Plaza de Santa Catalina
Het was het hoofdplein van de stad en nu is het het epicentrum van de tapas. Tafeltjes, biertjes in de zon en stemmen die door elkaar klinken op elk uur van de dag.

Een tapa met een eigen woordenschat, de beste groenten van Europa en drie wijnherkomstbenamingen op minder dan een uur. Wat je bestelt en waar, zonder je als buitenstaander te verraden.
🎧 In de route Las Flores, Verónicas en de tapasMurcia heeft een van de beste tapasculturen van Spanje en bijna niemand komt ervoor. Haar kenmerkende tapa heeft drie namen, afhankelijk van wat erop ligt, haar huerta, de vruchtbare tuinbouwvlakte, voorziet in de winter half Europa van groenten, en alles speelt zich af in een driehoek van straten die je in vijf minuten afloopt.
Alles gebeurt op drie punten op vijf minuten van elkaar: de Plaza de Santa Catalina, de Plaza de las Flores en de Mercado de Verónicas. Daarbuiten eet je ook goed, maar dit is het hart.
Santa Catalina heeft bovendien een geschiedenis die er charme aan geeft: het was het hoofdplein van Murcia, waar de gemeenteraad bijeenkwam, verordeningen werden voorgelezen en veroordeelden werden terechtgesteld. Nu gaat de stad er zitten om te eten. Geen slechte ruil.
De Mercado de Verónicas is de voorraadkamer: art nouveau in roodachtige baksteen uit 1912-1916, met producten uit de huerta op het ijs. Hij is 's ochtends open, dus je moet vroeg gaan als je hem in bedrijf wilt zien.
De Murciaanse tijden zijn laat, zelfs naar Spaanse maatstaven: het aperitief duurt lang, er wordt geluncht vanaf half drie of drie uur, en het diner begint laat. Je daaraan aanpassen is het halve werk.
Het was het hoofdplein van de stad en nu is het het epicentrum van de tapas. Tafeltjes, biertjes in de zon en stemmen die door elkaar klinken op elk uur van de dag.
Art nouveau uit 1912-1916 van Pedro Cerdán. De moestuin van Europa op het ijs, met wintergroenten die half het continent bevoorraden.
Download de app en ontdek Murcia offline, wanneer je wilt. Loop de wandelroute Las Flores, Verónicas en de tapas met een lokale gids in je oor.
Meer over Viavoy →De marinera is de koningin: een broodring met Russische salade en een ansjovis erop. En ze heeft een naamsysteem dat je beter kunt leren: zonder de ansjovis heet hij “bicicleta”, en met een boquerón in azijn in plaats van de ansjovis “marinero”.
De michirones zijn het andere vlaggenschip: gedroogde tuinbonen gestoofd met chorizo, ham, laurier en chilipeper, heet geserveerd in een aardewerken schaal. Het is een wintergerecht en een gerecht van de tasca, de ouderwetse kroeg, en buiten de regio vind je het vrijwel niet.
De zarangollo is pure groente: courgette en ui heel langzaam zacht gestoofd, soms met ei. Uiterst eenvoudig en een goede test voor de kwaliteit van het product, want je kunt je nergens achter verschuilen.
De pastel de carne murciano is bladerdeeg gevuld met gehakt, chorizo en hardgekookt ei, met in sommige versies suiker over het deeg gestrooid. Het is straateten en je eet hem warm, met je handen.
En dan de pataticas, de slakken in het seizoen, de rijst —Murcia maakt uitstekende rijstgerechten— en de groenten uit de huerta, die in de winter tot de beste van Europa behoren: artisjok, broccoli, selderij, sla.
De regio heeft drie eigen herkomstbenamingen: Jumilla, Yecla en Bullas, allemaal op minder dan een uur, met monastrell als overheersende druif. Het zijn volle rode wijnen, zonder irrigatie en op hoogte geteeld, die de laatste decennia enorm zijn verbeterd en nog altijd schappelijk geprijsd zijn.
De producten komen uit de huerta, een van de vruchtbaarste vlakten van Europa, bevloeid door de Segura via een netwerk van acequias, irrigatiekanalen van Arabische oorsprong die nog altijd werken, met een rechtbank naar gewoonterecht die de geschillen over het water beslecht.
Dat systeem verklaart waarom Murcia produceert wat het produceert, en waarom het in de winter half het continent van groenten voorziet, wanneer de rest van Europa niet in productie is.
Na het eten is het logisch om verder te wandelen door de calle Trapería en het historisch centrum, of de Puente Viejo, de oude brug, over te steken naar de Barrio del Carmen. Alles vlak en op vijf minuten.
De logische wandeling na het eten: de hoofdstraat van Murcia sinds 1266, autovrij en met de mooiste gevels van het centrum.
De huiskamer van de stad, met honderdjarige ficussen en fonteinen geïnspireerd op het Generalife. De beste schaduw van het centrum voor de sobremesa, het lange natafelen.
De koningin van de tapas in Murcia: een broodring met Russische salade en een ansjovis erop. Je eet hem in een paar happen, met een caña, een klein glas bier, en bij elk bezoek aan de stad is hij zo goed als verplicht. Buiten de Región de Murcia vind je hem moeilijk precies zo.
De basis is dezelfde —een broodring met Russische salade— en wat erop ligt verandert. Met ansjovis is het een marinera; zonder iets erop een “bicicleta”; en met een boquerón in azijn in plaats van de ansjovis een “marinero”. Ze bij de juiste naam bestellen is typisch Murciaans en wordt gewaardeerd.
Gedroogde tuinbonen gestoofd met chorizo, ham, laurier en chilipeper, heet geserveerd in een aardewerken schaal. Het is hét tascagerecht van Murcia, typisch voor de winter, en buiten de regio vind je het vrijwel niet. Het past perfect bij een rode wijn uit Jumilla.
In de driehoek van de Plaza de Santa Catalina, de Plaza de las Flores en de omgeving van de Mercado de Verónicas, allemaal op vijf minuten lopen. Santa Catalina was eeuwenlang het hoofdplein van de stad, waar de gemeenteraad bijeenkwam, en nu is het het epicentrum van de tapas.
Rode wijn uit de regio, vooral uit de drie eigen herkomstbenamingen: Jumilla, Yecla en Bullas, allemaal op minder dan een uur. De overheersende druif is de monastrell, die volle wijnen geeft, zonder irrigatie en op hoogte geteeld. Ze zijn de laatste decennia flink verbeterd en nog altijd schappelijk geprijsd.
Door de huerta: een van de vruchtbaarste vlakten van Europa, bevloeid door de Segura via een netwerk van acequias van Arabische oorsprong dat nog altijd werkt. In de winter voorziet ze half het continent van groenten, wanneer de rest van Europa niet in productie is. Artisjok, broccoli, selderij en sla zijn de topproducten.
Laat, zelfs naar Spaanse maatstaven. Het aperitief duurt lang, er wordt geluncht vanaf half drie of drie uur, en het diner begint laat. Je aan die tijden aanpassen is het halve werk als je de pleinen vol en de sfeer op haar best wilt treffen.
Download Viavoy en wandel offline door Murcia, wanneer je wilt.

Lees verder



