Een heel lange muur, wit en albero-geel, die langzaam meebuigt langs de rivier, met de balkonrij van gele bogen afgetekend tegen de lucht. De Maestranza is een van de oudste arena's voor stierengevechten en de meest gerespecteerde in de wereld van het stierenvechten, en ook een van de mooiste gebouwen van Sevilla, of je nu iets moet hebben van wat er binnen gebeurt of niet. Je kunt haar elke dag bezoeken, museum inbegrepen, en haar geschiedenis verklaart de halve stad: de adel te paard, de Feria, de Puerta del Príncipe en een onregelmatige vorm die geen gebrek is maar een biografie.
Honderddertig jaar bouwen
In 1749 begon de Real Maestranza de Caballería met de bouw, een genootschap van edelen dat rond 1670 was opgericht en waarvan de leden samenkwamen om zich te oefenen in paardrijden en wapenhandel. Toen die ruiteroefeningen geen militaire zin meer hadden, schoof het genootschap op naar het stierenvechten, en daaruit kwam de arena voort.
De werken sleepten zich voort tot 1881: honderdtweeëndertig jaar, verschillende generaties architecten en geen enkele haast. Daarom is de piste geen volmaakte cirkel maar een licht onregelmatig ovaal. Niemand heeft zich vergist; toen de ring werd gesloten, was degene die eraan begonnen was gewoon al een eeuw dood.
Er passen ongeveer twaalfduizend mensen in. De plaatsen zijn verdeeld tussen zon en schaduw, en het meest begeerde deel is het balkon van het Palco del Príncipe, het enige met bogen, van oudsher voorbehouden aan het koninklijk huis. Daaronder ligt de poort die haar naam geeft aan de grootste ambitie van een stierenvechter.
De Puerta del Príncipe en wat je bij het bezoek ziet
Door de Puerta del Príncipe ga je maar op één manier naar buiten: op de schouders. Als een matador een uitzonderlijke middag neerzet, juicht het publiek hem toe en wordt hij hoog boven de hoofden door die poort naar buiten gedragen. In Sevilla weegt die eer zwaarder dan in welke andere arena ook, want het plaatselijke publiek staat bekend als veeleisend tot op het wrede af: hier wordt weinig geapplaudisseerd en met kennis van zaken gefloten.
Het bezoek voert langs de piste, de gang achter de barrière, de stallen voor de stieren, de kapel waar de stierenvechters bidden voordat ze naar buiten gaan en de ziekenboeg, die destijds om voor de hand liggende redenen een van de best uitgeruste van Spanje was. Het museum bewaart affiches, trajes de luces – de lichtkostuums –, koppen van historische stieren en een schilderijencollectie met werken over het stierenvechten.
Let op de grond: het albero is gele aarde die uit Alcalá de Guadaíra wordt aangevoerd, dezelfde waarop je loopt tijdens de Feria en bij de processies van de Semana Santa. Die kleur die zo typisch is voor foto's van Sevilla, is letterlijk de grond van een dorp hier vlakbij.
Niet te missen
De piste die niet rond is
Honderdtweeëndertig jaar bouwen lieten een onregelmatig ovaal achter. Het is geschiedenis, geen vergissing.
De Puerta del Príncipe
Je gaat er alleen op de schouders doorheen, en alleen na een gedenkwaardige middag. De grootste ambitie van het vak.
Het albero uit Alcalá
De gele aarde van de piste is dezelfde als die van de Feria en de processies. Die kleur is een heel dorp.
De kapel en de ziekenboeg
De twee haltes die beter dan welke andere ook laten zien waar het vak werkelijk om draait.
Hoe het past in je bezoek aan Sevilla
Ze staat aan de Paseo Alcalde Marqués del Contadero, op honderd meter van het Teatro de la Maestranza en op drie minuten van de Torre del Oro. De wijk eromheen, El Arenal, leeft van haar: in de calle Adriano en omgeving zitten enkele van de oudste taveernes van het centrum.
De rondleiding duurt ongeveer veertig minuten en wordt in verschillende talen gegeven. Een belangrijke waarschuwing: op dagen met een stierengevecht wordt de rondgang 's middags onderbroken, en tijdens de Feria de Abril kun je de arena niet bezoeken. Reis je in die periode, controleer dan de kalender voordat je gaat.
Ook als je niet naar binnen wilt, is een rondje eromheen de moeite waard. Het stuk aan de kant van de rivier, met de gewitte muur en de sinaasappelbomen, is een van de prettigste wandelingen in het centrum, en van daar loop je rechtstreeks naar de brug van Isabel II en naar Triana.
Veelgestelde vragen
Wat is de Real Maestranza de Caballería precies?
Het is geen stierenvechtclub, ook al heeft ze de arena: het is een corporatie van edelen te paard, ontstaan rond 1670. In den beginne kwamen die ridders samen om zich te oefenen in het omgaan met paard en wapens, half sport, half voorbereiding op de oorlog, met toernooien en ruiteroefeningen. Na verloop van tijd, toen die vaardigheden op het slagveld niet meer nodig waren, richtten ze hun liefhebberij op het feest en bouwden ze deze arena. En ze bestaan nog: de arena is nog steeds van hen.
Wanneer zit deze arena echt vol?
In de lente, tijdens de Feria de Abril. Die dagen beleeft de Maestranza haar grootste middagen, met de meest verwachte affiches van het jaar en stierenvechters die hier het prestige van een heel seizoen op het spel zetten. Voor een matador is triomferen in Sevilla tijdens de Feria het hoogste waar hij naar kan streven; het publiek hier is kenner, veeleisend en schenkt niets. De rest van het jaar rust de arena bijna in stilte, maar in april ruikt de hele wijk naar albero, naar sigaren en naar zenuwen.
