Plaza Mayor de Salamanca
Revaklarının altında şehrin tarihî kafeleri var ve ondan çıkan sokaklar restoranların epey bir kısmını toplar. Apaçık başlangıç noktasıdır; ama çevredeki bölgelerde fiyatlar daha iyi, turist baskısı daha azdır.

İl dünyanın en iyi jambonlarından birini üretir ve şehrin, kelimenin tam anlamıyla kıra çıkıp bir börek yemekten ibaret bir bayramı var. Ne istenir, nerede ve hangi tarihte.
🎧 Plaza Mayor, Clerecía ve Las Conchas rotasındaSalamanca'nın, birçok Kastilya şehrinin sahip olmak isteyeceği bir avantajı var: ili, dünyanın en iyi jambonlarından biri olan Guijuelo İber jambonunu üretir ve bunu mümkün kılan dehesa, eski şehrin yarım saat ötesinde başlar. Buna doyurucu bir kış mutfağı ve başka hiçbir şehirde olmayan bir gelenek eklenir: tek içeriği yemek için kıra çıkmak olan bir bayram.
Ve dehesa neden önemli.
Guijuelo, Salamanca'ya bir saatten az uzaklıktadır ve İber jambonunun en tanınmış menşe adlarından biridir. Bu ürünü o yapan yalnızca domuzun ırkı değil, sistemdir: dehesa, yani hayvanın montanera döneminde meşe palamuduyla beslendiği, pırnal ve mantar meşelerinden oluşan o seyrek orman.
Bu montanera ekimden marta kadar sürer ve domuzun serbestçe meşe palamudu ve ot yiyerek semirdiği dönemdir. O sırada biriktirdiği yağ kasın içine işler ve jambona dokusunu ve lezzetini veren de odur. Bir bellota İber jambonu kelimenin tam anlamıyla bir orman ürünüdür.
Ardından, Guijuelo'da iklimden yararlanan kürleme gelir: kayda değer bir rakım, çok soğuk kışlar ve kuru yazlar; yavaşça kurutmak için ideal koşullar. Bir bellota jambonu mahzende üç yıl ya da daha fazla geçirebilir.
Salamanca'da meyhanelerde ve uzman dükkânlarda, bıçakla kesilmiş olarak yenir ve sadece jambon istemek yerine kategorisini sormaya değer: bir cebo, bir cebo de campo ve bir bellota arasında gerçek bir fark var ve fiyat bunu yansıtır.
Revaklarının altında şehrin tarihî kafeleri var ve ondan çıkan sokaklar restoranların epey bir kısmını toplar. Apaçık başlangıç noktasıdır; ama çevredeki bölgelerde fiyatlar daha iyi, turist baskısı daha azdır.

Meydanı üniversite yapılarıyla birleştiren, iki yanında dükkânlar ve restoranlar bulunan eksen. Çok kalabalıktır ve fiyatlar da buna göredir: iyi yemek için yerel halkın ve öğrencilerin gittiği yan sokaklara dalmak iyi olur.
Uygulamayı indir ve Salamanca şehrini istediğin zaman çevrimdışı keşfet. Kulağında yerel bir rehberle Plaza Mayor, Clerecía ve Las Conchas yürüyüş rotasını tamamla.
Viavoy hakkında daha fazlası →Hornazo, salamuralı fileto, chorizo, jambon ve haşlanmış yumurtayla doldurulmuş, bütün olarak fırınlanıp dilimlere kesilen yoğun hamurlu bir börektir. Bütün yıl yenir, ama kendine ait bir tarihi ve arkasında anlatılmaya değer bir hikâyesi var.
Lunes de Aguas, Paskalya Pazartesisi'nden sonraki pazartesi kutlanır ve kökeni XVI. yüzyıla uzanır. Büyük Perhiz boyunca yetkililer, o haftalarda öğrencilerin inzivasını güvenceye almak için fahişeleri şehirden sürer ve Tormes'in öbür yakasına taşırdı.
Paskalya Pazartesisi'nden sonraki pazartesi, “Padre Putas” dedikleri bir din adamının eşliğinde kayıklarla nehri geçerek geri dönerlerdi ve öğrenciler onları karşılamak için yiyecek ve şarapla öbür kıyıya çıkarlardı. Bayram o kutlamadan doğdu; bugün ise hornazo yemek için kıra ya da nehir kıyısına çıkmaktan ibarettir.
Köken o kadar az ciddidir ki uzun süre şekerlenmiş bir biçimde anlatıldı, ama belgelerle sabittir. Bugün muhtemelen şehrin en çok katılım gören bayramıdır ve Tormes kıyısında kitlesel bir toplu piknik gibi işler.
Chanfaina evin yahnisidir: kuzu sakatatı, chorizo ve baharatlarla pirinç; tartışmasız bir doyuruculuğa varana kadar uzun uzun pişirilir. Artıkları değerlendiren, kışa ve uzun sofralara ait bir mutfaktır ve eski şehrin geleneksel meyhanelerinde bulunur.
Fırında kuzu ve süt domuzu da repertuvarın parçasıdır; bütün yaylada kullanılan aynı Kastilya odun fırını tekniğiyle. Bir de ilin yerli ırkı olan ve kendi coğrafi işareti bulunan Morucha'nın etleri var.
Tatlı olarak chochos —şekerli kavrulmuş badem— ve düğünler için yapılan, simit biçiminde bir pandispanya olan bollo maimón. İçecek olarak da ilin iki küçük menşe adının şarapları: rufete çeşidiyle Sierra de Salamanca ve Portekiz sınırındaki Arribes.
Bölgeler hakkında: Plaza Mayor ve Rúa Mayor turizmi ve ona uygun fiyatları toplar. İyi yemek için eski şehrin yan sokaklarına ve tarihî merkezin hemen dışındaki Van Dyck bölgesine dalmak iyi olur; şehir halkı İber jambonu ve közde et yemeye oraya gider.
Merkezin açık hava masalarıyla en hoş meydanlarından biri; Plaza Mayor'a beş dakika uzaklıkta ve epey daha az kalabalık. Soylu Salamanca güzergâhında mola vermek için iyi bir nokta ve fiyatlar ana eksendekilerden daha makul.
Lunes de Aguas'ın sahnesi: bayram, köprünün öbür yanında, nehir kıyısında kutlanır; Paskalya Pazartesisi'nden sonraki pazartesi bütün şehir hornazo yemeye oraya çıkar. Yılın geri kalanında kıyı, yürüyüş yapanların ve koşanların alanıdır.
Salamuralı fileto, chorizo, jambon ve haşlanmış yumurtayla doldurulmuş, bütün olarak fırınlanıp dilimlere kesilen yoğun hamurlu bir börek. Salamanca'da bütün yıl yenir, ama kendine ait bir tarihi var: bütün şehrin onu yemek için kıra ya da Tormes kıyısına çıktığı Lunes de Aguas.
Paskalya Pazartesisi'nden sonraki pazartesi; dolayısıyla tarih her yıl değişir. Muhtemelen Salamanca'nın en çok katılım gören bayramıdır ve hornazo yemek için kıra ya da nehir kıyısına çıkmaktan ibarettir. Kitlesel bir toplu piknik gibi işler ve bunun ötesinde resmî bir programı yoktur.
Belgelerle sabittir ve pek ciddi değildir. XVI. yüzyılda yetkililer Büyük Perhiz boyunca fahişeleri şehirden sürer, öğrencilerin inzivasını güvenceye almak için Tormes'in öbür yakasına taşırdı. Paskalya Pazartesisi'nden sonraki pazartesi bir din adamının eşliğinde kayıkla dönerlerdi ve öğrenciler onları yiyecek ve şarapla karşılamaya çıkardı.
İki etken yüzünden: dehesa ve iklim. Domuz, ekimden marta kadar süren montanera döneminde serbestçe meşe palamuduyla beslenir ve bu yağ kasın içine işler. Ardından Guijuelo'nun çok soğuk kışları ve kuru yazlarıyla rakımı, bellota parçalarında üç yılı aşabilen yavaş bir kürlemeye olanak tanır.
Şehrin geleneksel yahnisi: kuzu sakatatı, chorizo ve baharatlarla pirinç; uzun uzun pişirilir ve epey doyurucudur. Artıkları değerlendiren bir kış mutfağıdır ve eski şehrin geleneksel meyhanelerinde bulunur. Hafif bir yemek değildir ve öyle olma iddiası da yoktur.
Plaza Mayor ve Rúa Mayor turizmi ve ona uygun fiyatları toplar. Daha iyi ve daha ucuza yemek için öğrencilerin gittiği eski şehrin yan sokaklarına ve tarihî merkezin hemen dışındaki Van Dyck bölgesine dalmak iyi olur; şehir halkı İber jambonu ve közde et yemeye oraya gider.
Viavoy'u indir ve Salamanca şehrini istediğin zaman çevrimdışı gez.
