Ogrody Taconera
Najstarszy ogród miasta, z 1830 roku, na wojskowym glacis. Z jeleniami, danielami i pawiami żyjącymi w fosie, z wolnym wstępem.

Wojskowe glacis zamienione w ogrody, fosy z jeleniami w środku i forteca z XVI wieku, która dziś jest parkiem publicznym. Jak miasto zamieniło swój wojenny pas w pas wypoczynku.
🎧 Na trasie Cytadela, Taconera i zielony pierścieńCała zieleń Pampeluny wzięła się z wojny. Ogrody leżą na glacis, terenie, na którym nie wolno było wyrosnąć nawet krzakowi; wielki park to cytadela z XVI wieku; a najlepszy punkt widokowy nazywa się Media Luna od dzieła obronnego. Ten paradoks to najlepszy argument miasta.
Ogrody Taconera to najstarszy ogród Pampeluny, założony w 1830 roku w stylu francuskim, z prostymi alejami, kwietnikami, posągami i altanami, dokładnie na dawnym glacis zachodniej flanki.
Najbardziej zaskakuje fosa: zachowała się, a w niej żyją jelenie, daniele, pawie i kozy, w czymś, co działa jak małe zoo pod gołym niebem i z wolnym wstępem. Jelenie w fortyfikacji z XVIII wieku, w samym centrum stolicy regionu, to widok, jakiego nie ma w wielu miejscach.
Między alejami stoją fontanny i pomniki postaci z Nawarry: fontanna Fuente de la Mariblanca, posągi królów Nawarry i pomnik Juliána Gayarrego, tenora z doliny Roncal, który w XIX wieku był światową gwiazdą.
I historia żalu: Portal de San Nicolás, monumentalną bramę wejściową, rozebrano w 1915 roku, kiedy miasto chciało odetchnąć poza swoimi murami. Kilkadziesiąt lat później, żałując tego, miasto postawiło ją znowu według dawnego wzoru.
Najstarszy ogród miasta, z 1830 roku, na wojskowym glacis. Z jeleniami, danielami i pawiami żyjącymi w fosie, z wolnym wstępem.
Pięcioramienna gwiazda Filipa II, 1571 rok, dziś park publiczny, w którym mury zamieniono w promenadę, a pawilony w sale wystawowe.
Pobierz aplikację i odkrywaj Pamplona offline, kiedy chcesz. Przejdź trasę Cytadela, Taconera i zielony pierścień z lokalnym przewodnikiem w słuchawkach.
Dowiedz się więcej o Viavoy →Cytadela to wierzchołek pierścienia: pięcioramienna gwiazda, której budowę Filip II zlecił w 1571 roku włoskiemu inżynierowi Giacomowi Palearo, zwanemu el Fratín, według wzoru z Antwerpii.
Z jej pięciu bastionów – Santa María, Santiago, Real, San Antón i La Victoria – zostały trzy. Pozostałe dwa rozbierano od 1888 roku, żeby miasto mogło rozrastać się w stronę Ensanche, dzielnicy o szachownicowym układzie ulic.
Dziś to park publiczny, w którym mury zamieniono w promenadę, fosy porosła zieleń, a dawne pawilony wojskowe przerobiono na sale wystawowe. Przemiana machiny wojennej w miejsce wypoczynku jest zupełna.
Z Taconerą łączy ją Vuelta del Castillo, obwodowy pierścień, który otacza całość i jest najczęściej używaną trasą sportową w mieście. Razem pozwalają obejść całe stare miasto terenami zielonymi.
I jest anegdota, która streszcza historię tego miejsca: ta tak doskonała forteca padła tylko raz, i to nie siłą. 16 lutego 1808 roku Francuzi udali bitwę na śnieżki, odwrócili uwagę wartowników i weszli bez jednego wystrzału.
Park Media Luna zamyka pierścień od wschodu i również zawdzięcza nazwę fortyfikacji: w XVIII wieku stał tu „media luna”, czyli półksiężyc, wysunięte dzieło obronne o takim kształcie.
Zaprojektował go w 1935 roku Víctor Eusa, architekt, który najmocniej ukształtował nowoczesne oblicze Pampeluny, na prawie siedemdziesięciu tysiącach metrów kwadratowych. I jest to balkon: u jego stóp leżą meandry rzeki Arga, ogrody warzywne La Magdalena, a naprzeciwko wisi stare miasto.
W dole biegnie Droga św. Jakuba (Camino de Santiago), przez średniowieczny most Magdalena, którym wchodzą do miasta pielgrzymi schodzący z Roncesvalles po przejściu Pirenejów. To brama wejściowa dla tysięcy ludzi każdego roku.
Drugi wielki punkt widokowy leży po przeciwnej stronie: Zakątek Caballo Blanco, na bastionie Redín. Z tych dwóch miejsc ogarniasz wzrokiem całą dolinę, a oba są dostępne bezpłatnie.
Cały ten proces – przestarzałe fortyfikacje zamieniane w parki i promenady – powtarzał się w całej Europie przez XIX wiek. W Pampelunie udał się szczególnie dobrze, bo murów nie rozebrano do końca, a trasa wciąż jest ciągła.
Balkon, który Víctor Eusa zaprojektował w 1935 roku nad meandrami rzeki Arga. W dole biegnie Camino, przez średniowieczny most Magdalena.
Drugi wielki punkt widokowy, po przeciwnej stronie: sto osiemdziesiąt stopni z rzeką Arga opływającą stare miasto. O zachodzie słońca nie ma lepszego miejsca.
To zespół parków i ogrodów otaczający historyczne centrum, który zajmuje teren dawniej przeznaczony na obronę wojskową: odsłonięte glacis wokół murów, samą Cytadelę i wysunięte dzieła obronne. Całe miasto można obejść terenami zielonymi.
Nazywał się glacis i był otwartą przestrzenią otaczającą mury od zewnątrz. W twierdzy surowo zakazano, żeby rosło tam jakiekolwiek drzewo albo stawała jakakolwiek budowla, bo dałyby osłonę napastnikowi i zasłoniłyby pole ostrzału obrońcom.
Tak, a także daniele, pawie i kozy, żyjące w zachowanej fosie ogrodu, w czymś, co działa jak małe zoo pod gołym niebem i z wolnym wstępem. Jelenie w fortyfikacji z XVIII wieku, w samym centrum stolicy regionu, to widok, jakiego nie ma w wielu miejscach.
Tak, to park publiczny z wolnym wstępem. Mury zamieniono w promenadę, fosy porosła zieleń, a dawne pawilony wojskowe przerobiono na sale wystawowe, które mają własne godziny otwarcia. Z pięciu pierwotnych bastionów zostały trzy.
Bo w XVIII wieku stał tu „media luna”, czyli półksiężyc, wysunięte dzieło obronne o tym charakterystycznym kształcie, które chroniło wejście do miasta. Tak jak w przypadku Taconery i Cytadeli, nazwa terenu zielonego pochodzi wprost od fortyfikacji, która zajmowała to miejsce.
Są dwa i leżą po przeciwnych stronach: El rincón del Caballo Blanco, na bastionie Redín, obok katedry, ze stoma osiemdziesięcioma stopniami widoku na rzekę Arga; i park Media Luna, na wschodzie, z meandrami rzeki i wiszącym naprzeciwko starym miastem. Oba dostępne bezpłatnie i oba najlepsze o zachodzie słońca.
Całe okrążenie to od dwóch do trzech godzin spokojnego marszu: Taconera, Vuelta del Castillo, Cytadela, a z drugiej strony Media Luna. Trasa jest płaska i przyjemna, a Vuelta del Castillo to w dodatku trasa sportowa, z której mieszkańcy Pampeluny korzystają najczęściej.
Pobierz Viavoy i zwiedzaj Pamplona offline, kiedy chcesz.

Czytaj dalej



