Hallo! Ik ben Sanne, Sevillaanse, en ik neem je mee naar het noorden van de stad, de meest Sevillaanse wijk van allemaal: de Macarena en de Alameda.
Overzicht
We komen langs een bijna duizend jaar oude Arabische muur, de basiliek van de Macarena, de ronde kerk van San Luis de los Franceses, de oudste markt van Sevilla en een populierenlaan die tweeduizend jaar op haar schouders draagt. Dit is het Sevilla dat echt klopt, het volkse en bohemien, niet dat van de ansichtkaarten.
En twee juweeltjes zien we ook vanbinnen: de basiliek van de Macarena en San Luis de los Franceses hebben hun audiogids voor binnen bij deze wandeling inbegrepen; bij hun deuren tik je en ga je naar binnen. Onze wandeling begint voor het oude Hospital de las Cinco Llagas, vandaag het parlement van Andalusië.
We gaan beginnen.
Route
Voor je ligt een zeer lange, strenge gevel van steen en baksteen, met een renaissancistisch portaal in het midden. Het verkeersgeruis omringt je, maar het gebouw legt een vreemde stilte op.
Naast de grote witte basiliek rijst ineens iets op wat je midden in de eenentwintigste eeuw niet verwacht: een bakstenen poort en een lang stuk aardkleurige stadsmuur, met kantelen, stevig. Strijk met je hand over de steen, ruw en warm.
- 3
Kerk van San Gil
Vlak naast de grote witte basiliek, bijna verstopt, staat een veel oudere en bescheidener kerk, van onbepleisterde baksteen en met een vierkante toren in mudéjarstijl. Bijna niemand kijkt ernaar, iedereen gaat naar de Maagd. Het is de kerk van San Gil, en hier ligt de echte wortel van alles.
Voor je verrijst een witte, schone gevel, en het eerste wat je bereikt is niet het uitzicht maar de lucht: die ruikt naar kaarsenwas.
- 5
De vijf smaragden van Joselito
Op de borst van de Maagd, vastgespeld op haar kleding, zie je vijf broches in de vorm van een groene roos. De Sevillanen noemen ze “las cinco rosas” of “mariquillas”.
Voor je opent zich een vierkant plein, met bomen, versleten banken en een drukte van buurtbewoners: kinderen, honden, ouderen in een kring, het geroezemoes van een bar met stoelen op straat. Dit is de Plaza del Pumarejo, en ze ademt buurtleven zoals weinig plekken in de stad.
In de Calle San Luis houdt ineens een gevel je abrupt staande: twee torens, gedraaide zuilen, steen die lijkt te bewegen, alle spierkracht van de barok samengebald in een smalle voorkant. Het is San Luis de los Franceses, het juweel van de Sevillaanse barok, tussen 1699 en 1730 gebouwd door Leonardo de Figueroa.
- 8
Mercado de la calle Feria
Je staat in de Calle Feria, een lange, levendige straat met oude winkels en verbleekte gevels vol charme. Ruik je verse vis en hoor je het geroep van de kraampjes, dan sta je naast de versmarkt. Maar de Calle Feria bewaart iets veel ouders.
- 9
Casa Vizcaíno
In de Calle Feria, op nummer 27, zie je een kleine bar met een gevel bekleed met blauwe en witte azulejo's en mensen die staand bij de deur drinken, glas in de hand. Het is Casa Vizcaíno, een echte bodega van oudsher, open sinds de jaren dertig.
- 10
De zuilen van de Mármoles-straat
In de Calle Mármoles staan drie torenhoge, identieke Romeinse zuilen, midden op straat geplant: het zijn de resten van een Romeinse tempel. Maar er waren meer zuilen. In de zestiende eeuw sleepte men er twee van die zuilen naar het uiteinde van de Alameda de Hércules om ze te bekronen met standbeelden.
De straat opent zich ineens op een enorme, langgerekte ruimte, vol bomen, terrassen en kinderen op de fiets: de Alameda de Hércules. Er is schaduw, er is muziek uit de bars, er is leven op alle uren.
