Toledo'da yemek: carcamusas, keklik ve gerçek marzipan
Şehri tanımlayan meyhane yahnisi, bu mutfakta av etinin neden sözünün geçtiği ve atölye marzipanının hediyelik eşya sokağında satılandan nasıl ayırt edileceği.
Toledo mutfağı kuru tarımın ve avın mutfağıdır ve çok belirgin iki mirası vardır: tatlıları veren manastırlarınki ve uzun pişen yahnileri veren yaylanınki (meseta). Gösterişin ya da pahalı ürünün mutfağı değildir; eldekini değerlendirmenin ve zamanın mutfağıdır. Ve bütün şehri özetleyen, dışarıdan gelenlerin neredeyse hiçbirinin adıyla tanımadığı bir yemeği vardır.
Atölye marzipanı yalnızca badem ve şekerle yapılır; içine un ya da patates girmez. Fiyat fazla iyi görünüyorsa ya da dokusu yumuşak ve tekdüzeyse, o değildir. Tarihî atölyeler eski şehirdedir ve fark ilk lokmada anlaşılır.
Carcamusas ve neden bu adı taşıdıkları
Şehrin meyhane yemeği.
Küp küp doğranmış domuz etinden yapılan, domates, soğan, bezelye ve biraz acıyla uzun uzun pişirilen, toprak güveçte ve ekmekle servis edilen bir yahnidir. Eski şehrin neredeyse bütün meyhanelerinde bulunur ve Toledolular bir şeyler içmeye çıktıklarında yedikleri şey budur.
Adına dair birkaç açıklama var ve hiçbiri kesin değil. Şehirde en çok tekrarlananı, adın XX. yüzyılın ortalarında merkezdeki bir barda, yemeği isteyen iki tür müşteriyle oynanarak uydurulduğunu söyler: yaşlı hanımlar, “carcas” (eski kafalılar), ve gençler, “musas” (ilham perileri). Muhtemelen uydurmadır, ama anlatılan budur.
Tapa ya da porsiyon olarak sipariş edilir ve iyisiyle vasatı arasındaki farkın pişme süresinde olduğu yemeklerdendir: et dağılmıyorsa, olmamıştır. Onu turistik eksenin teraslarında değil, eski şehrin meyhanelerinde aramak gerekir.
Meyhane mutfağının geri kalanı onun çevresinde döner: zeytinyağında olgunlaştırılmış queso manchego, Toledo kan sucuğu (morcilla), cochifrito ve Don Kişot'un ilk sayfasında geçen, yumurtanın torreznos (kızarmış domuz yağı) ve chorizo ile karıştırıldığı geleneksel duelos y quebrantos.
Sokak adları şehrin lonca haritası olan eski ortaçağ çarşısı: burada sakatatçılar, çevresinde demirciler ve tabaklar. Bugün alışveriş ve restoran bölgesidir; turistik menülerden kaçmak için yan sokaklara dalmak gerekir.
Şehrin tarihî marzipan atölyelerinden biri; bir asırdan uzun süredir faaliyette. Sanayi ürünüyle farkı hemen anlaşılır: yalnızca badem ve şeker, taneli bir doku ve fabrika ürününün o yavan tatlılığından eser yok. Küçük figürler ve anguila klasiktir.
Uygulamayı indir ve Toledo şehrini istediğin zaman çevrimdışı keşfet. Kulağında yerel bir rehberle Katedral ve İmparatorluk Toledo'su yürüyüş rotasını tamamla.
Castilla-La Mancha, Avrupa'nın av geleneği en köklü bölgelerinden biridir ve bu doğrudan menülere yansır. Referans yemek yahni ya da escabeche (sirkeli marine) olarak hazırlanan kekliktir; dağılana kadar sirke, defne ve karabiberle uzun uzun pişirilir ve evine göre sıcak ya da soğuk servis edilir.
Aşağı yukarı ekimden şubata kadar süren sezonda geyik, yaban domuzu ve tavşan da ortaya çıkar; neredeyse her zaman yahni ya da güveç olarak. Bu bir ızgara mutfağı değildir: av eti uzun süre ve yağ ister ve yerel geleneğin en sağlam oturduğu yer de burasıdır.
Öbür güçlü ürün, koyun sütünden yapılan, menşe adı korumalı ve birkaç olgunluk derecesi olan queso manchego'dur. Neden söz edildiğini anlamak istiyorsan sipariş edilmesi gereken zeytinyağında olgunlaştırılmış olanıdır ve çok az kişi onu kıvamında tadar, çünkü genellikle fazla soğuk servis edilir.
Ve şaraplar: La Mancha dünyanın en geniş bağ alanıdır ve ünü dökme şarabın hatırasını peşinden sürüklese de bugün çok saygın üretimleri olan küçük menşe adları vardır. Bir Rioja yerine bölgenin bir kırmızısını iste: daha ucuzdur ve yemekle daha uyumludur.
Marzipan, bilerek
Toledo marzipanının korumalı coğrafi işareti ve çok basit bir tarifi vardır: çiğ öğütülmüş badem ve şeker, yarı yarıya civarında oranlarda; un yok, patates yok, başka katkı yok. Onu taklit etmeyi kolaylaştıran da tam olarak bu sadeliktir.
Gelenek manastırlardan gelir ve ziyaretçi için en iyi ipucu da oradadır: şehrin birkaç kapalı rahibe manastırı, rahibelerin yaptığı tatlıları çoğu zaman bir torno (döner pencere) aracılığıyla satmayı sürdürür ve bu ürün hediyelik eşya dükkânlarına ulaşmaz. Onları sormak, iyi alışveriş yapmanın yoludur.
Klasik biçimler küçük figürler, anguila —kutlamalarda yenen, içi doldurulmuş ve süslenmiş büyük bir parça— ve marquesitas'tır. En yoğun dönem Noel'dir, ama atölyeler bütün yıl çalışır.
Pratik bir kural olarak: kilo fiyatı fazla iyi görünüyorsa, badem marzipanı değildir. Doku yumuşak, tekdüze ve hiç hissedilir tane içermiyorsa, o da değildir. İyisi ilk lokmada anlaşılır ve bademin fiyatı neyse o kadar tutar.
Merkezin restoran bölgesinde yön bulmak için bir referans noktası ve katedralin cephesine perspektif sunan tek meydan. Kuzeye, Zocodover'a doğru çıkan sokaklarda eski şehrin meyhanelerinin önemli bir kısmı toplanır.
Ortaçağdan beri Toledo'nun toplumsal merkezi; o zamanlar adını Arapça suq al-dawabb'dan alan hayvan pazarıydı. Bugün teraslar bölgesi ve neredeyse her gezinin başlangıç noktasıdır; üstelik düzdür ve yokuş gerektirmez.
Toledo'nun en tipik meyhane yemeği: küp küp doğranmış domuz etinin domates, soğan, bezelye ve biraz acıyla uzun uzun pişirildiği, toprak güveçte servis edilen yahni. Tapa ya da porsiyon olarak sipariş edilir ve eski şehrin neredeyse bütün meyhanelerinde bulunur. Et dağılmıyorsa, yeterince pişmemiş demektir.
İyi marzipan nasıl ayırt edilir?
Gerçeğinde yalnızca çiğ öğütülmüş badem ve şeker vardır, aşağı yukarı eşit oranlarda; un ya da patates yoktur. Dokusunda hissedilir tane vardır ve badem tadı açıkça baskındır. Kilo fiyatı fazla iyi görünüyorsa ya da hamur yumuşak ve tekdüzeyse, maliyeti düşüren dolgular içerir. Tarihî atölyeler eski şehrin içindedir.
Manastırlardan tatlı alınabilir mi?
Evet ve Toledo'da yapılabilecek en iyi alışveriş budur. Birkaç kapalı rahibe manastırı, çoğu zaman bir torno aracılığıyla tatlı yapıp satmayı sürdürür ve bu ürün hediyelik eşya dükkânlarına ulaşmaz. Saatler kısıtlı ve değişkendir, bu yüzden hangi manastırların satış yaptığını turizm ofisine sormak iyi olur.
Av sezonunda ne yenir?
Ekimden şubata geyik, yaban domuzu, tavşan ve her şeyden önce Toledo mutfağının referans yemeği olan keklik ortaya çıkar. Yahni ya da escabeche olarak hazırlanır, dağılana kadar sirke, defne ve karabiberle uzun uzun pişirilir ve evine göre sıcak ya da soğuk servis edilir. Bu bir ızgara mutfağı değildir.
Toledo'da nerede yemek gerekir?
Eski şehrin yan sokaklarındaki meyhanelerde, özellikle Plaza del Ayuntamiento ile Zocodover arasındaki çevrede; menülerin birbirini tekrarladığı ve fiyatların yükseldiği ana turistik eksenin teraslarında değil. Kalabalıkların ziyaret ettiği her şehirde olduğu gibi, grupların güzergâhından elli metre uzaklaşmak epey şey değiştirir.
Duelos y quebrantos nedir?
Torreznos (kızarmış domuz yağı) ve chorizo ile yapılan bir yumurta karışımı; Don Kişot'un ilk sayfasında, soylunun her hafta yediği şeyler arasında geçen, mütevazı kökenli bir La Mancha yemeği. Bölgenin meyhanelerinde hâlâ yapılır ve açlıktan olduğu kadar edebî meraktan da sipariş edilen şeylerdendir.
Pratik bilgiler
YemekCarcamusas: domates ve bezelyeli domuz yahnisi, toprak güveçte. Tapa ya da porsiyon olarak.
SezonEkimden şubata av eti: keklik, geyik, yaban domuzu ve tavşan, hep yahni olarak.
PeynirKoyun sütünden manchego; en iyisi zeytinyağında olgunlaştırılmışı ve fazla soğuk servis edilmemişi.
TatlıAtölye marzipanı: yalnızca badem ve şeker. Kapalı rahibe manastırlarını da sor.
NeredeEski şehrin yan sokaklarındaki meyhaneler; turistik eksenin terasları değil.
İçmekRioja'dan önce bölgenin kırmızısı: daha ucuz ve mutfakla daha uyumlu.
Haritada
🎧 Viavoy ile
Toledo şehrini gez ve kendi temponda dinle
Viavoy'u indir ve Toledo şehrini istediğin zaman çevrimdışı gez.
başlangıç 3,99 €· tek seferlik ödeme
City Pass · 9,99 €3 gün, Toledo şehrindeki tüm turlar