Hallo! Hoe gaat het?
Overzicht
Ik ben Daan, Valladolidenaar van de oude stempel, een van die mensen die op zondagochtend zonder enige haast in hun eigen stad verdwalen. Vandaag neem ik je niet mee langs de ansichtkaartroute: ik neem je mee naar mijn favoriete hoek, het groene zuiden van Valladolid.
We komen langs de grote Plaza de Zorrilla, langs de Cavalerieacademie waar de ruiters van Spanje worden gesmeed, door het Campo Grande, die immense long van eeuwenoude bomen, met meer, waterval en vrij rondlopende pauwen, en we komen weer naar buiten via de statige Acera de Recoletos, met het Columbusmonument en de Casa Mantilla. Er zullen dichters van steen zijn, een ontdekkingsreiziger die eigenlijk uit Cuba kwam, en bomen die hier langer staan dan wij allemaal bij elkaar.
Spreek me gerust aan, bepaal jij het tempo: wandelen zonder horloge is het beste plan dat ik ken. Onze wandeling begint op de Plaza de Zorrilla.
We gaan beginnen.
Route
Je staat op het grote kruispunt van Valladolid. Let op hoe hier vijf straten tegelijk uitkomen, hoe het verkeer eromheen draait en hoe het water van de fontein in het midden klinkt.
Kijk omhoog naar die kolos van gouden steen met torens en wapenschilden. Raak met je vingers het zandsteen aan als je er dichtbij bent, want dit is geen gewone steen: ze brachten hem helemaal uit Salamanca zodat dit gebouw op een paleis uit de Renaissance zou lijken.
Loop door het hek en voel hoe alles ineens verandert: de temperatuur zakt, het lawaai van de straat dooft en de geur van vochtige aarde en groen blad omringt je.
- 4
Rosa Chacel en de schrijvers van het park
Let tijdens het wandelen op één ding: deze tuin ligt bezaaid met stenen bustes die je tussen de heggen aankijken. Bijna allemaal zijn het schrijvers geboren in Valladolid, want deze streek brengt dichters voort zoals ze brood voortbrengt.
- 5
De Fuente del Cisne en de pergola
Luister naar dat straaltje fris water in de schaduw. Hier heb je een van die hoekjes die Ramón Oliva bedacht om te rusten: een pergola van ijzer en een fontein met een zwaan erbovenop, zoals ze in de negentiende eeuw het toppunt van goede smaak waren in een romantische tuin.
- 6
De vijver, de waterval en de grot
Laat je door je gehoor leiden: dat geruis van vallend water is het hart van het park. Je staat voor de grote vijver, een kunstmatig meer dat in 1879 werd aangelegd zodat de mensen uit Valladolid met een bootje konden varen, en ook nu nog zie je er eenden, zwanen en soms een kano die over het water glijdt.
- 7
La Fuente de la Fama
Voor je opent zich een van de grote fonteinen van de tuin, die de hoofdas van de wandeling aangeeft. Kijk helemaal naar boven: die gevleugelde figuur die erop troont, met een trompet in de hand, is Fama, die in de mythologie de roem van de mensen door de wereld moest uitbazuinen.
- 8
De pauwen en de eekhoorns
Houd je ogen goed open, want in dit park is niet alles van steen. Er wonen levende bewoners die vrij rondlopen: pauwen die over de paden wandelen alsof ze de eigenaars zijn, fazanten, zwanen en een volière met meer dan honderd soorten.
Stap het licht in en kijk omhoog naar de top van dit piramidevormige monument van steen en brons: daarboven staat Christoffel Columbus, de ontdekkingsreiziger, die strak naar het andere uiteinde van de wandeling kijkt.
Voel hoe de grond onder je voeten verandert en hoe deze brede laan zich opent, met grote platanen die aan de ene kant schaduw geven en herenhuizen aan de andere.
- 11
Lunático
En als je lichaam liever rustiger wil zitten, dan vind je een paar stappen verder, in de Acera de Recoletos nummer 7, Lunático. Het is zo'n plek die de hele dag voldoet: het gaat supervroeg open voor het ontbijt, serveert lunch en diner, en 's avonds verandert het in een bar voor drankjes en cocktails.
Blijf staan en kijk omhoog naar deze imposante hoek. Het is de Casa Mantilla, en ze beslaat in haar eentje het hele huizenblok. Let op de hoeveelheid details op de gevel: zuilen, guirlandes, frontons en zelfs cariatiden, die vrouwenfiguren die als zuil dienen en het gebouw dragen.
