Dit zijn de laatste meters van de Camino Francés, de Franse pelgrimsroute naar Santiago, de straat waarlangs de meeste pelgrims ter wereld te voet binnenkomen voordat ze bij de kathedraal aankomen. En dat merk je: ze heeft een andere hartslag dan de rest van Santiago. Eenvoudige gevels van steen en glazen galerijen, pelgrimsherbergen, kroegen van altijd, winkels met pelgrimsstaven en schelpen, en mensen die met kapotte voeten naar beneden komen in de wetenschap dat er nog een kwartier rest.
Een straat die een aankomst is
De route loopt vanaf de Porta do Camiño omhoog, en hierlangs zijn duizend jaar lang koningen, heiligen en miljoenen naamlozen naar beneden gekomen. De straat was nooit monumentaal, omdat dat niet nodig was: het was de dienstweg van de Camino, met wat er nodig was om wie aankwam te ontvangen.
Dat karakter is bewaard in de architectuur. Huizen van twee of drie verdiepingen, kale steen, glazen galerijen – die Galicische oplossing om het licht te benutten zonder de kou en de regen – en winkelpuien op de begane grond. Geen paleizen, geen wapenschilden: architectuur om in te werken.
Als je vroeg in de ochtend komt, zie je de pelgrims in stilte naar beneden komen, bijna op hun tenen, alsof ze bang zijn de stad wakker te maken waarvan ze al weken dromen. Het is een tafereel dat niemand organiseert of plant en dat zich elke dag van het jaar afspeelt.
Een buurt die vol leven is geraakt
De laatste decennia is San Pedro niet meer alleen een straat waar je doorheen loopt. Er zijn bars met karakter, markten, boekwinkels en muziekzaken bij gekomen, en het is de buurt geworden waar de jongeren van Santiago uitgaan en waar de prijzen nog niet die van de oude binnenstad zijn.
Juist dat evenwicht is interessant: de pelgrimsherbergen leven er samen met het buurtleven en met een tapasronde die de meeste bezoekers op doorreis nooit ontdekken, omdat ze in de rúas van het centrum blijven. Tien minuten naar beneden lopen is genoeg.
Op zaterdagochtend is er in de buurt een markt van producenten, en door het jaar heen worden er markten en buurtactiviteiten georganiseerd. Het is de buurt waar je het best ziet dat Santiago, naast bedevaartsoord, een middelgrote universiteitsstad met een eigen leven is.
Niet te missen
De laatste meters van de Camino
Hierlangs komen de meeste pelgrims ter wereld te voet binnen. De straat heeft een ander ritme dan de rest van de stad.
Architectuur om in te werken
Kale steen, glazen galerijen en winkelpuien op de begane grond. Geen paleizen: het was de dienstweg van de bedevaart.
De uitgaansbuurt
Bars met karakter, boekwinkels en muziek, met prijzen die nog niet die van de oude binnenstad zijn.
Vroeg in de ochtend
De pelgrims komen in stilte naar beneden, bijna op hun tenen. Het is een tafereel dat zich elke dag van het jaar afspeelt.
Hoe het in je bezoek aan Santiago past
Ze begint bij de Porta do Camiño, op tien minuten van de Obradoiro, en loopt omhoog naar de oude binnenstad. Haar in de richting van de pelgrim lopen – van beneden naar boven, met de kathedraal als eindpunt – is wat de straat haar betekenis geeft.
Vlakbij liggen het klooster San Domingos de Bonaval met het Museo do Pobo Galego, het museum van het Galicische volk, en het CGAC, met zijn gratis dakterras met uitzicht. De drie plekken rijg je in één ochtend aan elkaar.
Het moment is vroeg in de ochtend, voor de aankomsten, of laat in de middag, voor de sfeer in de bars. Rond het middaguur is het er rustig en is het een gewone straat, en ook dat zegt iets over haar.
Veelgestelde vragen
Wat krijgen pelgrims als ze aankomen?
De “Compostela”, een diploma in het Latijn dat bevestigt dat je de Camino hebt gelopen en dat de kathedraal al eeuwen uitreikt aan wie minstens de laatste honderd kilometer te voet voltooit. Vroeger gold het als vergeving van de zonden. En er is een hoofdprijs: de Heilige Jaren of Xacobeos, wanneer de dag van de Apostel, 25 juli, op een zondag valt. Dan gaat de Porta Santa van de kathedraal open, en erdoorheen gaan wordt beschouwd als een bijzondere genade. Je ziet hoe sterk deze bestemming is: mensen lopen er al duizend jaar naartoe.
