Triana'nın oturma odasıdır: köprünün vardığı, otobüslerin durduğu, mahallenin her saatte kendisiyle karşılaştığı yer. Palmiyeler, birkaç bronz heykel, pazara girip çıkan insanlar ve arkada nehir. Adı süs değildir: altozano küçük tepe demektir ve bu hafif yükselti, Guadalquivir taştığında suyun en geç kapladığı araziydi. Triana su basmayan noktanın çevresinde örgütlendi.
Nehirle savaşan mahalle
Triana suyun öbür yakasında, kendi yaşamı ve o kadar belirgin bir kimliği olan bir denizci ve çömlekçi varoşu olarak büyüdü ki yüzyıllar boyunca sakinleri köprüyü geçmekten söz ederken “Sevilla'ya gitmek” derdi. Seramikçilerin, denizcilerin, balıkçıların ve daha sonra şehrin Çingene ailelerinin önemli bir bölümünün mahallesiydi.
Nehir onu defalarca cezalandırdı. Tarihî taşkınlar alçak evleri sular altında bırakır ve bütün mahallenin yeniden inşa edilmesini zorunlu kılardı; bazı eski cephelerde taşkınların izleri hâlâ görülür. Altozano daha uzun süre kuru kalırdı ve bu yüzden varoşun buluşma noktası ve idari kalbi oldu.
Çözüm XX. yüzyılda devasa mühendislik işleriyle geldi: menderesler kesildi, canlı yatak saptırıldı ve Triana'dan geçen bölüm kontrollü bir havuza dönüştürüldü. Bugün gördüğün sakin su, birkaç yılda bir mahalleyi yutan bir nehri evcilleştirmenin sonucudur.
İki bronz heykel ve anlattıkları
Biri, burada doğan ve XX. yüzyılın başında boğa güreşini değiştiren matador Juan Belmonte'nin anıtıdır: normal olan hareket etmekken, kıpırdamadan, boğanın alanına basarak güreşmeye başlayan oydu. Narin ve onu tanınmaz kılmayan o çıkık çenesiyle figürü mahalleye bakar.
Öbürü, bu sokaklardan çıkana bir saygı duruşu olan Monumento al Arte Flamenco'dur. Triana, mesleğe adanmış koca aile soylarıyla cante (flamenko şarkısı) ve dansın beşiklerinden biriydi ve bu tarihin bir kısmı Calle Pureza'da ve bugün artık olmayan eski Cine Triana'da anlatılır.
Bilmekte fayda olan daha az hoş bir bölüm var: ellili ve altmışlı yıllarda o ailelerin pek çoğunun yaşadığı avlulu toplu konutlar (corrales de vecinos) yıkıldı ve Triana Çingene topluluğunun büyük kısmı çevredeki mahallelere yerleştirildi. Triana flamenkosu hayatta kaldı, ama onu üreten Triana söküldü.
Kaçırılmayacaklar
Su basmayan nokta
Yüzyıllar boyunca mahallenin merkezinin nerede olacağına karar veren iki karışlık bir tepe.
Juan Belmonte
Kıpırdamadan güreşmeye başlayıp mesleği değiştiren Trianalı. Bronz heykeli mahalleye bakar.
Monumento al Arte Flamenco
Avluları yıkılmadan önce bu sokaklardan çıkan aile soylarına saygı duruşu.
Küçük demir balkonlar
Yarım daire biçimli, meydanın bir köşesinde. Bütün fotoğraflarda çıkarlar ve kimse onlara bakmaz.
Sevilla gezine nasıl uyar
Altozano, mahalledeki her gezintinin mantıklı başlangıç noktasıdır. Buradan nehri izleyen Calle Betis, içeriye doğru Calle Pureza ve Triana'nın batıya uzanan büyük yaya ticaret caddesi Calle San Jacinto çıkar.
Meydanın kendisinde pazar ve onun altında Castillo de San Jorge vardır; yirmi metre ötede de Capilla del Carmen ve merkeze dönmek için Puente de Isabel II.
Gitmeden önce köşelerden birindeki yarım daire biçimli küçük demir balkonlara dikkat et: çok Trianalı bir ayrıntıdır ve kimse neye baktığını bilmeden mahallenin neredeyse bütün fotoğraflarında çıkar. Ve Altozano'yu gerçekten görmek istiyorsan bir cumartesi sabahı, pazar tıklım tıklımken gel.
Sık sorulan sorular
Peki sonunda nehir Triana'yı basmayı nasıl bıraktı?
Devasa mühendislik işleriyle, artık XX. yüzyılda. Sevilla Guadalquivir'i evcilleştirmeye karar verdi: menderesler kesildi, yatağın yönü değiştirildi ve kanala alındı, azgın nehir eski şehirden uzaklaştırıldı. Bu yüzden bugün Triana'nın yanında bu kadar sakin gördüğün su aslında insan eliyle denetlenen bir kanaldır, eski zamanların vahşi nehri değil. Yüzyıllar boyunca mahalleyi diken üstünde tutan tehdit sonunda geride kaldı.
