Een paleis dat vandaag onopvallend is en een van de wiegen van het moderne Spanje. Stel je een herfstnacht in 1469 voor, met fakkels en gedempte stemmen, want wat hier gebeurde ging bijna in het geheim: het huwelijk van Isabella van Castilië en Ferdinand van Aragón, de latere Katholieke Koningen.
Een bijna clandestien huwelijk
Het was 19 oktober 1469, en alles aan dat huwelijk was onregelmatig. Ferdinand moest Castilië binnenkomen vermomd als knecht, als muilezeldrijver in zijn eigen gevolg, omdat Castilië en Aragón vol zaten met tegenstanders van die verbintenis.
Ze waren neef en nicht, bloedverwanten, en zonder toestemming van de paus was het huwelijk ongeldig. Wat deden ze? Ze grepen naar een vervalste bul, een verzonnen document, om zo snel mogelijk te kunnen trouwen.
De echte dispensatie kwam pas in 1471, toen paus Sixtus IV haar eindelijk verleende, via zijn legaat Rodrigo Borgia, de latere paus Alexander VI.
Uit dat “ja” ontstond de vereniging van de twee grote kronen van het Iberisch Schiereiland, de kiem van wat later Spanje zou worden. En ze werd in stilte tussen deze muren bezegeld, tegen koning Hendrik IV en tegen een groot deel van de adel in.
De rekenmeester die van een toren werd gegooid
Het paleis werd rond 1440 gebouwd door Alonso Pérez de Vivero, koninklijk rekenmeester, wiens leven tragisch eindigde: in 1453 werd hij vermoord door hem van een toren te gooien.
De moord werd toegeschreven aan de machtigste man van het koninkrijk, don Álvaro de Luna, de almachtige gunsteling van koning Johan II. Het schandaal was zo groot dat het zijn val versnelde: kort daarna werd hij gearresteerd en onthoofd op de Plaza Mayor van Valladolid.
Met andere woorden: dit paleis is verbonden met twee van de momenten die het Castilië van de 15e eeuw bepaalden, de val van de machtigste gunsteling van zijn tijd en het huwelijk dat de kronen verenigde.
Later huisde in het gebouw de Real Chancillería, het grote gerechtshof van het koninkrijk, en vandaag bewaart het het Provinciaal Historisch Archief. Duizenden processen en levens slapen hier, veranderd in papier.
Niet te missen
Hier trouwden de Katholieke Koningen
Op 19 oktober 1469, bijna in het geheim en tegen koning Hendrik IV in.
Ferdinand kwam vermomd als knecht
Hij deed zich voor als muilezeldrijver in zijn eigen gevolg om onherkend door Castilië te reizen.
De bul was vervalst
Ze waren neef en nicht en hadden pauselijke dispensatie nodig. De echte kwam pas in 1471.
Zijn bouwer werd van een toren gegooid
In 1453. De moord versnelde de val en onthoofding van don Álvaro de Luna.
Hoe het in je bezoek aan Valladolid past
Het ligt in de oude binnenstad, op een paar minuten van de Plaza Mayor en Santa María la Antigua.
De stop duurt tien of vijftien minuten. Het is een archief dat in gebruik is, dus de toegang binnen is beperkt: ga vooraf na of je de Sala Rica kunt zien, waar het huwelijk werd gesloten.
Het past in de route tussen de Plaza Mayor en de wijk van de paleizen, met San Pablo en San Gregorio op tien minuten.
Veelgestelde vragen
Hadden ze echt toestemming van de paus om te trouwen?
Nou… niet helemaal, en dit is een van de best bewaarde geheimen van die bruiloft. De paus die toen regeerde had die dispensatie nooit verleend. Wat deden ze? Een valse bul gebruiken, een gefabriceerd document, om zo snel mogelijk te kunnen trouwen. De echte kwam pas twee jaar later: ze werd ondertekend door paus Sixtus IV in veertienhonderdeenenzeventig. Dus de verbintenis die Spanje stichtte begon, niet meer en niet minder, met een vervalst papier.
Welke geschiedenis zit er achter die Vivero van de toren?
Een van de zwartste van die tijd. Zijn dood werd toegeschreven aan de machtigste man van het koninkrijk: Álvaro de Luna, de almachtige gunsteling van koning Johan II. Het schandaal was zo groot dat het de val van de gunsteling zelf bespoedigde. Kort daarna arresteerden ze hem en onthoofdden ze hem op de Plaza Mayor van Valladolid, in datzelfde veertienhonderddrieënvijftig. Wie liet doden, eindigde zelf op het schavot.
