Plaza de los Naranjos
Portakal ağaçları acıdır ve meyvesini ısırarak yemek imkânsızdır. Haftalarca kokusunu yayan çiçeği için ve ağaç sıcağa ve budamaya iyi dayandığı için dikilir. Erken git: öğle yemeği saatlerinde teraslar meydanı tamamen kaplar.

Üzerine bir Rönesans meydanı oturtulmuş bir Müslüman medinesi, gizli ahşap kasetli tavanlar, bir caddede on Dalí ve 1970'te icat edilmiş bir Endülüs köyü. Hepsi tek bir günde.
🎧 Eski Şehir ve Plaza de los Naranjos rotasındaMarbella, sahip olduklarını gölgeleyen bir ünü peşinde sürükler. Neredeyse herkes plaj ya da Puerto Banús için gelir ve Halifelik dönemi surlarını, 1485'te cetvelle çizilmiş bir meydanı, Mudéjar ahşap kasetli tavanları ve Picasso gravürlü bir müzeyi koruyan bir eski şehre adım atmadan gider. İki Marbella için bir gün yeter.
Uzunca bir saat ve tamamı yaya bölgesi.
Plaza de los Naranjos'tan başla; pek çok kasabadaki gibi kendiliğinden büyümedi: 1485'te, kasaba alınır alınmaz, Müslüman medinesinin dar sokak labirentini bir Rönesans dikdörtgeniyle kırmak için bilerek cetvel ve pergelle çizildi.
Çevresine üç iktidar yerleştirildi: Casa Consistorial'da sivil yönetim, Casa del Corregidor'da adalet ve Santiago şapelinde Kilise. Üçü de ortadan tek bakışta görülür ve bu yerleşim saf siyasi şehirciliktir.
1552 tarihli Casa del Corregidor'un kapısına dikkat et: Gotik bir sivri kemeri, Morisko ustaların Mudéjar bitkisel süslemesini ve artık Rönesans olan bir taç kısmını taşır. Tek bir cephede bir arada yaşayan üç dünya; XVI. yüzyılda Marbella tam olarak buydu.
Ulu caminin üzerine yükselen, 1750-1767 tarihli ve taştan bir dantel olan rokoko kapısıyla Encarnación Kilisesi'ne kadar devam et ve evlerin arasına karışmış Halifelik dönemi sur kalıntılarını ara: X. ve XI. yüzyıllardandır, doksan bin metrekareyi kucaklayan sur içinin parçasıdır.
Portakal ağaçları acıdır ve meyvesini ısırarak yemek imkânsızdır. Haftalarca kokusunu yayan çiçeği için ve ağaç sıcağa ve budamaya iyi dayandığı için dikilir. Erken git: öğle yemeği saatlerinde teraslar meydanı tamamen kaplar.
İçine yeniden kullanılmış Roma kesme taşları gömülü, X. ve XI. yüzyıllardan Halifelik dönemi taşı: aynı duvarda imparatorluk katmanları. 1485'te Marbella kuşatmasız, antlaşmayla teslim oldu; bu yüzden kent dokusu saldırıyla alınan şehirlerinkinden daha iyi korundu.
Uygulamayı indir ve Marbella şehrini istediğin zaman çevrimdışı keşfet. Kulağında yerel bir rehberle Eski Şehir ve Plaza de los Naranjos yürüyüş rotasını tamamla.
Viavoy hakkında daha fazlası →Sokaktan görünmeyenler.
Museo del Grabado Español Contemporáneo en büyük sürprizdir. Dışarıdan, XVI. yüzyıldan soylu bir sivil mimari örneği olan Hospital Bazán'dır; içeride Picasso, Miró, Dalí, Chillida ve Tàpies imzalı dört binden fazla gravür saklar.
Cömert bir jestten doğdu: 1992'de bin üç yüz elli baskının bağışlanması. Şunu da açıklığa kavuşturmak gerekir: gravür bir kopya değildir; sanatçı bir kalıp üzerinde çalışır, onu mürekkepler ve basar; o kalıptan birkaç nüsha çıkar, hepsi özgün ve numaralıdır.
San Juan de Dios şapeli, Katolik Hükümdarlar'ın şehri fetheder etmez kurdukları Kraliyet Hastanesi'nin bir parçasıydı. Kapıda nar taşıyan arma: Kastilya'ya yeni katılmış krallığın simgesi, taşa kazınmış siyasi bir imza.
İçeride de XX. yüzyılın ortasına kadar örtülü ve unutulmuş kalan, sonra tesadüfen yeniden keşfedilen bir Mudéjar ahşap kasetli tavan saklar. Bu tavanlar Marbella mirasının en değerli parçasıdır ve varlığından en az kişinin haberdar olduğu şeydir.
Köşedeki, altın rengi kesme taştan, üç kemerli galerili seyir kulesine dikkat et: yapı XVII. yüzyılda hastaneye dönüşmeden önce burada varlıklı insanların yaşadığını ele verir.
Neredeyse elli metrelik kulesi yüzyıllar boyunca şehrin karadaki deniz feneri oldu. İçeride, yetmişli yıllardan, kalay, bakır ve ahşaptan yaklaşık beş bin borulu, bütün tapınağı titretebilen bir org.
Denize doğru inerken.
Eski şehirden Alameda parkına in; 1761'den beri kayıtlarda geçen, şehrin en eski bahçesidir; o zamanlar burada su arklarıyla sulanan kara kavaklar vardı. Ad onlardan gelir (álamo, “kavak”), ama çoktan yok oldular.
Geriye elle boyanmış Sevilla çinileriyle kaplı sırlı seramik banklar ve dökme demir sokak lambaları kaldı; her şeye dayanmış başka bir çağın parçaları. Eskiden yirmi bin metrekareyi kaplıyordu; şehir büyüdükçe onu yavaş yavaş yuttu.
Avenida del Mar buradan başlar; Salvador Dalí'nin 1998'de yerleştirilen on bronz heykeli buradadır: olanaksız bacaklarıyla Kozmik Fil, Sendeleyen Binicili At, Pencerede Gala. Etraflarında dolaş ve arkada denizle onlara ters ışıkta bak.
Ve bir kilometreyi aşan esmer kumuyla Fontanilla plajında bitir. Adı, kıyıdaki kayaların arasından fışkıran ve 1869'da kayda geçen bir tatlı su kaynağından gelir: borular gelmeden önce kumsalın ortasında içme suyu.
Filin olanaksız bacakları Roma'dan gelir: Bernini'nin XVII. yüzyılda tasarladığı, gerçek bir Mısır dikilitaşı taşıyan mermer bir fil heykeli Dalí'yi büyülemişti. Kırklı yıllardan itibaren hayvan, eserlerinde durmadan karşımıza çıkar.
Chiringuito'ların kokusu sardalye espeto'sudur: bir kamışa dizilir ve kumla dolu eski bir kayığın içinde odun ateşinde kızartılır. Mayıstan ağustosa, İspanyolca adlarında R harfi olmayan aylarda ve elle yenir.
Yedi kilometre ötedeki öbür Marbella.
Yedi kilometre batıdaki Puerto Banús'a şehir otobüsüyle git. Bütün bunların hiç yoktan doğduğuna inanmak zor: 1970'e kadar burada plaj ve kamışlıktan başka bir şey yoktu.
Onu, savaş sonrası Madrid'inde işçi konutlarıyla zenginleşmiş Katalan bir müteahhit olan José Banús yükseltti; gökdelen dikmek yerine mimarları önünde lüks bir marinayla eski bir Endülüs köyü taklidi yaptı. O havanın sorumlusu, Beverly Hills'te çalışmış olarak gelen Noldi Schreck'ti.
Giriş kavşağında La Victoria'yı göreceksin; Marbellalıların “Rus'un heykeli” dediği, yirmi metreyi aşan dev bronz kütle. 1994'te Moskova belediye başkanının bir hediyesi olarak sunuldu ve belge hırsızlığı da dahil olmak üzere mahkemelik oldu.
Ve Muelle de Honor boyunca yürü: yatlar kıçlarını gezinti yoluna vererek yanaşır, arka platformları bir salon gibi açıktır, kurulmuş sofra görünsün diye. Suyun metresi için ödenmez, bakışlar için ödenir. Saf tiyatrodur.
Mayıs 1970'teki açılış Ağa Han'ı, Roman Polanski'yi ve Monako Prensi Rainier ile Prenses Grace'i bir araya getirdi; üç yüz garson yirmi iki kilo havyar servis etti. Şarkı söylemesi için o zamanlar tanınmayan bir Julio Iglesias tutuldu.
Marbella yıllarca Suudi kraliyet ailesinin yazlık başkenti oldu: Kral Fahd hemen yakınına kendi camisi olan devasa bir saray yaptırdı. Yerel ekonominin büyük bölümü buradan açıklanır.
Ününün düşündürdüğünden çok daha fazla. Kastilya'nın 1485'te üzerine cetvel ve pergelle bir Rönesans meydanı çizdiği surlarla çevrili bir Müslüman medinesidir; XVI. yüzyıl yapıları, gizli Mudéjar ahşap kasetli tavanları ve Picasso, Miró ve Dalí gravürlü bir müzesi vardır. Uzunca bir saatte baştan sona gezilir.
Evet, hem de rahatlıkla: sabah iç mekânlarıyla bütün eski şehir, öğleden sonra Alameda, Dalí heykelleri ve plaj, gün batımında da Puerto Banús. Plaj için geldiysen, eski şehir tek başına boş bir sabaha sığar.
Merkezin yaklaşık yedi kilometre batısındadır ve sık seferli şehir otobüsü vardır. Arabayla da gidilir, ama yüksek sezonda park etmek gerçek bir sorundur. İşe yarayan kombinasyon, gün batımında otobüsle gidip akşam yemeğinden sonra dönmektir.
Bir yapboz gibi, neredeyse çivisiz kurulmuş, birbirine geçen binlerce geometrik parçanın şeritler ve sekiz köşeli yıldızlar oluşturduğu ahşap tavanlar. Onları fetihten sonra Hristiyanlar için çalışmayı sürdüren Müslüman marangozlar yaptı. San Juan de Dios şapelindeki tavan XX. yüzyıla kadar örtülü kaldı.
Evet. O yıla kadar burada yalnızca plaj ve kamışlık vardı. Onu Katalan müteahhit José Banús yükseltti; mimarları da önünde lüks bir marinayla eski bir Endülüs köyü taklidi yapmaya karar verdi. Tasarımcı, Beverly Hills'te çalışmış olarak gelen Noldi Schreck'ti; o film dekoru havası da oradan gelir.
Costa del Sol mutfağı: kumla dolu bir kayığın içinde odun ateşinde kamışa dizilip kızartılan sardalye espeto'su, pescaíto frito, sirkeli hamsi (boquerones en vinagre), gazpachuelo ve üzümlü Málaga usulü ajoblanco. Espeto mayıstan ağustosa —İspanyolca adlarında R harfi olmayan aylarda— ve elle yenir.
Viavoy'u indir ve Marbella şehrini istediğin zaman çevrimdışı gez.

Okumaya devam et



