Iedereen noemt hem de brug van Triana, ook al heet hij op papier de brug van Isabel II. Zijn gietijzeren bogen, de een na de ander over de Guadalquivir geregen, werden tussen 1845 en 1852 gebouwd en vormen de oudste bewaarde ijzeren brug van Spanje. Hem te voet oversteken hoort bij elk bezoek aan Sevilla: aan de ene kant het monumentale centrum, aan de andere een wijk die zich eeuwenlang als een andere stad beschouwde.
De kopie die het origineel overleefde
Het ontwerp is hier niet bedacht. De ingenieurs die het tekenden, namen de Pont du Carrousel in Parijs als voorbeeld, naast het Louvre, een werk van Antoine-Rémy Polonceau, en bouwden zijn systeem van gietijzeren bogen bijna stuk voor stuk na. Het was baanbrekende techniek en het werkte: er werd zonder schroom gekopieerd.
Het curieuze kwam daarna. De Parijse brug werd in de jaren dertig van de 20e eeuw afgebroken om plaats te maken voor een bredere, terwijl die van Sevilla nog altijd overeind staat en in gebruik is, met verkeer en voetgangers, honderdzeventig jaar later. Het origineel verdween en de kopie werd een nationaal monument.
Daarvóór ging je naar Triana over de schipbrug: een rij aan elkaar geketende boten met planken erover, die de Almohaden in 1171 aanlegden en die bijna zevenhonderd jaar dienstdeed. Bij hoog water werd ze uit elkaar gehaald en daarna weer opgebouwd. Hele generaties staken naar Triana over met het water onder hun voeten.
Waar je naar kijkt vanaf de brugleuning
Stroomafwaarts, links als je naar Triana kijkt, heb je het beste uitzicht op de Torre del Oro met het centrum erachter. Stroomopwaarts zie je de bocht van de Guadalquivir naar de brug van La Barqueta en de moderne torens van de nieuwe stad. Vanaf het midden van de brug zie je heel Sevilla in profiel.
Aan de kant van Triana, ingebouwd onder het begin van de brug, staat de Capilla del Carmen, het met keramiek beklede bouwwerk dat dienstdoet als symbolische poort van de wijk, en ernaast de markt waaronder de resten van het Castillo de San Jorge bewaard zijn.
En kijk naar het water. Wat je ziet is niet precies de rivier: de bedding langs Triana is nu een gereguleerd dok, het resultaat van werken in de 20e eeuw die meanders afsneden en de levende Guadalquivir omleidden, zodat hij de stad niet langer zou overstromen. De wilde rivier stroomt nu ergens anders.
Niet te missen
De oudste ijzeren brug van Spanje
In gebruik sinds 1852, tram incluis, en uitgeroepen tot nationaal monument.
De verdwenen tweelingbroer in Parijs
Gekopieerd van de Pont du Carrousel bij het Louvre, die in de jaren dertig werd afgebroken. De kopie overleefde.
De zevenhonderd jaar van de schipbrug
Geketende boten die de Almohaden in 1171 aanlegden. Bij elke overstroming werd ze uit elkaar gehaald.
Het uitzicht vanaf het midden van het brugdek
De Torre del Oro aan de ene kant, Triana aan de andere en de hele stad in profiel.
Hoe het in je bezoek aan Sevilla past
Het is de natuurlijke verbinding tussen het centrum en Triana, en je bent in drie minuten aan de overkant. Vanaf de Plaza de Toros de la Real Maestranza of de Paseo Alcalde Marqués del Contadero ben je in vijf minuten bij het begin van de brug.
Aan de overkant kom je direct uit op de Plaza del Altozano, het hart van Triana, waar links de calle Betis begint, langs de rivier, en de calle Pureza de wijk in loopt.
Het beste moment om over te steken is het laatste halfuur zon. Op weg naar Triana heb je de zonsondergang recht voor je en zie je de gevels van de calle Betis oplichten; op de terugweg 's avonds de verlichte Giralda in de verte. Het is dezelfde wandeling en het zijn twee verschillende steden.
Veelgestelde vragen
En hoe stak je vóór deze brug over naar Triana?
Bijna zevenhonderd jaar lang was hier een drijvende brug, de beroemde puente de barcas: een rij aan elkaar geketende schuiten op de rivier met planken erbovenop. De Almohaden lieten hem in 1171 aanleggen, en hij doorstond overstromingen, oorlogen en eeuwen tot in 1852 deze ijzeren kwam en hem met pensioen stuurde. Stel het je voor: je stak over naar Triana door op schuiten te stappen die onder je voeten met de stroming bewogen. En als de rivier hoog stond, haalden ze hem simpelweg uit elkaar.
