Palmiyeler, portakal ağaçları, banklar ve ortada at üstünde bronz bir kral. Plaza Nueva, Sevilla merkezinin büyük ve ferah salonudur; kutlanacak bir şey olduğunda şehrin toplandığı ve eski şehri boydan boya dolaşan tramvayın geçtiği yerdir. Adı (“Yeni Meydan”) tam anlamıyla doğrudur: XIX. yüzyılda, bütün bu yapı adasını kaplayan ve havası olmayan bir şehre hava armağan etmek için yıkılan devasa bir manastırın, San Francisco Manastırı'nın arsası üzerinde açıldı.
Bu yapı adasını kaplayan manastır
Casa Grande de San Francisco yüzyıllar boyunca Sevilla'nın en büyük manastırıydı; birkaç revaklı avlusu, bostanları, kilisesi ve yüzlerce keşişten oluşan bir topluluğu vardı. Bugün meydan olan her yeri ve bitişik sokakların büyük bölümünü kaplıyordu; cephesi de Belediye Binası'nın bulunduğu komşu San Francisco meydanına bakıyordu.
XIX. yüzyılın müsadere yasaları (desamortización) onu boşalttı, bir yangın ona hasar verdi ve Belediye kamusal bir alan açmak için onu yıkmaya karar verdi. Bugün bize bir miras skandalı gibi görünecek, o zamansa ilerleme olarak yaşanan şehircilik operasyonlarından biriydi: surları ve Caños de Carmona su kemerini de silip süpüren aynı akıl yürütmenin ta kendisi.
Meydanın oturması on yıllar sürdü. İktidardaki rejime göre birkaç kez ad değiştirdi —de la Infanta, de San Fernando, de la República— ve sonunda hepsinin en basitinde karar kıldı. Açık renk döşemesi ve palmiye sıralarıyla bugünkü görünümü, bu yüzyılın başındaki bir yenilemeden kalmadır.
III. Fernando, dört dilin azizi
Ortadaki atlı heykel, Sevilla'yı 1248'de alan ve Kilise'nin 1671'de aziz ilan ettiği Kastilyalı kral III. Fernando'dur. Şehir için sıradan bir kral değildir: koruyucu azizi San Fernando'dur ve naaşı, Katedral'deki Capilla Real'de (Kraliyet Şapeli), yılda birkaç kez sergilendiği gümüş bir sandukada korunur.
Yolculuğa değen ayrıntı burada değil, o mezardadır: mezar yazıtı dört dilde yazılmıştır —Latince, Kastilya dili, Arapça ve İbranice—. XIII. yüzyılın göbeğinde, fatihin mezarı şehri Hristiyanların, Müslümanların ve Yahudilerin birlikte kurduğunu kabul eder.
Heykel 1924 tarihlidir ve kaidesinde fetihle bağlantılı figürler yer alır. Sevilla'ya Plaza de España'yı ve bugünkü görüntüsünün büyük bölümünü kazandıran aynı atılımla dikildi: şehrin kendini baştan aşağı vitrine göre yeniden icat ettiği, 1929 İbero-Amerikan Fuarı'ndan önceki yıllar.
Kaçırılmayacaklar
Kaybolan manastır
Casa Grande de San Francisco bütün yapı adasını kaplıyordu. XIX. yüzyıl onu havayla değiştirdi.
At üstünde San Fernando
Şehri 1248'de alan, 1671'de aziz ilan edilen ve o zamandan beri Sevilla'nın koruyucu azizi olan kral.
Dört dilde mezar yazıtı
Katedral'in içindeki fatihin mezarında Latince, Kastilya dili, Arapça ve İbranice.
Tramvayın son durağı
MetroCentro burada biter: güne başlamak ya da günü bitirmek için en pratik nokta.
Sevilla ziyaretine nasıl uyar
Tarihi merkezin ulaşım düğümüdür: Archivo General de Indias'ın önünden geçerek Puerta de Jerez'e ve San Bernardo'ya inen MetroCentro tramvayı burada sona erer; şehir içi otobüs hatlarının büyük bölümü de buradan kalkar ya da buradan geçer.
Rahat bir başlangıç noktasıdır da. Calle Sierpes kuzeydoğu köşesinden başlar; Magdalena Kilisesi beş dakika, Katedral yedi, nehre doğru inerken Plaza de Toros de la Real Maestranza sekiz dakika uzaklıktadır.
Takvimle ilgili bir not: bu meydan spor kutlamalarının, Noel konserlerinin ve şehrin kalabalık etkinliklerinin büyük bölümünün olağan sahnesidir. Bunlardan birine denk gelirsen meydanı geçmeye çalışma; calle Barcelona'dan dolaş.
Sık sorulan sorular
Sevilla bu krala neden bu kadar saygı duyuyor?
Çünkü bizim için o yalnızca bir kral değil: bir aziz. Kilise III. Fernando'yu, ölümünden yüzyıllar sonra, 1671'de aziz ilan etti ve o zamandan beri şehrin koruyucusu San Fernando'dur. Bedeni Katedral'de korunur ve anlatılana göre uzun zaman şaşırtıcı biçimde bozulmadan kaldı; bu da kutsallık ününü besledi. Her mayıs ayında biz Sevillalılar onu görelim diye onu çıkarırlar. Meydanın başköşesindeki o bronz atlı bir süs değil: şehrin dua ettiği adamdır.
Mezarının benzersiz bir yanı var mı?
Evet, ve bana bütün Sevilla'nın en güzel dersi gibi geliyor. Katedral'deki mezarında kitabe dört dilde yazılmıştır: Latince, Kastilya dili, Arapça ve İbranice. Bu, bu şehri aynı anda Hristiyanların, Müslümanların ve Yahudilerin yaptığının ve kralın bunu bildiğinin kabulüdür. Onu silah zoruyla fetheden o hükümdar, yine de bütün sakinlerinin dillerinde hatırlanmak istedi. Bu kadar az sözle bu kadar çok şey söyleyen pek az taş vardır.
