En verder: de Serranía
De kloven in de stad zijn nog maar het begin. De Serranía de Cuenca is een streek van kalksteenbergen met canyons, steile rotswanden, rivieren en bos, en was eeuwenlang eerder een gebied van houtkap en veeteelt dan van toerisme.
De meest bezochte plek is de Ciudad Encantada, op zo'n dertig kilometer, een landschap waar de erosie de kalksteen heeft uitgebeeldhouwd tot formaties die de volksverbeelding een voor een naar dieren en voorwerpen heeft genoemd. Je loopt er in anderhalf uur doorheen over een bewegwijzerd pad, en je hebt een auto nodig.
Verder weg ligt de bron van de rivier de Cuervo, met een waterval over een deken van mos die in het voorjaar, met de smeltende sneeuw, spectaculair is en in de zomer flink minder water voert. En ook de Ventano del Diablo, een natuurlijk uitkijkpunt boven de kloof van de Júcar, stroomopwaarts.
Dit valt allemaal buiten het bereik van een dagtrip naar de stad, maar het is goed te weten dat het bestaat: wie twee of drie dagen uittrekt, merkt dat de provincie Cuenca heel wat meer heeft dan haar oude binnenstad, ook al is het die oude binnenstad die haar beroemd heeft gemaakt.
Praktische informatie
Wat een hoz isEen rivierkloof uitgesleten in kalksteen. Cuenca heeft er twee, bijna evenwijdig, die in het zuiden samenkomen.
De belangrijkste wandelingDe bodem van de kloof van de Huécar, over de smalle weg langs de rivier. Een of twee uur.
De kloof van de JúcarBreder, groener en met schaduw. Daar wandelen de inwoners.
UitzichtpuntenPuente de San Pablo, kasteel, ronda de Julián Romero en Explanada de Mangana.
Ciudad EncantadaOp 30 km, met de auto. Bewegwijzerd pad van anderhalf uur tussen kalksteenformaties.
WanneerVoorjaar en herfst. In de zomer de bodem van de kloof van de Júcar, vanwege de schaduw.