Las Palmas · Wat te zien

Parque de San Telmo

Tuinen, palmen, een oude kapel en een sprookjesachtige art-nouveaukiosk, met de drukte van de stad eromheen. Het is de grote groene toegangspoort van Las Palmas, en het belangrijkste wat je moet weten, is waar je op loopt: al deze vaste grond was ooit zee.

Hier kwam de Atlantische Oceaan

De oceaan kwam precies tot dit punt. Hier lag de oude kade, de aanlegplaats waar de schepen aanmeerden en vanwaar zoveel mensen naar Amerika of naar het vasteland vertrokken. De stad won land op de zee door ophogingen, en op die nieuwe grond legde ze dit park aan.

Sluit even je ogen en stel je het klotsen van het water en de zeilen voor waar nu bankjes en laurierbomen staan. Las Palmas heeft dat keer op keer gedaan: een groot deel van de grond waarop je langs het water loopt, is in de laatste twee eeuwen opgehoogd.

Vanaf deze oude aanlegplaats vertrokken duizenden eilanders naar twee bestemmingen die in het geheugen van elke Canarische familie gegrift staan: eerst Cuba en daarna Venezuela. Velen kwamen nooit terug; anderen keerden terug met geld en een nieuw accent, en die noemde men indianos.

De kapel, de kiosk en het brons

De kapel van San Telmo is het oudste onderdeel van het geheel en staat hier niet toevallig: San Telmo is de beschermheilige van de zeelieden, en een kapel die aan hem is gewijd naast de aanlegplaats, is precies wat je zou verwachten.

De art-nouveaukiosk, van het begin van de 20e eeuw, is een van de meest fotogenieke plekken van de stad: ijzer, glas en plantenmotieven, in dezelfde vormentaal als de gevels van de calle Mayor de Triana.

En in het park staat ook het monument voor Pérez Galdós van Victorio Macho, dat tientallen jaren op de oude kade stond en in 1960 hierheen werd verplaatst. Het kijkt naar de Atlantische Oceaan, met het gezicht naar de zee die de schrijver op zijn negentiende overstak.

Het park bundelt dus veel lagen: het geloof van de zeelieden, het afscheid van de emigranten, de herinnering aan de schrijver en vandaag het dagelijks leven van wie het oversteekt om een bus te nemen of in de schaduw te gaan zitten. Het is Triana dat uitkijkt op de zee waaraan het zijn bestaan dankt.

Niet te missen

Hier kwam de zee

Deze grond is opgehoogd: op dit punt lag de oude kade van de stad.

Hier vertrokken de emigranten

Duizenden Canariërs op weg naar eerst Cuba en daarna Venezuela, met de kartonnen koffer.

De kapel van San Telmo

Beschermheilige van de zeelieden. Een kapel die aan hem is gewijd naast de aanlegplaats, is geen toeval.

De art-nouveaukiosk

IJzer, glas en plantenmotieven van het begin van de 20e eeuw. Een van de meest fotogenieke plekken van de stad.

Hoe het past in je bezoek aan Las Palmas

Het ligt aan het eind van Triana, waar de calle Mayor ophoudt, en het is bovendien het grote busknooppunt van de stad: het busstation San Telmo ligt hier pal naast.

De stop duurt twintig of dertig minuten, slenterend zonder vast doel. Het is zo'n plek waar je op je gemak en zonder concreet doel van geniet.

Het werkt heel goed als scharnier: het sluit de route door Triana en Vegueta af, en van hier neem je de bus naar Santa Catalina, de haven en Las Canteras.

Veelgestelde vragen

Waar gingen de mensen heen die van hier vertrokken?

Vooral naar Amerika, en met twee bestemmingen in elke Canarische familie gegrift: eerst Cuba en daarna Venezuela. Vanaf deze oude aanlegsteiger vertrokken duizenden eilandbewoners op de vlucht voor de honger, met een kartonnen koffer en alle hoop erin. Velen kwamen niet terug; anderen keerden terug met geld en een nieuw accent, en hielpen de stad op te bouwen die je ziet. Daarom verbaast het hier niemand als iemand zegt “mijn opa was in Venezuela”. Het is het halve eiland.

Ontdek Las Palmas en luister in je eigen tempo

Parque de San Telmo maakt deel uit van onze tour Triana, het Theater en het Gran Canaria van Galdós.

Viavoy-app

Andere plekken in Las Palmas

Parque de Santa Catalina

Parque Doramas

Strand van Las Canteras

Plaza de Santa Ana

Plaza del Espíritu Santo

Pueblo Canario