Palacio de los Vivero
Waar Isabella en Ferdinand in 1469 trouwden. Later was het de Real Chancillería, het koninklijke hooggerechtshof, en vandaag bewaart het het Provinciaal Historisch Archief.

Hier trouwden de Katholieke Koningen in het geheim, werd Filips II geboren, stierf Columbus en woonde Cervantes. En daarna vertrok de macht naar Madrid om nooit meer terug te komen.
🎧 In de route San Pablo, San Gregorio en het BeeldhouwmuseumWeinig Spaanse steden bundelen zoveel beslissende geschiedenis in zo weinig straten. En bijna al die dichtheid komt voort uit hetzelfde: Valladolid had bijna de hoofdstad van Spanje geworden, was het vijf jaar lang en keek daarna toe hoe de macht wegtrok.
Op 19 oktober 1469 trouwden in het Palacio de los Vivero Isabella van Castilië en Ferdinand van Aragón. En alles aan die verbintenis was onregelmatig.
Ferdinand moest Castilië binnenkomen vermomd als bediende, als muilezeldrijver in zijn eigen gevolg, omdat Castilië en Aragón vol zaten met tegenstanders van de verbintenis en het heel slecht had kunnen aflopen als iemand hem herkende.
Ze waren neef en nicht, en zonder pauselijke dispensatie was het huwelijk ongeldig. Ze gebruikten een vervalste bul om zo snel mogelijk te kunnen trouwen. De echte kwam pas in 1471, na tussenkomst van de legaat Rodrigo Borgia, de latere paus Alexander VI.
Het paleis was rond 1440 gebouwd door Alonso Pérez de Vivero, koninklijk rekenmeester, wiens leven tragisch eindigde: hij werd in 1453 vermoord door hem van een toren te gooien, en het schandaal versnelde de val en onthoofding van don Álvaro de Luna op de Plaza Mayor.
Waar Isabella en Ferdinand in 1469 trouwden. Later was het de Real Chancillería, het koninklijke hooggerechtshof, en vandaag bewaart het het Provinciaal Historisch Archief.
Waar Filips II op 21 mei 1527 werd geboren, tussen eenvoudige lemen muren met een bekleding van baksteen. Vandaag is het de zetel van het provinciebestuur.
Download de app en ontdek Valladolid offline, wanneer je wilt. Loop de wandelroute San Pablo, San Gregorio en het Beeldhouwmuseum met een lokale gids in je oor.
Meer over Viavoy →Filips II werd op 21 mei 1527 geboren in het Palacio de Pimentel, een stevig, aards gebouw van leem met een bekleding van baksteen, dat vandaag de zetel van het provinciebestuur is. Zijn moeder was keizerin Isabella van Portugal, die Spanje als regentes bestuurde terwijl Karel V door Europa oorlog voerde.
Filips IV werd op 8 april 1605 geboren in het Palacio Real, samen met zijn zus Anna van Oostenrijk, die zou trouwen met Lodewijk XIII van Frankrijk en de moeder zou worden van Lodewijk XIV, de Zonnekoning.
Beiden werden gedoopt in de kerk San Pablo, een paar meter verderop, die berg van gebeeldhouwde steen die meer indruk maakt dan de kathedraal.
En daar zit de grote ironie van de stad: Filips II, hier geboren, was precies de koning die in 1561 de hoofdstad voorgoed in Madrid vestigde. Zijn geboortestad bleef achter en keek toe hoe de macht vertrok.
De terugkeer was kort. In 1601 overtuigde de almachtige hertog van Lerma, gunsteling van Filips III, de koning om het hele hof van Madrid naar Valladolid te verhuizen, en het Palacio Real werd de zetel.
Sommigen beweren dat Lerma het niet uit liefde voor de stad deed, maar omdat hij half Valladolid had gekocht en verwachtte rijk te worden van de waardestijging. In 1606 keerde het hof terug naar Madrid, nadat ook Madrid zijn aanbiedingen had gedaan.
In die vijf jaar was de Plaza de San Pablo het politieke centrum van een wereldrijk, met defilerende ambassadeurs en hoffeesten die vanaf de balkons van de paleizen werden bekeken.
En in diezelfde jaren woonde Miguel de Cervantes hier, in een bescheiden huis in de calle del Rastro, precies toen hij het eerste deel van Don Quichot publiceerde. Hij belandde in de gevangenis omdat een edelman voor zijn deur werd doodgestoken.
Vóór hem nog een enorme naam: Christoffel Columbus stierf in Valladolid op 20 mei 1506, arm en verwikkeld in processen met de Kroon, in een stad in het binnenland, ver van elke kust. Een museum houdt zijn nagedachtenis levend.
Zetel van het hof tussen 1601 en 1606, toen de stad de hoofdstad van Spanje was. Hier werd Filips IV geboren en hier sliep Napoleon in 1809.
Hij woonde hier tussen 1604 en 1606, toen het hof in de stad zat, precies toen het eerste deel van Don Quichot verscheen.
Officieel tussen 1601 en 1606, toen de hertog van Lerma, gunsteling van Filips III, de koning overtuigde om het hof uit Madrid te verhuizen. Daarvoor was het een groot deel van de 16e eeuw de gebruikelijke zetel van het Castiliaanse hof geweest, zonder formele status van hoofdstad, omdat het hof rondtrok.
Officieel om politieke redenen. Maar er is een minder nobele verklaring die vaak wordt herhaald: de hertog van Lerma had half Valladolid gekocht en verwachtte rijk te worden van de stijgende grondprijzen. In 1606 keerde het hof terug naar Madrid, nadat ook Madrid zijn aanbiedingen had gedaan.
In het Palacio de Pimentel, op 21 mei 1527, een stevig, aards gebouw van leem met een bekleding van baksteen dat vandaag de zetel van het provinciebestuur is. Hij werd gedoopt in de kerk San Pablo, een paar meter verderop. Zijn moeder was keizerin Isabella van Portugal, die Spanje als regentes bestuurde.
Ja. Isabella en Ferdinand waren neef en nicht en hadden een pauselijke dispensatie nodig, die ze niet hadden. Ze gebruikten een vervalste bul om in 1469 te kunnen trouwen, en de echte kwam pas in 1471, verleend door Sixtus IV na tussenkomst van zijn legaat Rodrigo Borgia, de latere paus Alexander VI.
Ja, op 20 mei 1506, arm en verwikkeld in processen met de Kroon. Het huis waar hij stierf is eeuwen geleden verdwenen, maar de stad richtte een museum ter nagedachtenis op. Zijn stoffelijk overschot zou daarna nog vier reizen maken: Sevilla, Santo Domingo, Havana en opnieuw Sevilla.
De hele wijk San Pablo, en dat is de mooiste erfenis: het plein als erehof van een hof, met de kerk San Pablo, het Palacio Real, het Palacio de Pimentel en het Colegio de San Gregorio. Dat alles werd gebouwd om indruk te maken, en het werkt nog steeds.
Valladolid raakte in een lang verval, waarvan het pas in de 19e eeuw herstelde met de komst van de spoorweg en de industrie. Die stilstand verklaart waarom de oude binnenstad zoveel heeft bewaard: er was geen geld om haar te veranderen, en wat in de eeuwen van bloei was gebouwd, bleef zoals het was.
Download Viavoy en wandel offline door Valladolid, wanneer je wilt.

Lees verder

