Imafronte katedry
Wzniesione między 1737 a 1754 rokiem przez Jaime Borta, na zamówienie kardynała Bellugi. Stań dokładnie naprzeciwko, żeby poczuć jego wklęsłość.

Za najbardziej teatralnym barokowym imafronte w Hiszpanii, czyli fasadą główną, kryje się gotycka nawa, serce Alfonsa X i gwiaździste sklepienie, które zapiera dech.
🎧 Na trasie Katedra, plac Belluga i barokowe serceNiewiele hiszpańskich budowli tak bardzo zwodzi z zewnątrz. Katedra w Murcji pokazuje zwiedzającemu jedną z najbardziej spektakularnych fasad europejskiego baroku, a za nią kryje gotycką świątynię starszą o dwa stulecia, jedną z najlepszych kaplic grobowych na Półwyspie Iberyjskim i wieżę, której ukończenie zajęło prawie trzysta lat.
Wzniesiono je między 1737 a 1754 rokiem na zamówienie kardynała Bellugi, według projektu Jaime Borta. Zamysł jest jawny: przenieść język retabulum, najbardziej spektakularnego elementu barokowego wnętrza, na fasadę, żeby oglądało je całe miasto.
Efekt ma prawdziwą głębię: płaszczyzny, które wysuwają się i cofają, wolno stojące kolumny, nisze i święci, bez jednej płaskiej powierzchni, na której mógłby odpocząć wzrok. To scenografia miejska w najdosłowniejszym sensie.
Wklęsła krzywizna czyni je wyjątkowym. Zamiast pokazywać się jako płaska ściana, imafronte otwiera się jak wielka nisza, otula tego, kto staje przed nim, i popycha go w stronę drzwi.
A na samej górze, tam, gdzie prawie nikt nie patrzy, stoją święci domu: Matka Boża wieńcząca całość, a w bocznych niszach Fulgencjusz i Florentyna, rodzeństwo i patroni Murcji, w towarzystwie Leandra i Izydora.
Wzniesione między 1737 a 1754 rokiem przez Jaime Borta, na zamówienie kardynała Bellugi. Stań dokładnie naprzeciwko, żeby poczuć jego wklęsłość.
Dziewięćdziesiąt trzy metry, prawie dziewięćdziesiąt osiem z wiatrowskazem. Zaczęta w 1519, ukończona w 1793 roku, z dwustuletnim przestojem pośrodku.
Pobierz aplikację i odkrywaj Murcia offline, kiedy chcesz. Przejdź trasę Katedra, plac Belluga i barokowe serce z lokalnym przewodnikiem w słuchawkach.
Dowiedz się więcej o Viavoy →Przekroczyć próg to zmienić stulecie. Nawa jest gotycka, z XIV i XV wieku, ze sklepieniami krzyżowo-żebrowymi i konstrukcyjną surowością, która nie ma nic wspólnego z teatralnością na zewnątrz. Ten kontrast to najlepsza lekcja architektury, jaką oferuje miasto.
Pod ołtarzem głównym przechowywane jest serce Alfonsa X Mądrego, który wyraźnie zażyczył sobie, by częściowo pochowano go tutaj, z sympatii do miasta, które przyłączył do Kastylii. To jeden z najbardziej niezwykłych królewskich pochówków w Hiszpanii.
Artystycznym klejnotem jest kaplica Capilla de los Vélez, kaplica grobowa markizów noszących ten tytuł, ze sklepieniem gwiaździstym o niezwykłej złożoności: to najambitniejszy gotyk płomienisty, jaki powstał na Półwyspie Iberyjskim, z dekoracją zewnętrzną, która wygląda jak haftowana w kamieniu.
Całości dopełniają chór, przeniesiony z innej świątyni, Muzeum Katedralne i wejście na wieżę.
Wieża mierzy około dziewięćdziesięciu trzech metrów, prawie dziewięćdziesiąt osiem z wiatrowskazem, i należy do najwyższych w Hiszpanii. Zaczęto ją w 1519 roku, w pełni renesansu, a ukończono dopiero w 1793 roku.
Pierwszą kondygnację, najskromniejszą, wzniósł Włoch Jacobo Florentino, a kontynuował Jerónimo Quijano, w tym wyważonym duchu renesansu. Potem budowa stanęła na prawie dwa stulecia, bo wieża groziła przechyleniem: grunt w Murcji jest aluwialny, a ciężar stwarzał realny problem.
W XVIII wieku zwieńczono ją kondygnacją dzwonów i hełmem, już w pełni barokowymi. Dlatego, patrząc na nią od dołu do góry, czytasz historię hiszpańskiej architektury w jednym obiekcie.
A jej dzwony nie były ozdobą: ostrzegały przed wylewami rzeki Segura, biły na alarm w czasie wojen i świąt i wyznaczały kolejki nawadniania w huercie (nawadnianej równinie wokół miasta), żeby każdy rolnik wiedział, kiedy przypada jego woda. Na górze jest też Conjuratorio, z którego kapłan wychodził zaklinać burze i plagi szarańczy.
Rafael Moneo, pierwszy Hiszpan z Nagrodą Pritzkera, odpowiedział na barok naprzeciwko kamiennym ekranem uporządkowanym jak partytura. I nie otwiera na plac żadnych drzwi.
Owalny plan z lat 1745-1781 na miejscu twierdzy muzułmańskich królów. Pod posadzką widać pozostałości pałacu i jego muru.
Bo jest wklęsła: zagina się do środka jak wielka nisza albo otwarte ramiona, co na fasadzie zdarza się niezwykle rzadko. Gdy staniesz naprzeciwko, kamień cię otula i wzrokowo popycha w stronę drzwi. To jeden z najskuteczniejszych zabiegów scenograficznych hiszpańskiego baroku.
Zaprojektował je architekt Jaime Bort, a wzniesiono je między 1737 a 1754 rokiem na zamówienie kardynała Bellugi, wielkiej postaci politycznej i religijnej ówczesnej Murcji. Chodziło o to, by przenieść na fasadę język retabulum, najbardziej spektakularnego elementu wnętrza barokowej świątyni.
Tak, i to wielki kontrast tej budowli. Za barokową scenografią z XVIII wieku kryje się gotycka nawa z XIV i XV wieku, ze sklepieniami krzyżowo-żebrowymi i surowością, która nie ma nic wspólnego z tym, co widać na zewnątrz. Przekroczyć próg to zmienić stulecie.
Tak, pod ołtarzem głównym, z wyraźnej woli samego króla. Alfons X Mądry, który przyłączył Murcję do Kastylii, zażyczył sobie, by jego serce spoczęło w tej katedrze, z sympatii, jaką darzył miasto. To jeden z najbardziej niezwykłych królewskich pochówków w Hiszpanii.
Prawie trzy stulecia: zaczęto ją w 1519 roku, a ukończono dopiero w 1793 roku, z przerwą prawie dwustu lat pośrodku, bo wieża groziła przechyleniem. Grunt w Murcji jest aluwialny, a ciężar stwarzał realny problem z osiadaniem. Dlatego wieża zmienia styl, w miarę jak wchodzisz wyżej: renesans na dole, barok w zwieńczeniu.
Do dużo więcej niż wzywania na mszę. Ostrzegały przed groźnymi wylewami rzeki Segura, gdy rzeka wzbierała, biły na alarm w czasie wojen i świąt i wyznaczały kolejki nawadniania w huercie, żeby każdy rolnik wiedział, kiedy przypada jego woda. Wieża nie zdobiła miasta: ona je porządkowała.
Kaplica grobowa markizów de los Vélez i artystyczny klejnot wnętrza: ma sklepienie gwiaździste o niezwykłej złożoności i dekorację zewnętrzną, która wygląda jak haftowana w kamieniu. To najambitniejszy gotyk płomienisty, jaki powstał na Półwyspie Iberyjskim, i warto poświęcić jej osobną chwilę.
Pobierz Viavoy i zwiedzaj Murcia offline, kiedy chcesz.

Czytaj dalej



