Negen hectare eeuwenoude bomen midden in het centrum. Voor de inwoners van Oviedo is het niet “een park”, het is “het park”, de openluchtsalon van de hele stad. En hier is iets waar bijna niemand bij stilstaat: deze groene oase was eerst een klooster.
De moestuinen van de broeders
Het heet naar San Francisco omdat op deze grond het grote franciscanenklooster van de stad stond. Toen de staat in de 19e eeuw de bezittingen van de Kerk onteigende en verkocht, had de stad het goede idee de moestuinen van de broeders te houden en er een openbare tuin van te maken.
Daarom leeft de naam van de heilige voort waar vroeger monniken baden en nu kinderen spelen. Dat proces – onteigende kloosters die parken, markten of theaters werden – is het standaardverhaal van de Spaanse stedenbouw in de 19e eeuw.
De as van het park is de Paseo de los Álamos, de grote laan met bomen die het doorkruist en dienstdoet als de hoofdsalon, met bankjes, historische lantaarnpalen en een eendenvijver.
En het is ook een museum in de openlucht: er staan meer dan honderd beelden, bustes en monumenten verspreid tussen de hagen, eerbetonen aan beroemde zonen van Asturië.
Het groen dat je ziet is een tweede leven
Tijdens de Burgeroorlog doorstond Oviedo een lang beleg, en dit park lag precies in de vuurlinie. Veel van de bomen werden vernield of gekapt voor loopgraven en brandhout.
Een groot deel van wat nu schaduw geeft, werd daarna opnieuw geplant, dus het groen dat je ziet is een tweede leven. Dat verklaart ook waarom eeuwenoude bomen naast duidelijk jongere staan.
Tussen de beelden zit Mafalda op haar bankje, door de stad besteld nadat ze Quino in 2014 de Prins van Asturië-prijs had uitgereikt. Ze is het meest gefotografeerde beeld van het park.
Er staat ook een “¡Adiós, Cordera!”, een eerbetoon aan het verhaal van Clarín, en La Torera, plus bustes van Asturische musici, schrijvers en politici. Op de nabije Plaza de la Escandalera staat het Moederschap van Botero, hét ontmoetingspunt van de inwoners van Oviedo.
Niet te missen
Negen hectare midden in het centrum
Voor de inwoners van Oviedo is het niet “een park”: het is “het park”, de openluchtsalon van de stad.
Het waren de moestuinen van een klooster
Het grote franciscanenklooster van de stad, in de 19e eeuw onteigend.
Het lag in de vuurlinie
Tijdens het beleg in de Burgeroorlog werden veel bomen gekapt. Het groen van nu is een tweede leven.
Meer dan honderd beelden
Bustes en monumenten tussen de hagen, waaronder Mafalda op haar bankje.
Hoe het past in je bezoek aan Oviedo
Het ligt in het centrum, tussen de calle Uría, het Teatro Campoamor en de Universiteit, op een paar minuten van de oude binnenstad.
Reken op dertig minuten wandelen, of langer als je gaat zitten. De toegang is vrij en het park is het hele jaar open.
Het is het scharnier tussen het oude Oviedo en de stadsuitbreiding van de 19e eeuw, en de plek waar de stad pauzeert tussen het ene en het andere.
Veelgestelde vragen
Wist je dat dit park een slagveld was?
Tijdens de burgeroorlog maakte Oviedo een lang beleg mee en lag dit park precies in de vuurlinie. Veel van zijn bomen werden vernield of gekapt voor loopgraven en brandhout. Een flink deel van wat nu schaduw geeft, is daarna opnieuw geplant, dus het groen dat je ziet is een tweede leven.
