Eten in Santiago: octopus, zeevruchten en amandeltaart
Gastronomie · Santiago de Compostela

Eten in Santiago: octopus, zeevruchten en amandeltaart

Waarom de octopus á feira heet en niet gallega, waar je de echte tarta de Santiago koopt en welke straten je beter kunt mijden. Met de markt die de beste stop van de stad is.

Leestijd 8 min · Bijgewerkt in 2026
🎧 In de route De oude stad: straatjes, kloosters en de universiteit

Galicië heeft een van de best gevulde voorraadkasten van Europa en Santiago is de bestuurlijke hoofdstad, niet de haven, en dat zorgt voor een merkwaardige situatie: het beste product van het land komt hier aan, maar de stad maakt het niet zelf. Het praktische gevolg is dat je hier heel goed eet en dat het verschil tussen een goede en een slechte zaak bijna altijd in de grondstof zit, niet in de keuken.

De Mercado de Abastos is na de kathedraal de meest bezochte plek van de stad en nog steeds een echte markt. Bij verschillende kramen laten ze wat je koopt klaarmaken in de zaak ernaast.

Pulpo á feira, en waarom het zo heet

Het is geen pulpo a la gallega.

De juiste naam is pulpo á feira, octopus van de jaarmarkt, en die beschrijft precies waar hij vandaan komt: hij werd klaargemaakt op de veemarkten in het binnenland van Galicië, waar de octopus gedroogd van de kust aankwam, omdat dat voor de industriële koeling de enige manier was om hem te vervoeren. Hem pulpo a la gallega noemen doen ze buiten Galicië.

De techniek kent strenge regels. Hij wordt gekookt in een koperen ketel, hij wordt “laten schrikken”, drie keer in het kokende water gedompeld en er weer uitgehaald voor het eigenlijke koken, zodat het vel niet loslaat, hij wordt met een schaar op een houten bord geknipt en aangemaakt met olijfolie, grof zout en paprikapoeder, zoet of pittig.

Het houten bord is geen folklore: het neemt het overtollige water op en houdt de octopus op temperatuur. En wie hem klaarmaakt heet pulpeiro of pulpeira, een vak met een eigen naam dat in families uit de streek rond Melide wordt doorgegeven.

Hij komt met cachelos, gekookte aardappel, en je eet hem met een prikker, niet met een vork. En met wijn van de streek in een cunca, dat witte aardewerken kommetje zonder oor dat het traditionele Galicische drinkgerei is.

1De omgeving van de Mercado de Abastos

De omgeving van de Mercado de Abastos

📍 Rúa das Ameas, naast de Praza de Cervantes

De markt beslaat acht stenen hallen, gebouwd in de jaren veertig op een plek waar al sinds de middeleeuwen markt wordt gehouden. Het is de tweede meest bezochte plek van de stad en nog steeds een echte markt, met boerinnen die hun eigen oogst verkopen. Sluit halverwege de middag en is op zondag dicht.

2Rúa de San Pedro

Rúa de San Pedro

📍 De laatste meters van de Camino

Het tapasrondje dat de meeste bezoekers nooit ontdekken, omdat ze in de rúas van het centrum blijven. Bars met karakter, een publiek van hier en prijzen die nog niet die van de oude binnenstad zijn. Op tien minuten van de Obradoiro, naar beneden richting de Porta do Camiño.

🎧 Met Viavoy

Ontdek Santiago de Compostela in je eigen tempo

Download de app en ontdek Santiago de Compostela offline, wanneer je wilt. Loop de wandelroute De oude stad: straatjes, kloosters en de universiteit met een lokale gids in je oor.

Meer over Viavoy →

Wat je verder bestelt

Zeevruchten zijn het sterke punt en het beste uit de rías komt hier terecht: sint-jakobsschelpen, de schelp van de pelgrim, die gegratineerd met ui en paneermeel worden opgediend, scheermessen, kokkels, kleine kamschelpen, in het seizoen percebes, eendenmossels, en spinkrab. De prijzen verschillen enorm per seizoen en het is verstandig om te vragen voor je bestelt.

De Galicische empanada is de andere klassieker en heeft weinig te maken met de empanadilla, het kleine pasteitje: het is een dun en groot deeg, in zijn geheel gebakken en in stukken gesneden, gevuld met zorza, met bonito, met gezouten kabeljauw en rozijnen of met kokkels. Bij een goede is de vulling sappig en valt het deeg niet uit elkaar.

De pimientos de Padrón worden op twintig minuten van hier geteeld en doen wat het spreekwoord zegt: sommige zijn pittig en andere niet, en je kunt het pas weten als je erin bijt. Het goede seizoen loopt van juni tot september; daarbuiten komen ze uit de kas en zijn ze een stuk pittiger.

En het vlees, dat in Galicië net zo belangrijk is als de zee: ternera gallega, Galicisch kalfsvlees met een beschermde herkomstbenaming, lacón con grelos in de winter, gezouten varkensschouder met raapstelen, en de cocido gallego, die in de carnavalsweken het gerecht is dat de hele stad eet.

De tarta de Santiago, en waar je hem koopt

Het traditionele recept bevat alleen gemalen amandel, suiker, ei en geraspte citroenschil: geen bloem, geen boter en geen rijsmiddel. Juist die eenvoud maakt hem makkelijk te vervalsen, en in de winkels op de toeristenroute ligt overal de versie met bloem en minder amandel.

Het kruis van Santiago dat er in poedersuiker op wordt gestrooid is niet middeleeuws, het is een commerciële afspraak die halverwege de 20e eeuw vast kwam te liggen en die vandaag het product herkenbaar maakt. De taart zelf is veel ouder en is al vanaf de middeleeuwen beschreven.

De best mogelijke aankoop doe je op een plek die bijna niemand gebruikt: de torno, het draailuik, van het klooster San Paio de Antealtares, aan de Praza da Quintana. Door een houten draairaam verkopen de benedictijnse slotzusters de zoetigheden die ze zelf maken, zonder dat iemand elkaars gezicht ziet.

Als vuistregel: is de taart hoog, luchtig en zacht, dan zit er bloem in. De goede is laag, compact, een beetje korrelig en smaakt boven alles naar geroosterde amandel. En hij kost wat amandelen kosten, dus wantrouw prijzen die te mooi zijn.

3Mosteiro de San Paio de Antealtares

Mosteiro de San Paio de Antealtares

📍 Praza da Quintana

Zoek in de muur, op straathoogte, het kleine houten draairaam. Je praat erdoorheen, je legt de munten neer, het blad draait en komt terug met vers gebakken amandeltaart. Een transactie van meer dan vijf eeuwen oud, stem tegenover stem, zonder één gezicht. Wisselende openingstijden.

4Rúa do Franco en Rúa Nova

Rúa do Franco en Rúa Nova

📍 Oude binnenstad

De twee straten met de meeste restaurants van de stad, naast de Obradoiro, en ook de plek waar je de toeristendruk het sterkst merkt. Op verschillende adressen eet je goed, maar kijk eerst naar de kaart en wantrouw geplastificeerde menu's met foto's en wie bij de deur klanten probeert binnen te halen.

Veelgestelde vragen

Waarom heet het pulpo á feira en niet pulpo a la gallega?

Omdat hij werd klaargemaakt op de veemarkten in het binnenland van Galicië, waar de octopus gedroogd van de kust aankwam, wat voor de industriële koeling de enige manier was om hem te vervoeren. Á feira betekent van de jaarmarkt. Pulpo a la gallega zeggen ze buiten Galicië; hier zegt niemand het zo.

Hoe herken je een goede tarta de Santiago?

De traditionele bevat alleen gemalen amandel, suiker, ei en geraspte citroenschil, zonder bloem of rijsmiddel. Daarom is hij laag, compact en een beetje korrelig, met de smaak van geroosterde amandel voorop. Is hij hoog, luchtig en zacht, dan zit er bloem in. Het kruis van poedersuiker is een commerciële afspraak uit de 20e eeuw, geen oud kenmerk.

Waar koop je de beste taart?

Bij bakkerijen in de oude binnenstad en vooral bij de torno van het klooster San Paio de Antealtares, aan de Praza da Quintana: een houten draairaam waardoor de benedictijnse slotzusters de zoetigheden verkopen die ze zelf maken. De tijden wisselen, dus het is een kwestie van geluk.

Is de Mercado de Abastos de moeite waard?

Zeker. Het is na de kathedraal de meest bezochte plek van Santiago en toch nog steeds een echte markt, met boerinnen die hun eigen oogst verkopen. Bij verschillende kramen laten ze wat je koopt klaarmaken in de zaak ernaast. Sluit halverwege de middag en is op zondag dicht.

Is eten in Santiago duur?

Dat hangt sterk af van de buurt en van het product. Zeevruchten hebben per seizoen heel wisselende prijzen en het is verstandig om te vragen voor je bestelt, vooral bij percebes en spinkrab. De rest van de keuken, octopus, empanada, cocido en vlees, heeft redelijke prijzen. De Rúa de San Pedro en de omgeving van de markt zijn de goedkoopste buurten.

Welke buurten kun je beter mijden?

Geen enkele in het bijzonder, maar wel een soort zaak: die met geplastificeerde menu's met foto's en die waar ze bij de deur klanten proberen binnen te halen, heel gewoon in de straten rond de Obradoiro. In diezelfde straten zitten ook uitstekende restaurants, dus de regel is om naar de kaart te kijken voor je gaat zitten.

Praktische informatie

Het gerechtPulpo á feira, met een schaar op een houten bord geknipt en met paprikapoeder. Je eet hem met een prikker.
ZeevruchtenSint-jakobsschelpen, scheermessen, kokkels, percebes en spinkrab. Vraag de prijs voor je bestelt.
MarktMercado de Abastos, in de Rúa das Ameas. Sluit halverwege de middag en is op zondag dicht.
Het zoeteTarta de Santiago van alleen amandel. De beste bij de torno van San Paio de Antealtares.
DrinkenAlbariño uit de Rías Baixas of ribeiro. Wijn van de streek krijg je in een cunca.
WaarRúa de San Pedro en rond de markt voor het lokale; Franco en Rúa Nova, met beleid.

Op de kaart

🎧 Met Viavoy

Wandel door Santiago de Compostela en luister in je eigen tempo

Download Viavoy en wandel offline door Santiago de Compostela, wanneer je wilt.

vanaf 2,99 €· eenmalige betaling
City Pass · 9,99 €3 dagen, alle tours in Santiago de Compostela
Meer over Viavoy →
Viavoy-app

Lees verder

Andere artikelen

Routes

Santiago in 2 dagen: de kathedraal, de rúas en Bonaval

Wijken

Bonaval: het Santiago waar de meesten nooit komen

Monumenten

De vier pleinen van de kathedraal van Santiago

Cultuur

De Camino de Santiago: aankomen in Compostela