Dar, yayalara ayrılmış, vitrinlerle ve iki yönde yürüyen insanlarla dolu: calle Sierpes, şehrin hafızası yettiğinden beri Sevilla'nın alışveriş caddesidir. Yazın cepheden cepheye uzanan büyük kumaş tenteler sokağı altın rengi, serin bir gölgede bırakır; XIX. yüzyılın ortalarından kalan bu âdet, bu şehrin kendi iklimine karşı bulduğu en iyi fikirlerden biri olmayı sürdürür. Ve pek çoklarına göre Don Kişot fikri Cervantes'in aklına bu sokağın bir yerinde geldi.
Don Kişot'un doğmuş olabileceği hapishane
Bugün Sierpes'in callejón de Entrecárceles ile kesiştiği yerde yüzyıllar boyunca Sevilla Kraliyet Hapishanesi (Cárcel Real) dururdu; bin kişiden fazla mahkûm barındırmış dev bir binaydı. 1597'de oraya, fonlarını emanet ettiği bankerin iflası yüzünden bazı hesapları kaybolmuş, iflas etmiş bir vergi tahsildarı kapatıldı: Miguel de Cervantes.
Cervantes, Don Kişot'un önsözünde romanının bir hapishanede “doğduğunu” yazar; “her türlü rahatsızlığın yerleştiği ve her hüzünlü gürültünün yuva kurduğu” bir hapishanede. Pek çok araştırmacı o hapishaneyi burada konumlandırır. Bugün çiniden bir levha bunu hatırlatır ve durmaya değer: Sevilla'nın en önemli edebî köşesidir ve tamamen gözden kaçar.
Sokak o zamanlar bir alışveriş yerinden çok daha fazlasıydı. Kuşaklar boyunca şehrin dedikodu meydanıydı: matadorların, yazarların, politikacıların ve varlıklı gençlerin öğleden sonralarını geçirdiği kahveler, kumarhaneler ve kulüpler. Bir buçuk asırdan uzun ömrüyle Real Círculo de Labradores hâlâ 5 numarada ayakta.
Tenteler, La Campana ve eski dükkânlar
Tenteler her yaz kurulur ve sonbaharda kaldırılır. Branda bezindendirler, iki taraftaki cephelere tutturulurlar ve sokağın sıcaklığını birkaç derece düşürürler. Bir ağustos öğlesinde altlarında yürüyüp ardından tentesiz bir sokağa çıkmak, halk mimarisinin ne yaptığını bildiğinin olabilecek en iyi kanıtıdır.
Sierpes'in vardığı kuzey ucunda, 1885'te açılan ve şehrin başvuru pastanesi olan Confitería La Campana bulunur. Sevillalıların özel günlerin tatlılarını aldığı ve hiçbir merasim olmadan tezgâhta ayakta kahve içilen yerdir.
Sokağın geri kalanında zincir mağazalar, direnen yüzyıllık dükkânlarla iç içedir: şapkacılar, gömlekçiler, şal ve yelpaze dükkânları, flamenko elbiseleri diken terziler. Bir şey almayacak olsan bile en eskilerinin vitrinlerine bakmaya değer; Sevilla'nın büyük günlerde ne giydiğinin bir kataloğudurlar.
Kaçırılmayacaklar
Yaz tenteleri
XIX. yüzyılın ortalarından beri cepheden cepheye. Sokağın sıcaklığını birkaç derece düşürürler.
Cervantes levhası
Entrecárceles kavşağında Kraliyet Hapishanesi vardı. Kendi deyişiyle Don Kişot orada doğdu.
Confitería La Campana
1885'te açıldı ve hâlâ şehrin başvuru pastanesi.
Real Círculo de Labradores
Başka bir yüzyıldan kalma bir kulüp; hiçbir şey olmamış gibi 5 numarada çalışmayı sürdürür.
Sevilla ziyaretine nasıl uyar
Sierpes, Ayuntamiento'nun yanındaki ve Plaza Nueva'ya birkaç adım mesafedeki Plaza de San Francisco'dan başlar ve kuzeye doğru La Campana'ya kadar çıkar. Ona paralel olarak, Palacio de la Condesa de Lebrija'nın bulunduğu daha sakin calle Cuna uzanır; yolun yarısında da Iglesia Colegial del Salvador'a giden geçit açılır.
Aynı zamanda merkezin tapas ekseninidir: Sierpes'ten doğuya —Salvador'a ve Alfalfa'ya doğru— çıkan sokaklar, bir asırdan uzun geçmişi olan tavernalar da dahil, şehrin en köklü barlarından bazılarını bir araya toplar.
Saatlerle ilgili bir not: sokak akşam altıdan dokuza kadar, yani Sevilla'nın alışverişe çıktığı saatlerde, tıklım tıklımdır. Onu boş görmek istiyorsan sabahın erken saatinde gel; canlı görmek istiyorsan tam o saatlerde.
Sık sorulan sorular
Sierpes adı nereden geliyor?
Bunu kimse tam olarak bilmiyor, bu yüzden de efsane var. Anlatılana göre bu caddenin altındaki bir yeraltı galerisinde çocukları yiyen dev bir yılan yaşarmış, ta ki bir mahkûm özgürlüğü karşılığında onu avlamayı önerene kadar. Daha sıradan bir açıklamayla, kimileri adın burada yaşayan “Sierpe” soyadlı bir evden ya da aileden geldiğini söyler. Ben yılanı seçiyorum, onunla yürümek daha eğlenceli.
Sierpes hep yalnızca dükkânlardan mı ibaretti?
Ne gezer, şehrin salonuydu. Kuşaklar boyunca bu cadde, boğa güreşçilerinin, yazarların, politikacıların ve varlıklı beyzadelerin her şeyi konuşarak öğleden sonraları öldürdüğü kahvelerle, kumarhanelerle ve kulüplerle doldu. Bir buçuk yüzyıldan fazla geçmişi olan zarif bir kulüp, Real Círculo de Labradores hâlâ direniyor. Sierpes, Sevilla'nın olup bitenleri öğrendiği yerdi: cep telefonu daha yokken, kısacası dedikodu meydanı.
