Co zjeść w Santiago: ośmiornica, owoce morza i ciasto migdałowe
Kuchnia · Santiago de Compostela

Co zjeść w Santiago: ośmiornica, owoce morza i ciasto migdałowe

Dlaczego ośmiornica nazywa się á feira, a nie gallega, gdzie kupić prawdziwą tarta de Santiago i których ulic lepiej unikać. Do tego targ, który jest najlepszym przystankiem w mieście.

Czas czytania: 8 min · Zaktualizowano w 2026
🎧 Na trasie Stare Miasto: uliczki, klasztory i uniwersytet

Galicja ma jedną z najlepszych spiżarni w Europie, a Santiago jest jej stolicą administracyjną, nie portem, co tworzy ciekawą sytuację: trafiają tu najlepsze produkty w kraju, ale samo miasto ich nie wytwarza. W praktyce oznacza to, że je się tu bardzo dobrze, a różnica między dobrym a złym lokalem leży niemal zawsze w surowcu, nie w kuchni.

Targ Mercado de Abastos to drugie najczęściej odwiedzane miejsce w mieście po katedrze i wciąż jest prawdziwym targiem. W kilku lokalach obok przyrządzą ci to, co kupisz na straganach.

Pulpo á feira i skąd ta nazwa

To nie jest pulpo a la gallega.

Poprawna nazwa to pulpo á feira, czyli ośmiornica jarmarczna, i dokładnie opisuje swoje pochodzenie: przyrządzano ją na targach bydła w głębi Galicji, dokąd ośmiornica docierała z wybrzeża suszona, bo tylko tak dało się ją przewieźć przed epoką chłodni. Nazwa pulpo a la gallega to coś, czego używa się poza Galicją.

Technika ma ścisłe zasady. Ośmiornicę gotuje się w miedzianym kotle, najpierw się ją „straszy” – trzy razy zanurza się ją we wrzątku i wyjmuje przed właściwym gotowaniem, żeby skóra nie odchodziła – kroi się ją nożyczkami na drewnianym talerzu i doprawia oliwą, gruboziarnistą solą i papryką, słodką albo ostrą.

Drewniany talerz to nie folklor: wchłania nadmiar wody i utrzymuje temperaturę ośmiornicy. A kto ją przyrządza, nazywa się pulpeiro albo pulpeira – to zawód z własną nazwą, przekazywany w rodzinach z okolic Melide.

Podaje się ją z cachelos, gotowanymi ziemniakami, i je wykałaczką, nie widelcem. Do tego miejscowe wino w cunca, białej ceramicznej czarce bez ucha, tradycyjnym galicyjskim naczyniu.

1Okolice Mercado de Abastos

Okolice Mercado de Abastos

📍 Rúa das Ameas, przy Praza de Cervantes

Targ zajmuje osiem kamiennych hal zbudowanych w latach czterdziestych na miejscu, gdzie handluje się od średniowiecza. To drugie najczęściej odwiedzane miejsce w mieście i wciąż prawdziwy targ, na którym wiejskie gospodynie sprzedają własne plony. Zamyka się po południu i w niedziele jest nieczynny.

2Rúa de San Pedro

Rúa de San Pedro

📍 Ostatnie metry Drogi św. Jakuba

Szlak tapas, którego większość odwiedzających nie odkrywa, bo zostaje na uliczkach centrum. Bary z charakterem, miejscowa publiczność i ceny, które jeszcze nie są cenami starego miasta. Dziesięć minut od Obradoiro, w dół w stronę Porta do Camiño.

🎧 Z Viavoy

Zwiedzaj Santiago de Compostela we własnym tempie

Pobierz aplikację i odkrywaj Santiago de Compostela offline, kiedy chcesz. Przejdź trasę Stare Miasto: uliczki, klasztory i uniwersytet z lokalnym przewodnikiem w słuchawkach.

Dowiedz się więcej o Viavoy →

Co jeszcze zamówić

Owoce morza to mocny argument, a trafia tu to, co najlepsze z rías, galicyjskich zatok: przegrzebki – muszla pielgrzyma, podawana zapiekana z cebulą i tartą bułką – brzytwy, sercówki, przegrzebki zamburiñas, w sezonie percebes, czyli pąkle, i kraby centolla. Ceny bardzo się zmieniają w zależności od pory roku i warto zapytać, zanim zamówisz.

Galicyjska empanada to drugi klasyk i niewiele ma wspólnego z empanadillą, małym pierożkiem: to duży placek z cienkiego ciasta, pieczony w całości i krojony na porcje, nadziewany zorzą, tuńczykiem bonito, dorszem z rodzynkami albo sercówkami. Dobra ma soczyste nadzienie i ciasto, które się nie rozpada.

Papryczki z Padrón uprawia się dwadzieścia minut stąd i działają zgodnie z przysłowiem: jedne są ostre, inne nie, i nie da się tego poznać, dopóki nie ugryziesz. Dobry sezon trwa od czerwca do września; poza nim pochodzą ze szklarni i są znacznie ostrzejsze.

I mięso, które w Galicji jest tak samo ważne jak morze: ternera gallega, galicyjska cielęcina z własną apelacją, zimą lacón con grelos – solona łopatka wieprzowa z liśćmi rzepy – i cocido gallego, które w tygodniach karnawału je całe miasto.

Tarta de Santiago i gdzie ją kupić

Tradycyjny przepis to tylko mielone migdały, cukier, jajka i skórka z cytryny: żadnej mąki, masła ani proszku do pieczenia. Ta prostota sprawia, że łatwo ją podrobić, i w sklepach na turystycznym szlaku pełno jest wersji z mąką i mniejszą ilością migdałów.

Krzyż Świętego Jakuba wysypany na wierzchu cukrem pudrem nie jest średniowieczny: to handlowa konwencja, która utrwaliła się w połowie XX wieku i dziś to po niej rozpoznaje się ten wyrób. Samo ciasto jest znacznie starsze i źródła wspominają je już w średniowieczu.

Najlepszy możliwy zakup czeka w miejscu, z którego prawie nikt nie korzysta: w torno, obrotowym okienku, klasztoru San Paio de Antealtares, przy Praza da Quintana. Przez obrotowe drewniane okienko benedyktynki klauzurowe sprzedają słodycze własnego wyrobu i nikt nikomu nie widzi twarzy.

Praktyczna zasada: jeśli ciasto jest wysokie, puszyste i miękkie, jest w nim mąka. Dobre jest niskie, zbite, lekko piaszczyste i smakuje przede wszystkim prażonym migdałem. I kosztuje tyle, ile kosztują migdały, więc nie ufaj zbyt dobrym cenom.

3Mosteiro de San Paio de Antealtares

Mosteiro de San Paio de Antealtares

📍 Praza da Quintana

Poszukaj w murze, na wysokości ulicy, małego obrotowego drewnianego okienka. Mówi się przez nie, zostawia monety, taca się obraca i wraca ze świeżym ciastem migdałowym. Transakcja sprzed wieków, głos przeciw głosowi, bez jednej twarzy. Godziny otwarcia zmienne.

4Rúa do Franco i Rúa Nova

Rúa do Franco i Rúa Nova

📍 Stare miasto

Dwie ulice z największą liczbą restauracji w mieście, tuż przy Obradoiro, i zarazem miejsce, gdzie najbardziej czuć presję turystów. W kilku lokalach je się dobrze, ale warto przejrzeć kartę i uważać na zalaminowane menu ze zdjęciami oraz na tych, którzy próbują wciągać klientów od drzwi.

Najczęstsze pytania

Dlaczego nazywa się pulpo á feira, a nie pulpo a la gallega?

Bo przyrządzano ją na targach bydła w głębi Galicji, dokąd ośmiornica docierała z wybrzeża suszona – tylko tak dało się ją przewieźć przed epoką chłodni. Á feira znaczy „jarmarczna”. Nazwa pulpo a la gallega to coś, czego używa się poza Galicją; tutaj nikt tak nie mówi.

Jak rozpoznać dobrą tarta de Santiago?

Tradycyjna to tylko mielone migdały, cukier, jajka i skórka z cytryny, bez mąki i bez proszku do pieczenia. Dlatego jest niska, zbita i lekko piaszczysta, a dominuje w niej smak prażonego migdała. Jeśli jest wysoka, puszysta i miękka, jest w niej mąka. Krzyż z cukru pudru to handlowa konwencja z XX wieku, nie dawna cecha.

Gdzie kupić najlepsze ciasto?

W cukierniach na starym mieście, a przede wszystkim w torno klasztoru San Paio de Antealtares, przy Praza da Quintana: to obrotowe drewniane okienko, przez które benedyktynki klauzurowe sprzedają słodycze własnego wyrobu. Godziny są zmienne, więc trzeba spróbować szczęścia.

Czy warto iść na Mercado de Abastos?

Bardzo. To drugie najczęściej odwiedzane miejsce w Santiago po katedrze, a mimo to wciąż prawdziwy targ, na którym wiejskie gospodynie sprzedają własne plony. W kilku lokalach obok przyrządzą to, co kupisz. Zamyka się po południu i w niedziele jest nieczynny.

Czy jedzenie w Santiago jest drogie?

Bardzo zależy od okolicy i produktu. Ceny owoców morza mocno się zmieniają w zależności od sezonu i warto zapytać przed zamówieniem, zwłaszcza o percebes i kraby centolla. Reszta kuchni – ośmiornica, empanada, cocido, mięso – ma rozsądne ceny. Rúa de San Pedro i okolice targu to najtańsze rejony.

Jakich miejsc lepiej unikać?

Żadnej konkretnej okolicy, ale pewnego typu lokali tak: tych, które wystawiają zalaminowane menu ze zdjęciami, i tych, które próbują wciągać klientów od drzwi – jest ich dużo na ulicach wokół Obradoiro. Na tych samych ulicach są też znakomite restauracje, więc zasada brzmi: przejrzyj kartę, zanim usiądziesz.

Informacje praktyczne

DaniePulpo á feira, krojona nożyczkami na drewnianym talerzu, z papryką. Je się ją wykałaczką.
Owoce morzaPrzegrzebki, brzytwy, sercówki, percebes i kraby centolla. Zapytaj o cenę, zanim zamówisz.
TargMercado de Abastos, przy Rúa das Ameas. Zamyka się po południu i w niedziele jest nieczynny.
Coś słodkiegoTarta de Santiago tylko z migdałów. Najlepsza w torno klasztoru San Paio de Antealtares.
Co wypićAlbariño z Rías Baixas albo ribeiro. Miejscowe wino podaje się w cunca.
GdzieRúa de San Pedro i okolice targu, jeśli szukasz miejscowej atmosfery; Franco i Rúa Nova – z rozwagą.

Na mapie

🎧 Z Viavoy

Spaceruj po Santiago de Compostela i słuchaj we własnym tempie

Pobierz Viavoy i zwiedzaj Santiago de Compostela offline, kiedy chcesz.

od 2,99 €· płatność jednorazowa
City Pass · 9,99 €3 dni, wszystkie trasy w Santiago de Compostela
Dowiedz się więcej o Viavoy →
Aplikacja Viavoy

Czytaj dalej

Inne artykuły

Trasy

Santiago w 2 dni: katedra, rúas i Bonaval

Dzielnice

Bonaval: Santiago, w którym większość nie stawia stopy

Zabytki

Cztery place wokół katedry w Santiago

Kultura

Droga św. Jakuba: przybycie do Composteli