On iki kenar, güneşte ılık taş ve Guadalquivir kıyısında sekiz yüz yıl. Torre del Oro, Sevilla'nın en çok tekrarlanan kartpostalıdır ve aynı zamanda en yanlış anlaşılan anıtlarından biridir: Amerika hazinelerinin deposu değildi, altınla kaplı değildi ve neredeyse yıkılıyordu. Muvahhitler onu 1220 ile 1221 arasında tamamen askerî bir amaçla yaptılar: nehri bir zincirle kapatmak ve şehre kimin girdiğini denetlemek.
Bir nehri kapatmak için bir kule
Bir albarrana kulesidir, yani surdan ayrı durur ve ona coracha denen bir taş kolla bağlanır. İşlevi, karşı kıyıda, Triana'daki başka bir kuleyle çift oluşturmak ve ikisinin arasına, izinsiz hiçbir geminin nehirde yukarı çıkamaması için kalın bir zincir germekti. 1248'de Ramón Bonifaz'ın filosu o zinciri kırdı ve onunla birlikte şehir düştü.
Kule, bir bakışta okunabilen üç evrede büyüdü. On iki kenarlı alt gövde Muvahhit yapımıdır; daha dar olan ara gövdeyi XIV. yüzyılda I. Pedro ekledi; küçük kubbeli yuvarlak tepe ise 1755 Lizbon depreminin verdiği hasardan sonra, 1760'ta yapıldı. Her biri kendi taşıyla, üst üste yığılmış üç yüzyıl.
Küçük kız kardeşi iki yüz metre ötede hâlâ ayakta: Santander Caddesi'nde binaların arasına sıkışmış, neredeyse görünmez Torre de la Plata. Aynı savunma sisteminin parçasıydı ve neredeyse kimse onu aramaz.
Altın olmayan altın
Yüzyıllar boyunca adı, kulenin altın rengi çinilerle kaplı olduğu söylenerek açıklandı. 2005 restorasyonu gerçek yanıtı buldu: özgün kaplama, preslenmiş samanla karıştırılmış ve güneşte altın rengi bir parıltı veren bir kireç harcıydı. Değerli maden değildi; iyi işlenmiş çamur ve samandı.
Efsane ne kadar işe gelse de Amerika'nın altınının burada saklandığı da doğru değildir. Kule şapel, depo, liman ofisi ve uzunca bir süre hapishane oldu: bu duvarlar arasında bazı tanınmış isimler tutuklu kaldı. Hazine, Alcázar'daki Casa de la Contratación'da (Ticaret Dairesi) boşaltılır ve denetlenirdi.
1868'de, kıyıyı genişletmek için yapılan yıkım hummasının tam ortasında kule yıkım listelerine girdi. Onu bir halk protestosu kurtardı. Bugün, 1944'ten beri maketler, deniz haritaları ve aletlerle Museo Marítimo'ya ev sahipliği yapar ve üst terasından nehrin en iyi manzaralarından biri görülür.
Kaçırılmayacaklar
Kireç ve saman parıltısı
2005 restorasyonu altın efsanesini çürüttü: altın rengini özgün harç veriyordu.
Nehrin zinciri
Bu kuleyi Triana'daki bir başkasına bağlıyordu. 1248'de Kastilya filosu onu kırdı ve şehir düştü.
Torre de la Plata
Küçük kız kardeşi, Santander Caddesi'nde binaların arasına sıkışmış. Tamamen gözden kaçar.
Museo Marítimo'nun terası
Yarım saatlik ziyaret ve menderesin en iyi panoraması, çok az paraya.
Sevilla ziyaretine nasıl uyar
Paseo Alcalde Marqués del Contadero'nun sonundadır; Hospital de la Santa Caridad'a beş, Katedral'e on dakika uzaklıktadır. Şehrin klasik buluşma noktasıdır: bir Sevillalı “Torre del Oro'da” dediğinde kelimenin tam anlamıyla kulenin dibini kasteder.
İçerideki müze küçüktür ve yarım saatte görülür, ama giriş ucuzdur ve teras buna değer: yukarıdan Guadalquivir'in menderesi, Puente de Isabel II ve karşı yakada Triana'nın bütün cephesi görülür.
Guadalquivir'i bir saatte gezen nehir turları da buradan kalkar. Kulenin en iyi fotoğrafını arıyorsan onu bu taraftan çekme: köprüyü geç ve gün batımında, taş ışıl ışılken ve yansıması sudayken ona Triana kıyısından bak.
Sık sorulan sorular
Kulenin gözetlemenin dışında başka kullanımları oldu mu?
Pek çok, ve bazıları pek romantik değil. Yüzyıllar boyunca şapel, depo ve hapishane de oldu: bu duvarların arasına birden fazla ünlü mahkûm kapatıldı. Daha sonra nehirden girip çıkanı denetleyen liman ofisi olarak hizmet etti. Savaş yapmak için doğup zamanla kâğıtları, mahkûmları ve barutu saklamaya varan bir kule. Ona baktığında, bu taşların her şeyi duyduğunu düşün: savaş emirlerini, duaları ve kilitlerde dönen anahtarları.
Yıkılmanın eşiğine mi geldi?
Evet, ve az kalsın bugün anlatamayacaktık. 1868'de, şehri modernleştirme hummasının tam ortasında, kıyıyı genişletmek ve nehrin yanındaki trafiğin daha iyi akmasını sağlamak için onu yıkmayı önerenler oldu. Sevilla için anlamı düşünülünce bugün inanılmaz görünüyor, ama yıkım listelerindeydi. Onu insanlar kurtardı: öyle bir protesto oldu ki fikir kendiliğinden düştü. Bir turist ona fotoğraf çekmek için her durduğunda, kule hâlâ orada durmasını o öfkeli Sevillalılara borçludur.
