Πλατεία Σάντα Άνα
Χαράχτηκε το 1478 με τον καθεδρικό και το δημαρχείο αντικριστά. Το σχήμα που επαναλήφθηκε αργότερα σε δεκάδες πόλεις της Αμερικής.

Μια κεντρική πλατεία με την εκκλησία στη μία άκρη και την εξουσία στην άλλη, χαραγμένη εδώ πριν υπάρξει οποιαδήποτε ισπανική πόλη στον Νέο Κόσμο.
🎧 Στη διαδρομή Βεγκέτα: ο Καθεδρικός, ο Κολόμβος και η ιδρυτική συνοικίαΗ Βεγκέτα είναι η συνοικία όπου οι Καστιλιάνοι ίδρυσαν το Λας Πάλμας το 1478, δεκατέσσερα χρόνια πριν ο Κολόμβος διασχίσει τον Ατλαντικό. Και δεν είναι μόνο ένα όμορφο ιστορικό κέντρο: το πολεοδομικό της σχήμα —ορθογώνια κεντρική πλατεία, ναός στη μία πλευρά, πολιτική εξουσία στην άλλη— έγινε το πρότυπο με το οποίο ιδρύθηκαν αργότερα δεκάδες πόλεις στην Αμερική.
Η Πλατεία Σάντα Άνα είναι ένα ανοιχτό ορθογώνιο με τον καθεδρικό στη μία άκρη και το Δημαρχείο (Casas Consistoriales) στην άλλη, το ένα απέναντι στο άλλο. Ο Θεός και η δημοτική εξουσία, με τον δημόσιο χώρο ανάμεσά τους.
Ήταν από τις πρώτες κεντρικές πλατείες που σχεδιάστηκαν με τόσο ρητό σχήμα, και το μοντέλο ταξίδεψε: έγινε το πολεοδομικό πρότυπο της ισπανικής αποικιακής ίδρυσης πόλεων στην Αμερική και επαναλήφθηκε, με παραλλαγές, από το Μεξικό ως το Ρίο ντε λα Πλάτα.
Το ότι συνέβη εδώ δεν είναι τυχαίο. Τα Κανάρια Νησιά ήταν το εργαστήριο της καστιλιάνικης επέκτασης στον Ατλαντικό: εδώ δοκιμάστηκαν η κατάκτηση, η μοιρασιά της γης, ο εκχριστιανισμός και η ίδρυση πόλεων πριν εφαρμοστούν στην αμερικανική ήπειρο.
Μπροστά στον καθεδρικό υπάρχουν οκτώ χάλκινοι σκύλοι ξαπλωμένοι πάνω σε βάθρα, το πιο φωτογραφημένο γλυπτό της πόλης. Παραπέμπουν σε μία από τις κλασικές ετυμολογίες του ονόματος των Καναρίων, που ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος συνέδεσε με τους μεγάλους σκύλους —canes— που βρήκαν εδώ οι Ρωμαίοι.
Χαράχτηκε το 1478 με τον καθεδρικό και το δημαρχείο αντικριστά. Το σχήμα που επαναλήφθηκε αργότερα σε δεκάδες πόλεις της Αμερικής.
Ο καθεδρικός όλου του αρχιπελάγους: γοτθικός μέσα με κολόνες σαν πέτρινους φοίνικες, νεοκλασικός απ' έξω. Υπάρχει ανελκυστήρας για τον πύργο.
Κατέβασε την εφαρμογή και ανακάλυψε την πόλη Las Palmas χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις. Κάνε τη διαδρομή με τα πόδια Βεγκέτα: ο Καθεδρικός, ο Κολόμβος και η ιδρυτική συνοικία με έναν ντόπιο ξεναγό στο αυτί σου.
Μάθε περισσότερα για το Viavoy →Ο καθεδρικός άρχισε να χτίζεται γύρω στο 1500, μόλις είχε ιδρυθεί η πόλη, και θεωρήθηκε τελειωμένος μόνο τον 19ο αιώνα. Σχεδόν τέσσερις αιώνες, και γι' αυτό λειτουργεί σαν βιβλίο αρχιτεκτονικής: γοτθικός μέσα, νεοκλασικός απ' έξω.
Το εσωτερικό είναι αυτό που εκπλήσσει: πανύψηλες κολόνες που ανοίγουν ψηλά σε νευρώσεις σαν πέτρινοι φοίνικες. Η πρόσοψη, πιο αυστηρή, είναι από τα τέλη του 18ου αιώνα και συνδέεται με τον Χοσέ Λουχάν Πέρεθ, τον πατέρα της κανάριας γλυπτικής, που γεννήθηκε το 1756 σε μια πολύ φτωχή οικογένεια ενός χωριού του βορρά.
Υπάρχει ανελκυστήρας για το καμπαναριό, και από εκεί πάνω η Βεγκέτα απλώνεται ολόκληρη. Είναι η καλύτερη πανοραμική θέα της συνοικίας και καλό είναι να την κάνεις στην αρχή της επίσκεψης.
Κολλητά στον ναό ανοίγει η Αυλή των Νεραντζιών, το περιστύλιο, που είναι άμεση κληρονομιά των τζαμιών της Αλ-Άνταλους: αυλές όπου οι πιστοί περίμεναν ανάμεσα σε νεραντζιές πριν μπουν να προσευχηθούν. Γύρω της απλώνεται το Επισκοπικό Μουσείο, με φλαμανδικούς πίνακες σε ξύλο που έφτασαν από τη θάλασσα όταν τα νησιά ήταν σταθμός του ατλαντικού εμπορίου.
Η πόλη έπαθε ό,τι πάθαινε κάθε λιμάνι στον δρόμο προς τις Ινδίες. Το 1595 ο Φράνσις Ντρέικ το επιχείρησε και έφυγε με άδεια χέρια· το 1599 ο ολλανδικός στόλος του Πίτερ φαν ντερ Ντους την κατέλαβε, τη λεηλάτησε και της έβαλε φωτιά, και κάηκε μεγάλο μέρος από ό,τι υπήρχε.
Το Μουσείο των Καναρίων, που ιδρύθηκε το 1879 από τον γιατρό Γκρεγκόριο Τσιλ, φυλάει τη μεγαλύτερη συλλογή στον κόσμο με κατάλοιπα των αρχαίων κατοίκων του νησιού. Είναι η πιο εντυπωσιακή επίσκεψη της συνοικίας και αυτή που αλλάζει περισσότερο τον τρόπο που βλέπεις τη Γκραν Κανάρια.
Το Σπίτι του Κολόμβου ήταν στην πραγματικότητα το Σπίτι του Κυβερνήτη. Η παράδοση λέει ότι ο Κολόμβος έμεινε εδώ το 1492 και δεν υπάρχει έγγραφο που να το αποδεικνύει, αλλά ο σταθμός έγινε στ' αλήθεια: επισκεύασαν το πηδάλιο της Πίντα και άλλαξαν τα πανιά της Νίνια με τετράγωνα. Οι μισοσκότεινες αυλές του είναι από τα καλύτερα της πόλης.
Στον ίδιο δρόμο βρίσκεται το CAAM, όπου ο Σάενθ ντε Οΐθα διατήρησε τις πέτρινες προσόψεις και άδειασε το εσωτερικό για να βάλει μέσα ένα μουσείο σύγχρονης τέχνης με τρι-ηπειρωτικό προσανατολισμό: να κοιτάζει την τέχνη από τον Ατλαντικό, ανάμεσα στην Ευρώπη, την Αφρική και την Αμερική.
Και η γωνιά που σχεδόν κανείς δεν πατά είναι η Πλατεία του Εσπίριτου Σάντο, με μια κρήνη σκεπασμένη από ένα πέτρινο κιόσκι —από τις ελάχιστες σκεπαστές κρήνες της ισπανικής αρχιτεκτονικής— που την πλήρωσαν οι κάτοικοι με δημόσιο έρανο τον 19ο αιώνα. Εδώ ακούγεται μόνο το νερό.
Ιδρύθηκε το 1879. Εκατοντάδες κρανία, μούμιες, ειδώλια και πιντάδερες των αρχαίων Καναρίων, στη μεγαλύτερη συλλογή του κόσμου.
Μια κρήνη σκεπασμένη από ένα πέτρινο κιόσκι, από τις ελάχιστες της ισπανικής αρχιτεκτονικής. Η πιο σιωπηλή γωνιά του ιστορικού κέντρου.
Στις 24 Ιουνίου 1478, ημέρα του Αγίου Ιωάννη, όταν ο Καστιλιάνος λοχαγός Χουάν Ρεχόν έστησε το στρατόπεδο της κατάκτησης ανάμεσα σε ένα φοινικόδασος και το ονόμασε Ρεάλ ντε Λας Πάλμας. Από εκείνους τους φοίνικες βγαίνει το όνομα της πόλης. Δεν ήταν ακόμη πόλη, ήταν ένα οχυρό: οι πλατείες και οι εκκλησίες ήρθαν μετά.
Επειδή το σχήμα της —ορθογώνια πλατεία με τον ναό στη μία άκρη και την πολιτική εξουσία στην άλλη— ήταν από τα πρώτα που εφαρμόστηκαν με τόσο ρητό τρόπο, και αργότερα διέσχισε τον Ατλαντικό και έγινε το πολεοδομικό πρότυπο της ισπανικής αποικιακής ίδρυσης πόλεων στην Αμερική. Τα Κανάρια Νησιά λειτούργησαν ως εργαστήριο αυτής της επέκτασης.
Σχεδόν τέσσερις αιώνες. Άρχισε γύρω στο 1500, μόλις είχε ιδρυθεί η πόλη, και θεωρήθηκε τελειωμένος μόνο τον 19ο αιώνα. Γι' αυτό είναι σαν βιβλίο αρχιτεκτονικής: το εσωτερικό είναι γοτθικό, με κολόνες που ανοίγουν ψηλά σαν πέτρινοι φοίνικες, και η εξωτερική πρόσοψη είναι νεοκλασική, από τα τέλη του 18ου αιώνα.
Οκτώ σκύλοι ξαπλωμένοι πάνω σε βάθρα μπροστά στον καθεδρικό, και το πιο φωτογραφημένο γλυπτό της πόλης. Παραπέμπουν σε μία από τις κλασικές ετυμολογίες του ονόματος των Καναρίων, που ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος συνέδεσε με τους μεγάλους σκύλους που βρήκαν οι Ρωμαίοι σε αυτά τα νησιά. Είναι μια αμφισβητούμενη θεωρία, αλλά οι σκύλοι βρίσκονται και στο έμβλημα του αρχιπελάγους.
Δεν υπάρχει κανένα έγγραφο που να το αποδεικνύει. Το κτίριο ήταν στην πραγματικότητα το Σπίτι του Κυβερνήτη, η κατοικία όσων κυβερνούσαν το νησί που μόλις είχε κατακτηθεί. Αυτό που είναι τεκμηριωμένο είναι ότι ο στόλος έκανε σταθμό στη Γκραν Κανάρια το 1492 για να επισκευάσει το πηδάλιο της Πίντα και να αλλάξει τα πανιά της Νίνια με τετράγωνα.
Πάνω από μισή μέρα αν κάνεις τη διαδρομή απ' έξω με μία ή δύο επισκέψεις μέσα, και μια ολόκληρη μέρα αν επισκεφθείς όλα τα μουσεία: το Μουσείο των Καναρίων, το Σπίτι του Κολόμβου, το CAAM και το Επισκοπικό Μουσείο, εκτός από τον καθεδρικό και τον πύργο του. Είναι μια συμπαγής συνοικία, εντελώς πεζόδρομη.
Κατά τη γιορτή του Κόρπους Κρίστι, οι δρόμοι και η πλατεία της Βεγκέτα σκεπάζονται με εφήμερα χαλιά φτιαγμένα από βαμμένο αλάτι, λουλούδια και ηφαιστειακή άμμο, πάνω από τα οποία περνά μετά η λιτανεία. Είναι μία από τις πιο θεαματικές παραδόσεις της πόλης και προσελκύει χιλιάδες ανθρώπους κάθε χρόνο.
Κατέβασε το Viavoy και περπάτησε στην πόλη Las Palmas χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις.

Συνέχισε το διάβασμα



