Kasteel van Burgos
Opgegraven ruïnes, een put van meer dan zestig meter diep die je met een gids kunt bezoeken en het beste uitkijkpunt van de stad. Reken op een uur.

Een grensvesting uit het jaar 884, de kluis van het koninkrijk Castilië en een nacht in 1813 die zelfs de glas-in-loodramen van de kathedraal meesleurde.
🎧 In de route El Cid, de Castillo-heuvel en de hoge kerkenBurgos ontstond niet aan de rivier, zoals vaak wordt aangenomen, maar vijfenzeventig meter hoger. Op deze heuvel werd in het jaar 884 een grensvesting neergezet, en van de “burgos” —ommuurde wijken— die eromheen groeiden kwam de naam van de stad en van half Europa.
Volgens de overlevering liet graaf Diego Rodríguez Porcelos hier in het jaar 884 een vesting bouwen om de grens met al-Andalus te verdedigen. Het was gebied dat opnieuw bevolkt moest worden, niemandsland dat met steen in bedwang gehouden moest worden.
Eromheen groeiden de burgos, en uit die ommuurde wijken ontstond de stad. De logica is dezelfde als in tientallen Europese nederzettingen: eerst het kasteel, dan de mensen die eronder bescherming zoeken, en na verloop van tijd de stad die het opslokt.
Eeuwenlang was dit kasteel veel meer dan een kazerne: het was koninklijk paleis en gevangenis, en het bewaarde de schatkist en het archief van de kroon van Castilië. Het was letterlijk de kluis van het koninkrijk.
In het klooster Las Huelgas trouwde in 1254 de toekomstige koning Eduard I van Engeland met Eleonora van Castilië. Zij vertrok naar Engeland en werd zijn koningin; toen ze in 1290 stierf, was de koning zo gebroken dat hij een stenen kruis liet oprichten op elke plek waar haar lijkstoet op weg naar Londen halt hield. De laatste van die haltes gaf zijn naam aan Charing Cross.
Opgegraven ruïnes, een put van meer dan zestig meter diep die je met een gids kunt bezoeken en het beste uitkijkpunt van de stad. Reken op een uur.
De ceremoniële poort van de stad, met hoefijzerbogen en baksteen, tussen de 13e en de 14e eeuw gebouwd door Moorse bouwmeesters. Hierdoor kwamen de koningen binnen.
Download de app en ontdek Burgos offline, wanneer je wilt. Loop de wandelroute El Cid, de Castillo-heuvel en de hoge kerken met een lokale gids in je oor.
Meer over Viavoy →Het kasteel raakte in de loop van de eeuwen in verval, tot het op een dag in 1813 in één nacht de lucht in vloog. Het waren de terugtrekkende Franse troepen tijdens de Spaanse Onafhankelijkheidsoorlog, die bij het verlaten van de stelling het kruitmagazijn opbliezen.
De explosie verwoestte een groot deel van de vesting en beschadigde de stad eronder zwaar, ook de kathedraal, waarvan de middeleeuwse glas-in-loodramen bijna volledig verloren gingen. Het is een van de grootste verliezen aan erfgoed uit die oorlog.
Dat de kathedraal nu de ramen heeft die ze heeft en niet de originele uit de 13e eeuw, komt door die nacht. Een gegeven om in gedachten te houden als je kijkt naar het licht dat de kerk binnenvalt.
Nu is het terrein een park en een uitkijkpost, opgegraven en open, met de fundamenten van de oude stad in het zicht. En met een put van meer dan zestig meter diep, gegraven om bij een belegering water te garanderen, die je met een gids bezoekt en die een opmerkelijk staaltje middeleeuwse techniek is.
De helling die van het kasteel naar de kathedraal afloopt is de oudste en meest volkse wijk van Burgos, en er staan drie kerken die een stop waard zijn.
In San Esteban, gotisch uit eind 13e eeuw met een enorm roosvenster, wordt geen mis meer gevierd: de kerk huisvest het Retabelmuseum, in 1987 geopend om de retabels van tientallen lege en vervallen dorpskerken te redden voordat ze verloren gingen. Een toevluchtsoord voor verweesde kunst.
San Gil is de mooiste valstrik van de stad: sober en bijna een vesting van buiten, en van binnen een van de meest verblindende interieurs van Burgos, omdat de wolhandelaren haar kapel voor kapel betaalden.
En Santa Águeda, bescheiden en zonder vertoon, is waar de overlevering de Eed van Santa Gadea situeert: El Cid die koning Alfons VI drie keer laat zweren dat hij zijn broer niet had vermoord.
Op hetzelfde stuk liggen de Arco de San Martín, de mudéjar poort waardoor de koningen binnenkwamen, de Arco de Fernán González, een monument voor de eerste onafhankelijke graaf van Castilië, en de Solar del Cid. Alles bergaf tot aan de kathedraal.
Gotisch uit de 13e eeuw, nu het Retabelmuseum: een stuk of twintig retabels, gered uit verlaten dorpskerken. Sla de kloostergang niet over.
Geen poort maar een monument, rond 1580 opgericht voor de eerste onafhankelijke graaf van Castilië. Het opschrift zou van Fray Luis de León zijn.
Ja. De overlevering legt de oorsprong van de stad bij de vesting die graaf Diego Rodríguez Porcelos in het jaar 884 op deze heuvel liet bouwen om de grens met al-Andalus te verdedigen. Eromheen groeiden de “burgos”, ommuurde wijken, en daarvan komt de naam van de stad.
Van een Germaanse wortel die door half Europa trok en in het late Latijn terechtkwam. Dezelfde wortel zit in het Duitse Burg, in de “-burgo” of “-burgh” waarop zoveel steden op het continent eindigen, en zelfs verstopt in het woord “burgués”, burger, dat aanvankelijk niet rijk betekende, maar gewoon iemand die in een burgo woonde.
Ja, in 1254, in het klooster Las Huelgas: de toekomstige Eduard I van Engeland met Eleonora van Castilië. Zij werd koningin van Engeland, en toen ze in 1290 stierf liet de koning een stenen kruis oprichten op elke plek waar haar lijkstoet op weg naar Londen halt hield. Van de laatste van die haltes komt de naam Charing Cross.
De terugtrekkende Franse troepen bliezen tijdens de Spaanse Onafhankelijkheidsoorlog het kruitmagazijn van het kasteel op toen ze de stelling verlieten. De explosie verwoestte een groot deel van de vesting en beschadigde de stad eronder zwaar, ook de kathedraal, waarvan de middeleeuwse glas-in-loodramen bijna volledig verloren gingen.
Opgegraven ruïnes met de fundamenten van de oude stad in het zicht, een put van meer dan zestig meter diep, gegraven om bij een belegering water te garanderen —die je met een gids bezoekt en die een opmerkelijk staaltje middeleeuwse techniek is— en het beste uitkijkpunt van Burgos, met de torenspitsen van de kathedraal op de voorgrond.
De hoge kerken: San Esteban, gotisch uit de 13e eeuw en nu het Retabelmuseum; San Gil, sober van buiten en verblindend van binnen, betaald door de wolhandelaren; en Santa Águeda, waar de overlevering de Eed van Santa Gadea situeert. En de twee bogen: de Arco de San Martín, mudéjar, en de Arco de Fernán González.
Een museum dat sinds 1987 in de kerk San Esteban is ondergebracht, met een eenvoudig idee: in de provincie Burgos staan tientallen lege en vervallen dorpskerken, en hier werden hun retabels, panelen en beelden gered voordat ze verloren gingen. Het brengt zo'n twintig retabels uit de 15e tot en met de 18e eeuw samen.
Download Viavoy en wandel offline door Burgos, wanneer je wilt.

Lees verder



