Plaza de Santa Catalina
Był głównym placem miasta, a dziś jest epicentrum tapas. Stoliki, piwo w słońcu i głosy krzyżujące się o każdej porze.

Tapa z własnym słownictwem, najlepsze warzywa w Europie i trzy apelacje winiarskie niecałą godzinę drogi stąd. Co zamówić i gdzie, żeby nie wyjść na przyjezdnego.
🎧 Na trasie Las Flores, Verónicas i tapasMurcja ma jedną z najlepszych kultur tapas w Hiszpanii i prawie nikt nie przyjeżdża tu z tego powodu. Jej sztandarowa tapa ma trzy nazwy, zależnie od tego, co leży na wierzchu, jej huerta (nawadniana równina wokół miasta) zimą zaopatruje w warzywa pół kontynentu, a wszystko skupia się w trójkącie ulic, który przejdziesz w pięć minut.
Wszystko dzieje się w trzech punktach, pięć minut jeden od drugiego: na Plaza de Santa Catalina, na Plaza de las Flores i w Mercado de Verónicas. Poza nimi też dobrze się je, ale to jest serce.
Santa Catalina ma do tego historię, która dodaje jej uroku: była głównym placem Murcji, gdzie zbierała się rada miejska, odczytywano obwieszczenia i wykonywano wyroki na skazańcach. Dziś to miejsce, gdzie miasto siada do jedzenia. Niezła zamiana.
Mercado de Verónicas to spiżarnia: secesja z czerwonawej cegły z lat 1912-1916, z produktami z huerty na lodzie. Działa rano, więc trzeba przyjść wcześnie, jeśli chcesz zobaczyć go w ruchu.
Rytm dnia w Murcji jest późny nawet jak na hiszpańskie standardy: aperitivo się przeciąga, obiad je się od wpół do trzeciej albo od trzeciej, a kolacje zaczynają się późno. Przestawienie się na to to połowa sukcesu.
Był głównym placem miasta, a dziś jest epicentrum tapas. Stoliki, piwo w słońcu i głosy krzyżujące się o każdej porze.
Secesja z lat 1912-1916, dzieło Pedra Cerdána. Huerta Europy na lodzie, z zimowymi warzywami, które zaopatrują pół kontynentu.
Pobierz aplikację i odkrywaj Murcia offline, kiedy chcesz. Przejdź trasę Las Flores, Verónicas i tapas z lokalnym przewodnikiem w słuchawkach.
Dowiedz się więcej o Viavoy →Marinera jest królową: obwarzanek z chleba z sałatką jarzynową i anchois na wierzchu. I ma system nazw, który warto znać: bez anchois nazywa się „bicicleta”, a z boquerónem w occie zamiast anchois – „marinero”.
Michirones to drugie sztandarowe danie: suszony bób duszony z chorizo, szynką, liściem laurowym i ostrą papryczką, podawany na gorąco w glinianym naczyniu. To danie zimowe, ze starych tawern, i poza regionem praktycznie go nie spotkasz.
Zarangollo to czyste warzywa: cukinia i cebula duszone bardzo powoli, czasem z jajkiem. Proste do granic i dobry sprawdzian jakości produktu, bo nie ma się za czym schować.
Pastel de carne murciano to ciasto francuskie nadziewane mielonym mięsem, chorizo i jajkiem na twardo, w niektórych wersjach z ciastem posypanym cukrem. To jedzenie uliczne i je się je na gorąco, rękami.
A do tego pataticas, ślimaki w sezonie, ryż – Murcja robi znakomite dania z ryżu – i warzywa z huerty, które zimą należą do najlepszych w Europie: karczoch, brokuł, seler, sałata.
Region ma trzy własne apelacje: Jumilla, Yecla i Bullas, wszystkie niecałą godzinę drogi stąd, z monastrell jako dominującym szczepem. To czerwone wina o pełnym ciele, z nienawadnianych winnic położonych wysoko, które w ostatnich dekadach ogromnie się poprawiły i wciąż mają dobre ceny.
Produkty pochodzą z huerty, jednej z najżyźniejszych równin Europy, nawadnianej wodą z rzeki Segura przez sieć kanałów arabskiego pochodzenia, która wciąż działa, z trybunałem opartym na prawie zwyczajowym, który rozstrzyga spory o wodę.
Ten system tłumaczy, dlaczego Murcja produkuje to, co produkuje, i dlaczego zimą zaopatruje w warzywa pół kontynentu, kiedy reszta Europy nie ma plonów.
Po jedzeniu naturalnie jest pospacerować dalej ulicą Trapería i po starym mieście albo przejść przez Stary Most do dzielnicy Carmen. Wszystko po płaskim i pięć minut stąd.
Naturalny spacer po jedzeniu: główna ulica Murcji od 1266 roku, deptak z najpiękniejszymi fasadami w centrum.
Salon miasta, ze stuletnimi fikusami i fontannami inspirowanymi ogrodami Generalife. Najlepszy cień w centrum na posiedzenie przy stole po obiedzie.
Królowa tapas w Murcji: obwarzanek z chleba z sałatką jarzynową i anchois na wierzchu. Je się ją w dwóch kęsach, do caña, małego piwa z beczki, i to praktycznie obowiązkowy punkt każdej wizyty w mieście. Poza Regionem Murcji trudno znaleźć taką samą.
Baza jest ta sama – obwarzanek z sałatką jarzynową – a zmienia się to, co na wierzchu. Z anchois to marinera; bez niczego na wierzchu – „bicicleta”; a z boquerónem w occie zamiast anchois – „marinero”. Zamawianie ich pod właściwą nazwą to znak, że jesteś stąd, i ludzie to doceniają.
Suszony bób duszony z chorizo, szynką, liściem laurowym i ostrą papryczką, podawany na gorąco w glinianym naczyniu. To typowe danie starych tawern w Murcji, zimowe, i poza regionem praktycznie go nie spotkasz. Idealnie pasuje do czerwonego wina z Jumilli.
Do trójkąta, który tworzą Plaza de Santa Catalina, Plaza de las Flores i okolice Mercado de Verónicas, wszystko pięć minut pieszo od siebie. Santa Catalina przez stulecia była głównym placem miasta, gdzie zbierała się rada miejska, a dziś jest epicentrum tapas.
Czerwone z regionu, przede wszystkim z trzech własnych apelacji: Jumilla, Yecla i Bullas, wszystkie niecałą godzinę drogi stąd. Dominującym szczepem jest monastrell, który daje wina o pełnym ciele, z nienawadnianych winnic położonych wysoko. W ostatnich dekadach bardzo się poprawiły i wciąż mają dobre ceny.
Dzięki huercie: jednej z najżyźniejszych równin Europy, nawadnianej wodą z rzeki Segura przez sieć kanałów arabskiego pochodzenia, która wciąż działa. Zimą zaopatruje w warzywa pół kontynentu, kiedy reszta Europy nie ma plonów. Karczoch, brokuł, seler i sałata to produkty gwiazdy.
Późno, nawet jak na hiszpańskie standardy. Aperitivo się przeciąga, obiad je się od wpół do trzeciej albo od trzeciej, a kolacje zaczynają się późno. Przestawienie się na ten rytm to połowa sukcesu, jeśli chcesz zastać place pełne ludzi, a atmosferę w najlepszym momencie.
Pobierz Viavoy i zwiedzaj Murcia offline, kiedy chcesz.

Czytaj dalej



