Een levensgrote bronzen man op de hoek, met een hoornen bril, een gekreukt jasje en het gezicht van iemand die op het punt staat een gevatte opmerking te maken. Hij staat hier sinds 2003, en het verhaal van hoe een filmmaker uit New York in Oviedo in brons belandde, is het mooie deel.
Een compliment dat de stad in brons teruggaf
In oktober 2002 kwam Allen de Prins van Asturië-prijs voor de Kunsten ophalen in het Teatro Campoamor, en in plaats van een paar plichtmatige zinnen af te raffelen, sprak hij de stad vol lof toe.
Hij zei dat Oviedo een heerlijke stad was, exotisch, mooi, schoon, vredig, alsof ze niet van deze wereld was, alsof ze niet bestond. Dat raakte de inwoners van Oviedo diep, en de stad besloot het compliment terug te geven door hem in brons te gieten. Vicente Santarúa maakte het beeld.
En het bleef niet bij mooie woorden: jaren later, in 2008, kwam Allen terug en draaide hij hier een deel van “Vicky Cristina Barcelona”. In het verhaal ontsnappen de hoofdpersonen een paar dagen naar Oviedo, zodat de stad onder haar eigen naam in beeld komt, iets wat vrij zelden voorkomt in zijn films buiten New York.
Er is één detail waar de mensen hier erg om moeten lachen: bij dit beeld is de bril vaker gestolen en gebroken dan iemand kan tellen. Om de zoveel tijd staat hij er zonder en moet er een nieuwe komen, alsof de goede Woody hem steeds verliest van al dat rondwandelen.
Een museum zonder dak en zonder toegangskaartjes
Dit beeld staat niet alleen: Oviedo heeft meer dan honderd beelden in de openlucht, verspreid over straten en pleinen, de meeste geplaatst vanaf de jaren negentig.
Daarom zeggen ze dat de oude binnenstad een museum zonder dak en zonder toegangskaartjes is: je loopt rond en komt ze, zonder het te willen, de een na de ander tegen. Het is een volgehouden gemeentelijk beleid dat door zijn omvang vrij ongewoon is.
Het bekendste beeld is voor veel mensen het Moederschap van Fernando Botero, een weelderige bronzen vrouw die sinds het midden van de jaren negentig op de Plaza de la Escandalera ligt, naast het Campo de San Francisco. Het is hét ontmoetingspunt van de inwoners van Oviedo.
Andere onmisbare beelden zijn La Regenta voor de kathedraal, Mafalda op haar bankje in het park en het brutale Culis Monumentalibus, vier meter bronzen achterwerk tegenover het theater.
Niet te missen
Geplaatst in 2003
Een werk van Vicente Santarúa, nadat Allen hier de Prins van Asturië-prijs had opgehaald.
Voor een gedenkwaardig compliment
Hij noemde Oviedo “heerlijk, exotisch, mooi, schoon, vredig, alsof ze niet van deze wereld is”.
En hij kwam terug om hier te filmen
Een deel van “Vicky Cristina Barcelona”, in 2008, met de stad onder haar eigen naam in beeld.
Zijn bril wordt steeds gestolen
Om de zoveel tijd staat hij er zonder en moet er een nieuwe komen.
Hoe het past in je bezoek aan Oviedo
Het staat in de calle Milicias Nacionales, vlak bij de calle Uría en op een paar minuten van de oude binnenstad.
De stop duurt vijf minuten: de verplichte foto met je hand op zijn schouder, want daar staat hij voor en niemand wordt er boos om.
Het past in de route langs de beelden van de stad, die je in ruim een uur helemaal kunt lopen en die een van de beste manieren is om zonder monumentaal doel door Oviedo te wandelen.
Veelgestelde vragen
En welke film draaide hij hier?
Een deel van Vicky Cristina Barcelona, in 2008. In het verhaal ontsnappen de hoofdpersonen een paar dagen naar Oviedo, dus de stad verschijnt op het scherm met haar eigen naam, iets heel zeldzaams in Allens films buiten New York.
Staat deze bronzen heer er alleen voor?
Verre van. Oviedo heeft meer dan honderd beelden in de open lucht verspreid over zijn straten en pleinen, de meeste geplaatst vanaf de jaren negentig. Daarom zegt men dat de oude binnenstad een museum zonder dak en zonder toegangskaartjes is: je loopt en kruist ze zonder het te willen. Hou je ogen open, want vandaag stuit je op een flink aantal.
Wat is het beroemdste beeld van allemaal?
Voor veel mensen het Moederschap van Fernando Botero: een rondborstige bronzen vrouw die sinds het midden van de jaren negentig op de plaza de la Escandalera ligt, naast het park van San Francisco. Het is het ontmoetingspunt bij uitstek van de inwoners van Oviedo.
