De oudste brug van Valladolid en honderden jaren lang de enige over de Pisuerga. Tien halfronde gewelven over zo'n honderdvijftig meter, en werkelijk alles wat de stad op weg naar het noorden in- of uitging, kwam hier langs.
Bijna zo oud als de stad
Men denkt dat de bouw rond het jaar 1080 begon, aan het eind van de 11e eeuw, en de overlevering schrijft de aanzet toe aan doña Eylo, de echtgenote van graaf Pedro Ansúrez, de grote herbevolker die dit stadje uit het niets opbouwde.
Ansúrez was een vertrouweling van koning Alfons VI en een tijdgenoot van El Cid. Samen met doña Eylo bouwde hij kerken, legde hij straten aan en gaf hij het stadje alles wat het deed groeien. Hij ligt begraven in de kathedraal.
Oorspronkelijk had de brug een ezelsrugprofiel, met een bult naar het midden toe, en aan elk uiteinde stond een kleine kapel die ook diende om te controleren wie overstak. Dat schema is het gebruikelijke voor de middeleeuwse tolbrug.
Eeuwenlang was de brug de navelstreng van de stad met de wegen van Oud-Castilië: van levensbelang voor de handel, voor de legers en voor elke kar graan die binnenkwam.
Eeuwen van lapwerk
Wat je vandaag oversteekt, zo vlak en breed, is het resultaat van eeuwen verbouwingen. In de loop van de tijd, en vooral bij de grote werken van de 19e eeuw, werd het oude bultige profiel geëffend en het brugdek verbreed, zodat de karren en later het moderne verkeer erover konden.
Onderweg verloor de brug ook de kapellen aan de uiteinden, die geen zin meer hadden toen de toegangscontrole tot de stad verdween.
Die ontwikkeling – van een bultige middeleeuwse brug met torens naar een vlakke, brede constructie – is die van bijna alle grote Spaanse stadsbruggen. Uitzonderlijk is hier dat de oorspronkelijke gewelven er nog onder zitten.
Loop een paar passen de brug op en kijk naar het water dat onder de bogen door stroomt. De Pisuerga is de rivier die de stad ordent, en dit is de beste plek om hem te zien.
Niet te missen
Rond het jaar 1080
De oudste brug van de stad en eeuwenlang de enige over de Pisuerga.
Doña Eylo gaf de aanzet
Echtgenote van graaf Pedro Ansúrez, de herbevolker die Valladolid uit het niets opbouwde.
De brug had een ezelsrugprofiel
Met een bult naar het midden, en aan elk uiteinde een kapel om te controleren wie overstak.
In de 19e eeuw geëffend
Zodat de karren erover konden. De oorspronkelijke gewelven zitten nog onder het moderne brugdek.
Hoe het in je bezoek aan Valladolid past
De brug ligt over de Pisuerga, aan de rand van de oude binnenstad, op een paar minuten van het strand van Las Moreras en de wandeling langs de rivier.
De stop duurt tien of vijftien minuten: rustig oversteken en vanaf het midden over de rand kijken. De toegang is vrij, op elk uur.
De brug past als afsluiter van de route langs de rivier, samen met het rivierstrand en de wandeling langs de oever. Van hier ben je in tien minuten terug in het centrum.
Veelgestelde vragen
Wie was die graaf Pedro Ansúrez?
De echte vader van Valladolid. Deze edelman van eind 11e eeuw was vertrouweling van koning Alfons VI en tijdgenoot van de Cid; samen met zijn echtgenote, doña Eylo, bouwde hij kerken, legde hij straten aan en schonk hij het stadje alles wat het deed groeien. Hij ligt begraven in de kathedraal, en op zijn graf staan beroemde verzen waarin de graaf zelf lijkt te spreken vanuit de steen, herinnerend aan wat hij voor de stad deed. Zonder hem zou er simpelweg geen Valladolid zijn.
Zag de brug er altijd zo vlak uit?
Welnee. Wat je nu oversteekt, zo vlak en breed, is het resultaat van eeuwen herstelwerk: in de loop van de tijd, en vooral bij de grote renovaties van de 19e eeuw, werd zijn oude profiel geëffend en het wegdek verbreed zodat de karren erop pasten en later het moderne leven. Onderweg verloor hij ook de verdedigingswerken aan de uiteinden. Dus onder de herstelde steen waarop je loopt klopt, verborgen, nog steeds de oorspronkelijke middeleeuwse brug.
