Een spitse hoefijzerboog, twee bronzen deurvleugels met Arabische inscripties en daarachter een patio met sinaasappelbomen in een raster en een fontein in het midden. Het is het oudste wat nog overeind staat van het kathedraalcomplex en ook het makkelijkst over het hoofd te zien: de meeste mensen gaan de Kathedraal door een andere deur binnen en vertrekken zonder ooit een voet in de Patio de los Naranjos te hebben gezet. Hier wasten de gelovigen zich voordat ze de moskee van de Almohaden uit de 12e eeuw binnengingen. De moskee verdween; de patio werkt nog precies zoals toen.
Wat er van de moskee overbleef
Toen het kapittel in 1401 besloot de grote moskee af te breken om de kathedraal te bouwen, ging niet alles tegen de grond. Drie onderdelen werden gespaard: de minaret, die nu de Giralda is; deze patio voor de rituele wassingen; en de poort die beide verbond, de Puerta del Perdón. Het zijn de enige drie elementen van de Almohaden in het complex die je kunt aanraken.
De patio heeft zijn oorspronkelijke opzet behouden: de sinaasappelbomen in een regelmatig raster geplant, met irrigatiegootjes op grondniveau die het water door de zwaartekracht van boom naar boom leiden. Het is tuinkunst uit al-Andalus die acht eeuwen later nog werkt. Als je in maart komt, maakt de oranjebloesem de patio tot een plek waar je moeilijk weggaat.
De fontein in het midden is nog ouder dan dit alles. De schaal is Visigotisch, van vóór de komst van de moslims, en werd door de Almohaden hergebruikt toen ze de patio aanlegden. Op tien vierkante meter heb je drie beschavingen op elkaar: het Visigotische bekken, de islamitische patio en de christelijke gewelven die boven de muur uitsteken.
Waar je hier binnen naar kijkt
De deurvleugels van de Puerta del Perdón hebben nog bronzen platen van de Almohaden uit de 12e eeuw met Kufische inscripties, en de twee deurkloppers behoren tot de mooiste stukken islamitisch metaalwerk die ter wereld bewaard zijn. De bekroning daarboven, met de terracottabeelden van de verdrijving van de kooplieden, is daarentegen uit de 16e eeuw: kijk naar de lijn waar materiaal en stijl veranderen.
In de galerij aan de patio ligt de Biblioteca Colombina, opgericht met de boeken die Hernando Colón, de zoon van de ontdekker, verzamelde: zo'n drieduizend delen uit de ambitieuste privébibliotheek van zijn eeuw. Je kunt er niet vrij in, maar weten dat ze daar staan, op drie meter, verandert hoe je naar de muur kijkt.
En de Lagarto. Aan het plafond van de beuk die op de patio uitkomt, hangt een houten krokodil, een replica van die welke – volgens de overlevering – de sultan van Egypte samen met een giraf en een olifant naar Alfons X stuurde, met een gezantschap in de 13e eeuw. Ernaast hangen een slagtand van een olifant, een toom en een staf. Niemand kijkt omhoog, en daar hangt hij, te wachten.
Niet te missen
De deurkloppers van de Almohaden
Brons uit de 12e eeuw met Kufische inscripties: een van de mooiste stukken islamitisch metaalwerk die bewaard zijn.
De Visigotische fontein
De schaal in het midden is ouder dan de islam en werd door de Almohaden hergebruikt. Drie beschavingen op één plek.
De irrigatiegootjes
Tuinkunst uit al-Andalus die nog in gebruik is: het water bereikt door de zwaartekracht nog altijd de ene sinaasappelboom na de andere.
De Lagarto
Een houten krokodil aan het plafond, herinnering aan een Egyptisch gezantschap uit de 13e eeuw.
Hoe het in je bezoek aan Sevilla past
De patio bezoek je met het toegangsbewijs van de Kathedraal en hij komt meestal aan het eind van de route, bij de uitgang. Bewaar hem niet voor als je al moe bent: het is het aangenaamste deel van het complex en het enige met schaduw, water en een plek om te zitten.
De Puerta del Perdón komt uit op de calle Alemanes, een van de mooiste stukken van het centrum, met de muur van de patio aan de ene kant en de terrassen aan de andere. Als je die volgt, ben je in een minuut op de Plaza Virgen de los Reyes en in vijf in de calle Sierpes.
Een opmerking over de openingstijden: de poort gaat open en dicht op het ritme van de diensten en de bezoeken, dus het kan zijn dat je hem dicht aantreft terwijl de Kathedraal open is. Staat hij open, ga dan zonder aarzelen naar binnen: de lege patio, vroeg in de ochtend, is een van de beste plekken van Sevilla.
Veelgestelde vragen
Is het waar dat er binnen een krokodil hangt?
En het is een van de merkwaardigste dingen van de Kathedraal! Binnen, aan het plafond, hangt een houten krokodil die wij “de Lagarto” noemen. Volgens de overlevering stuurde de sultan van Egypte rond 1260 geschenken aan Alfons X de Wijze om de hand van zijn dochter te vragen: daaronder een levende krokodil, een giraf en een olifant. Het beest stierf, werd opgezet en hing uiteindelijk hier; nu is het een houten replica. Naast hem zie je een olifantstand en een staf, herinneringen aan dat zo exotische gezantschap.
Zijn die bronzen deuren de originele?
De vleugels bewaren bronzen platen van de Almohadische moskee, uit de twaalfde eeuw, en daarop zijn nog Arabische inscripties in koefisch schrift te lezen. De twee deurkloppers zijn meesterwerken van islamitisch metaalwerk, van de beste die bewaard zijn gebleven. Daarentegen is de hele bekroning bovenaan, met de terracotta figuren die de kooplieden uit de tempel verjagen, veel later, uit de zestiende eeuw, werk van Miguel Perrin. Oftewel: je klopt aan een islamitische deur onder een christelijk tafereel.
