Bonaval: Santiago, w którym większość nie stawia stopy
Dzielnice · Santiago de Compostela

Bonaval: Santiago, w którym większość nie stawia stopy

Trzy schody, które pną się w górę, nie dotykając się, panteon Galicji, bezpłatne muzeum Álvara Sizy z publicznym tarasem i park założony na cmentarzu. Wszystko dziesięć minut od katedry.

Czas czytania: 8 min · Zaktualizowano w 2026
🎧 Na trasie San Domingos de Bonaval, sztuka i Porta do Camiño

Jest w Santiago okolica, która skupia trzy z najlepszych rzeczy w mieście, w dużej części jest bezpłatna i przyjmuje znikomy ułamek odwiedzających, którzy docierają na Obradoiro. Leży dziesięć minut pieszo, pod górę od Porta do Camiño, na zboczu monte da Almáciga, gdzie kamienne miasto wychyla się ku zieleni.

Dach CGAC to publiczny i bezpłatny taras widokowy nad dachami starego miasta. Siza pomyślał go jako jeszcze jeden plac miasta, a nie jako dach, i prawie nikt tam nie wchodzi.

Klasztor i niemożliwe schody

Trzy spirale, które nigdy się nie krzyżują.

San Domingos de Bonaval założył według tradycji św. Dominik Guzmán w XIII wieku, a w XVII wieku klasztor przebudowano. Od 1977 roku nie mieszkają tu zakonnicy, lecz Museo do Pobo Galego, Muzeum Ludu Galicyjskiego, a najczęściej fotografowanym elementem budynku są schody, które wyglądają jak ćwiczenie z geometrii doprowadzone do granic.

To trzy niezależne schody ślimakowe, wpasowane w ten sam cylindryczny szyb, które pną się spiralnie w górę, nigdy się nie krzyżując i w żadnym punkcie nie dotykając. Każde zaczynają się w innym miejscu i wychodzą na inne piętro, więc trzy osoby mogą wchodzić jednocześnie, nie widząc się nawzajem.

Podpisał je Domingo de Andrade, mistrz budowy katedry i twórca także Berengueli, wieży zegarowej. Andrade był równie dobrym matematykiem, co artystą: napisał traktat o geometrii stosowanej w budownictwie, a te schody są jego praktycznym dowodem.

Resztę klasztoru zajmuje Museo do Pobo Galego, z narzędziami rolniczymi, łodziami, krosnami, ceramiką i dudami, które pokazują, jak żyło się w Galicji jeszcze przedwczoraj. To muzeum etnograficzne najwyższej klasy i jedno z najuczciwszych w Hiszpanii.

1Klasztor San Domingos de Bonaval

Klasztor San Domingos de Bonaval

📍 Rúa de San Domingos de Bonaval

W jednej z jego kaplic mieści się Panteón de Galegos Ilustres, narodowy panteon Galicji. Rosalía de Castro spoczęła tu w 1891 roku po pogrzebie niemal państwowym, a panteon powstał właśnie po to, by ją przyjąć. Obok niej leży Castelao, którego szczątki nie mogły wrócić z emigracji w Buenos Aires aż do 1984 roku.

2CGAC

CGAC

📍 Rúa Ramón del Valle Inclán, 2

Álvaro Siza otworzył go w 1993 roku, rok po zdobyciu Nagrody Pritzkera. Użył tego samego złocistego kamienia co sąsiedni klasztor, ale we współczesnych liniach, bez pastiszu i bez gwałtownego kontrastu. Światło wpada z góry, ślizgając się po ścianach, bez widocznych okien. Wstęp wolny.

🎧 Z Viavoy

Zwiedzaj Santiago de Compostela we własnym tempie

Pobierz aplikację i odkrywaj Santiago de Compostela offline, kiedy chcesz. Przejdź trasę San Domingos de Bonaval, sztuka i Porta do Camiño z lokalnym przewodnikiem w słuchawkach.

Dowiedz się więcej o Viavoy →

Park na cmentarzu

Między klasztorem a muzeum rozciąga się park Bonaval, który zajmuje dawny cmentarz i ogród warzywny klasztoru i który odnowił sam Álvaro Siza razem z architektką krajobrazu Isabel Aguirre. To jedno z najbardziej niezwykłych miejsc w Santiago i jedno z najmniej zatłoczonych.

Projekt nie wymazał tego, co było: stare groby, mury oporowe i kamienne tarasy ogrodu wkomponowano w całość, więc park jest jednocześnie współczesnym ogrodem i stanowiskiem archeologicznym. Spacerujesz między nagrobkami a dębami i wcale nie jest ponuro.

Z górnych tarasów widać całe stare miasto z wieżami katedry w tle, a ten widok różni się od tego z punktu widokowego w parku Alameda: tu patrzysz na miasto od północy i z bliższa, z łupkowymi dachami na pierwszym planie.

Całość – klasztor, park i muzeum – pomyślano jako jedność i jest to najlepszy dowód na to, jak można ingerować w miasto z listy dziedzictwa, niczego nie przebierając ani nie niszcząc. Warto przejść ją całą, bez pośpiechu.

Ulica, na której miasto się bawi

Schodząc z Bonaval, dochodzisz do Porta do Camiño i do Rúa de San Pedro, ostatnich metrów Camino Francés, odnogi Drogi św. Jakuba (Camino de Santiago). To ulica, którą wchodzi pieszo większość pielgrzymów z całego świata, a wczesnym rankiem widać, jak schodzą nią w ciszy, niemal na palcach.

W ostatnich dziesięcioleciach San Pedro przestała być tylko ulicą przelotową. Wypełniła się barami z charakterem, księgarniami, klubami muzycznymi i targami, i stała się okolicą, w której wieczorami bawi się młodzież z Santiago, a ceny wciąż nie są cenami starego miasta.

Ciekawa jest właśnie ta równowaga: obok siebie żyją schroniska dla pielgrzymów, codzienne życie sąsiedzkie i szlak tapasów, którego większość przejezdnych nie odkrywa, bo zostaje na rúas centrum. Wystarczy zejść dziesięć minut.

W sobotnie przedpołudnia w okolicy działa targ producentów. A w sumie połączenie Bonaval rano i San Pedro po południu to chyba najlepszy dzień, jaki można spędzić w Santiago poza osią katedry.

3Rúa de San Pedro

Rúa de San Pedro

📍 Między Porta do Camiño a starym miastem

Architektura użytkowa: surowy kamień, przeszklone galerie i lokale handlowe na parterach, bez pałaców i bez herbów, bo była to droga służebna pielgrzymki. Dziś skupia najlepszą atmosferę nocną w mieście, w rozsądnych cenach.

4Porta do Camiño

Porta do Camiño

📍 Wschodni skraj starego miasta

Punkt startu trasy po Bonaval, jeśli idziesz pod górę, albo meta, jeśli schodzisz. Miasto otoczyło się murami po 997 roku, kiedy Almanzor wywiózł dzwony katedry do Córdoby na plecach chrześcijańskich jeńców. Z siedmiu bram nie przetrwała ani jedna.

Najczęstsze pytania

Co to są potrójne schody ślimakowe?

Trzy niezależne schody ślimakowe wpasowane w ten sam cylindryczny szyb klasztoru San Domingos de Bonaval, które pną się w górę, nigdy się nie krzyżując i w żadnym punkcie nie dotykając. Każde zaczynają się i kończą w innym miejscu. Podpisał je Domingo de Andrade, mistrz budowy katedry, a przy tym matematyk.

Kto jest pochowany w Panteón de Galegos Ilustres?

Rosalía de Castro, matka literatury galicyjskiej, której szczątki przybyły w 1891 roku po pogrzebie niemal państwowym i dla której stworzono panteon; Castelao, ojciec politycznego galeguismo (galicyjskiego ruchu narodowego), który nie mógł wrócić z emigracji w Buenos Aires aż do 1984 roku; rzeźbiarz Asorey i kartograf Domingo Fontán.

Czy CGAC jest bezpłatny?

Tak, wstęp do muzeum nic nie kosztuje, o czym wie bardzo mało osób. A jego dach to publiczny taras widokowy nad dachami starego miasta, z wieżami katedry w tle, który Siza pomyślał jako jeszcze jeden plac miasta. Dwadzieścia minut wystarczy, jeśli chodzi ci tylko o widok.

Co to jest park Bonaval?

Dawny cmentarz i ogród warzywny klasztoru, odnowione przez Álvara Sizę razem z architektką krajobrazu Isabel Aguirre. Projekt wkomponował w całość stare groby, mury oporowe i kamienne tarasy, więc jest to jednocześnie współczesny ogród i stanowisko archeologiczne. Wstęp jest wolny, a ludzi bardzo mało.

Czy warto iść do Museo do Pobo Galego?

Zdecydowanie, i to jedno z najuczciwszych muzeów etnograficznych w Hiszpanii. Zbiera narzędzia rolnicze, łodzie, krosna, ceramikę i dudy, które pokazują, jak żyło się w Galicji do całkiem niedawna, bez idealizowania. Dzieli budynek z panteonem i z potrójnymi schodami ślimakowymi, więc to trzy wizyty w jednej.

Ile czasu poświęcić tej okolicy?

Dobre pół dnia, żeby zrobić to porządnie: półtorej godziny na muzeum, panteon i schody, godzina na CGAC i jego taras i drugie tyle na park bez pośpiechu. Jeśli potem zejdziesz na Rúa de San Pedro coś zjeść albo wypić, wychodzi cały dzień poza utartym szlakiem.

Informacje praktyczne

GdzieZbocze monte da Almáciga, pod górę od Porta do Camiño.
Dojazd10 minut pieszo od Obradoiro, na wschód i pod górę.
Ile czasuPół dnia z muzeum, parkiem i CGAC.
Za darmoCały CGAC, jego taras widokowy i park Bonaval.
Co jest płatneMuseo do Pobo Galego, około 4 euro, w niektóre dni bezpłatnie.
Dni zamknięciaZarówno muzeum, jak i CGAC są zamknięte w poniedziałki.

Na mapie

🎧 Z Viavoy

Spaceruj po Santiago de Compostela i słuchaj we własnym tempie

Pobierz Viavoy i zwiedzaj Santiago de Compostela offline, kiedy chcesz.

od 2,99 €· płatność jednorazowa
City Pass · 9,99 €3 dni, wszystkie trasy w Santiago de Compostela
Dowiedz się więcej o Viavoy →
Aplikacja Viavoy

Czytaj dalej

Inne artykuły

Trasy

Santiago w 2 dni: katedra, rúas i Bonaval

Kultura

Droga św. Jakuba: przybycie do Composteli

Gastronomia

Co zjeść w Santiago: ośmiornica, owoce morza i ciasto migdałowe

Punkty widokowe

Park Alameda w Santiago: park z pocztówki