Πλατεία της Σάντα Καταλίνα
Ήταν η κεντρική πλατεία της πόλης και σήμερα είναι το επίκεντρο των τάπας. Τραπέζια, ποτήρια μπίρα στον ήλιο και φωνές που διασταυρώνονται κάθε ώρα.

Μια τάπα με δικό της λεξιλόγιο, τα καλύτερα λαχανικά της Ευρώπης και τρεις ονομασίες κρασιού σε λιγότερο από μία ώρα. Τι να ζητήσεις και πού, χωρίς να φανείς ξένος.
🎧 Στη διαδρομή Λας Φλόρες, Βερόνικας και τα τάπαςΗ Μούρθια έχει μία από τις καλύτερες κουλτούρες τάπας της Ισπανίας και σχεδόν κανείς δεν έρχεται γι' αυτό. Η εμβληματική της τάπα έχει τρία ονόματα ανάλογα με το τι έχει από πάνω, τα περιβόλια της τροφοδοτούν με λαχανικά τη μισή ήπειρο τον χειμώνα, και όλα συγκεντρώνονται σε ένα τρίγωνο δρόμων που το διασχίζεις σε πέντε λεπτά.
Όλα γίνονται σε τρία σημεία, σε πέντε λεπτά το ένα από το άλλο: η πλατεία της Σάντα Καταλίνα, η πλατεία των Λουλουδιών και η Αγορά Βερόνικας. Και έξω από εκεί τρως καλά, αλλά αυτή είναι η καρδιά.
Η Σάντα Καταλίνα έχει επιπλέον μια ιστορία που της δίνει χάρη: ήταν η κεντρική πλατεία της Μούρθιας, όπου συνεδρίαζε το δημοτικό συμβούλιο, διαβάζονταν οι διακηρύξεις και εκτελούνταν οι καταδικασμένοι. Σήμερα είναι εκεί όπου η πόλη κάθεται να φάει. Καθόλου άσχημη αλλαγή.
Η Αγορά Βερόνικας είναι το κελάρι: μοντερνισμός από κοκκινωπό τούβλο του 1912-1916, με προϊόντα από τα περιβόλια πάνω στον πάγο. Λειτουργεί το πρωί, οπότε πρέπει να πας νωρίς αν θέλεις να τη δεις σε δράση.
Το ωράριο της Μούρθιας είναι αργό ακόμη και για τα ισπανικά δεδομένα: το απεριτίφ τραβάει σε μάκρος, το μεσημεριανό ξεκινά από τις δυόμισι ή τις τρεις, και τα δείπνα αρχίζουν αργά. Αν προσαρμοστείς σε αυτό, έχεις κάνει τη μισή δουλειά.
Ήταν η κεντρική πλατεία της πόλης και σήμερα είναι το επίκεντρο των τάπας. Τραπέζια, ποτήρια μπίρα στον ήλιο και φωνές που διασταυρώνονται κάθε ώρα.
Μοντερνισμός του 1912-1916, έργο του Πέδρο Θερδάν. Το περιβόλι της Ευρώπης πάνω στον πάγο, με χειμωνιάτικα λαχανικά που τροφοδοτούν τη μισή ήπειρο.
Κατέβασε την εφαρμογή και ανακάλυψε την πόλη Murcia χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις. Κάνε τη διαδρομή με τα πόδια Λας Φλόρες, Βερόνικας και τα τάπας με έναν ντόπιο ξεναγό στο αυτί σου.
Μάθε περισσότερα για το Viavoy →Η μαρινέρα είναι η βασίλισσα: ένα κουλούρι από ψωμί με ρώσικη σαλάτα και μια αντζούγια από πάνω. Και έχει ένα σύστημα ονομάτων που καλό είναι να μάθεις: χωρίς την αντζούγια λέγεται «μπισικλέτα», και με έναν γαύρο μαρινάτο σε ξίδι στη θέση της αντζούγιας, «μαρινέρο».
Οι μιτσιρόνες είναι το άλλο εμβληματικό πιάτο: ξερά κουκιά μαγειρεμένα με τσορίθο, ζαμπόν, δάφνη και καυτερή πιπεριά, που σερβίρονται ζεστά σε πήλινο σκεύος. Είναι πιάτο του χειμώνα και της ταβέρνας, και πρακτικά δεν το βρίσκεις έξω από την περιφέρεια.
Το θαραγκόγιο είναι σκέτο λαχανικό: κολοκυθάκι και κρεμμύδι σιγοψημένα πολύ αργά, μερικές φορές με αυγό. Απλό ως τα άκρα και καλή δοκιμασία της ποιότητας του προϊόντος, γιατί δεν έχει πού να κρυφτεί.
Το παστέλ ντε κάρνε της Μούρθιας είναι σφολιάτα γεμιστή με κιμά, τσορίθο και βραστό αυγό μέσα, με τη ζύμη πασπαλισμένη με ζάχαρη σε μερικές εκδοχές. Είναι φαγητό του δρόμου και τρώγεται ζεστό, με τα χέρια.
Και οι πατατίκας, τα σαλιγκάρια στην εποχή τους, το ρύζι —η Μούρθια φτιάχνει εξαιρετικά πιάτα με ρύζι— και τα λαχανικά από τα περιβόλια, που τον χειμώνα είναι από τα καλύτερα της Ευρώπης: αγκινάρα, μπρόκολο, σέλινο, μαρούλι.
Η περιφέρεια έχει τρεις δικές της ονομασίες προέλευσης: Χουμίγια, Γιέκλα και Μπούγιας, όλες σε λιγότερο από μία ώρα, με κυρίαρχη ποικιλία το μοναστρέλ. Είναι κόκκινα κρασιά με σώμα, από ξηρικά αμπέλια και σε υψόμετρο, που έχουν βελτιωθεί πάρα πολύ τις τελευταίες δεκαετίες και εξακολουθούν να έχουν καλή τιμή.
Το προϊόν έρχεται από τα περιβόλια, μία από τις πιο εύφορες πεδιάδες της Ευρώπης, που ποτίζεται από τον Σεγούρα μέσα από ένα δίκτυο αυλακιών αραβικής προέλευσης που λειτουργεί ακόμη, με ένα εθιμικό δικαστήριο που λύνει τις διαφορές για το νερό.
Αυτό το σύστημα εξηγεί γιατί η Μούρθια παράγει όσα παράγει, και γιατί τον χειμώνα τροφοδοτεί με λαχανικά τη μισή ήπειρο, όταν η υπόλοιπη Ευρώπη δεν έχει παραγωγή.
Μετά το φαγητό, το φυσικό είναι να συνεχίσεις τη βόλτα από την οδό Τραπερία και το ιστορικό κέντρο, ή να περάσεις την Παλιά Γέφυρα προς τη συνοικία Κάρμεν. Όλα επίπεδα και σε πέντε λεπτά.
Η φυσική βόλτα μετά το φαγητό: ο κεντρικός δρόμος της Μούρθιας από το 1266, πεζόδρομος και με τις ωραιότερες προσόψεις του κέντρου.
Το σαλόνι της πόλης, με αιωνόβιους φίκους και κρήνες εμπνευσμένες από το Χενεραλίφε. Η καλύτερη σκιά του κέντρου για την κουβέντα μετά το φαγητό.
Η βασίλισσα των τάπας της Μούρθιας: ένα κουλούρι από ψωμί με ρώσικη σαλάτα και μια αντζούγια από πάνω. Τρώγεται σε δυο μπουκιές, με μπίρα, και είναι πρακτικά υποχρεωτική σε κάθε επίσκεψη στην πόλη. Είναι δύσκολο να τη βρεις ίδια έξω από την Περιφέρεια της Μούρθιας.
Η βάση είναι η ίδια —κουλούρι με ρώσικη σαλάτα— και αλλάζει αυτό που έχει από πάνω. Με αντζούγια είναι μαρινέρα· χωρίς τίποτα από πάνω, «μπισικλέτα»· και με έναν γαύρο μαρινάτο σε ξίδι στη θέση της αντζούγιας, «μαρινέρο». Αν τις ζητάς με το σωστό τους όνομα, μιλάς σαν ντόπιος και το εκτιμούν.
Ξερά κουκιά μαγειρεμένα με τσορίθο, ζαμπόν, δάφνη και καυτερή πιπεριά, που σερβίρονται ζεστά σε πήλινο σκεύος. Είναι το κατεξοχήν πιάτο ταβέρνας της Μούρθιας, τυπικό του χειμώνα, και πρακτικά δεν το βρίσκεις έξω από την περιφέρεια. Ταιριάζει τέλεια με κόκκινο κρασί Χουμίγια.
Στο τρίγωνο που σχηματίζουν η πλατεία της Σάντα Καταλίνα, η πλατεία των Λουλουδιών και η περιοχή γύρω από την Αγορά Βερόνικας, όλα σε πέντε λεπτά με τα πόδια. Η Σάντα Καταλίνα ήταν για αιώνες η κεντρική πλατεία της πόλης, όπου συνεδρίαζε το δημοτικό συμβούλιο, και σήμερα είναι το επίκεντρο των τάπας.
Κόκκινο της περιφέρειας, κυρίως από τις τρεις δικές της ονομασίες προέλευσης: Χουμίγια, Γιέκλα και Μπούγιας, όλες σε λιγότερο από μία ώρα. Η κυρίαρχη ποικιλία είναι το μοναστρέλ, που δίνει κρασιά με σώμα, από ξηρικά αμπέλια και σε υψόμετρο. Έχουν βελτιωθεί πολύ τις τελευταίες δεκαετίες και εξακολουθούν να έχουν καλή τιμή.
Χάρη στα περιβόλια: μία από τις πιο εύφορες πεδιάδες της Ευρώπης, που ποτίζεται από τον Σεγούρα μέσα από ένα δίκτυο αυλακιών αραβικής προέλευσης που λειτουργεί ακόμη. Τον χειμώνα τροφοδοτεί με λαχανικά τη μισή ήπειρο, όταν η υπόλοιπη Ευρώπη δεν έχει παραγωγή. Αγκινάρα, μπρόκολο, σέλινο και μαρούλι είναι τα προϊόντα-σήματα.
Αργά, ακόμη και για τα ισπανικά δεδομένα. Το απεριτίφ τραβάει σε μάκρος, το μεσημεριανό ξεκινά από τις δυόμισι ή τις τρεις, και τα δείπνα αρχίζουν αργά. Η προσαρμογή σε αυτό το ωράριο είναι η μισή δουλειά αν θέλεις να βρεις τις πλατείες γεμάτες και την ατμόσφαιρα στην καλύτερη στιγμή της.
Κατέβασε το Viavoy και περπάτησε στην πόλη Murcia χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις.

Συνέχισε το διάβασμα



