżniają tutejsze dania ryżowe od walenckich.
W Jijonie, pół godziny drogi od Alicante, i ma on chronioną nazwę pochodzenia. Robi się go z migdałów marcona zmielonych z miodem: wersja miękka to właściwy turrón de Jijona, a twarda, z całymi migdałami, to tak zwany turrón de Alicante. Różnica między turrónem z rzemieślniczej wytwórni a fabrycznym jest spora.
Na starym mieście, wokół konkatedry i poniżej dzielnicy Santa Cruz, na południową rundę po barach z tapas. W dzielnicy San Roque i w okolicach portu na dania ryżowe. A w Mercado Central rano, żeby obejrzeć i kupić produkty. Pamiętaj, że dania ryżowe je się w południe, a wiele restauracji specjalizujących się w ryżu nie podaje kolacji.
Turrón de Jijona powstaje pół godziny drogi od Alicante i ma chronioną nazwę pochodzenia: migdały marcona zmielone z miodem, w wersji miękkiej – to właściwy turrón de Jijona – i w twardej, tak zwanej turrón de Alicante, z całymi migdałami. Różnica między turrónem z rzemieślniczej wytwórni a fabrycznym jest spora.
Jeśli chodzi o wino, apelacja DO Alicante pracuje przede wszystkim z monastrell, który daje mocne i bardzo owocowe czerwone wina, oraz z muskatem w rejonie Marina Alta. Jest też Fondillón, słodkie, długo leżakowane czerwone wino, które eksportowano do pół Europy, które omal nie zniknęło z powodu filoksery i które odzyskano. Jeśli na nie trafisz, spróbuj.
Co do okolic: stare miasto, wokół konkatedry i poniżej Santa Cruz, na południową rundę po barach z tapas; dzielnica San Roque i okolice portu na dania ryżowe; a Mercado Central rano, po produkty.
I jedna rada co do pory: dania ryżowe je się w południe i w weekendy. Wiele dobrych restauracji specjalizujących się w ryżu nie podaje kolacji albo podaje ją tylko w soboty, więc ryż planuje się na obiad.
Pobierz Viavoy i zwiedzaj Alicante offline, kiedy chcesz.
