Fasada z kamienia i cegły ciągnąca się przez ponad sto pięćdziesiąt metrów, z renesansowym portalem pośrodku i symetrią, która narzuca ciszę pośród ruchu ulicznego. To jeden z największych budynków hiszpańskiego renesansu, wznoszony od 1546 roku jako szpital dla ubogich kobiet, a dziś siedziba Parlamentu Andaluzji. Niewiele izb ustawodawczych na świecie może powiedzieć, że zajmuje dom założony po to, by leczyć tych, którzy nie mieli zupełnie nic.
Założony przez kobietę w 1500 roku
Założycielką była Catalina de Ribera, szlachcianka i wdowa, jedna z najciekawszych postaci ówczesnej Sewilli. Uruchomiła szpital w 1500 roku, pół wieku przed powstaniem tego budynku, i uposażyła go własnym majątkiem. Była matką Fadrique Enríqueza de Ribera, markiza, który później zbudował Casa de Pilatos.
Monumentalna budowa ruszyła w 1546 roku pod kierunkiem Martína de Gainzy, a kontynuował ją Hernán Ruiz II, ten sam architekt, który zwieńczył Giraldę kondygnacją dzwonów. Powstał budynek z prawie dziesięcioma dziedzińcami rozmieszczonymi wokół centralnego kościoła, zgodny z najnowocześniejszą logiką szpitalną swojego stulecia: powietrze, światło i oddzielanie chorób.
Nazwa odnosi się do pięciu ran Chrystusa na krzyżu, kultu bardzo silnego w XVI wieku i doskonale pasującego do przeznaczenia miejsca. Nazywano go też Hospital de la Sangre. Działał jako szpital przez ponad cztery wieki, do lat siedemdziesiątych XX wieku.
Od szpitala do Parlamentu
Po zamknięciu budynek popadł w ruinę i był w opłakanym stanie. Odnowa przyszła wraz z autonomią Andaluzji: od 1992 roku mieści się tu Parlament Andaluzji, a sala obrad plenarnych zajmuje dawny kościół szpitalny, dzieło Hernána Ruiza II, pod jego oryginalnym sklepieniem.
To obraz, który streszcza ten budynek: stu dziewięciu posłów siedzących w półkolu we wnętrzu świątyni z XVI wieku, wzniesionej pośrodku szpitala dla ubogich kobiet. Przebudowa uszanowała konstrukcję, więc dziedzińce, galerie i portal są wciąż te same co wtedy.
Można go zwiedzać. Parlament organizuje bezpłatne zwiedzanie z przewodnikiem po wcześniejszej rezerwacji, obejmujące dziedzińce, salę obrad plenarnych i sale reprezentacyjne. Trzeba się zgłosić z wyprzedzeniem i dostosować do kalendarza instytucji, ale to jedno z najmniej znanych i najbardziej zaskakujących zwiedzań w mieście.
Nie do przegapienia
Catalina de Ribera
Założyła szpital w 1500 roku z własnego majątku. Jej syn zbudował później Casa de Pilatos.
Sala obrad w kościele
Andaluzyjscy posłowie debatują pod sklepieniem świątyni z XVI wieku, dzieła Hernána Ruiza II.
Prawie dziesięć dziedzińców
Powietrze, światło i oddzielanie chorób: najnowocześniejsza logika szpitalna renesansu.
Bezpłatne zwiedzanie z przewodnikiem
Parlament organizuje je po wcześniejszej rezerwacji. Prawie nikt nie wie, że istnieje.
Jak to wpasować w zwiedzanie Sewilli
Stoi na północnym krańcu starego miasta, dokładnie naprzeciwko bramy Arco de la Macarena i bazyliki Macarena. To naturalna brama do dzielnicy, jeśli przychodzisz od strony Ronda histórica.
Logiczna trasa wygląda tak: szpital, brama i mury, bazylika, a stamtąd w głąb miasta calle San Luis do kościoła San Luis de los Franceses, na Plaza del Pumarejo i na Alameda de Hércules. To północna połowa Sewilli, najmniej turystyczna i najbardziej zamieszkana.
Nawet jeśli nie możesz wejść, fasada jest warta przystanku. Przejdź na chodnik naprzeciwko, żeby zobaczyć ją w całości: długość i powtarzający się rytm okien da się docenić tylko z dystansu, a z bliska nie pojmiesz rozmiaru tego, co masz przed sobą.
Najczęstsze pytania
Skąd pochodzi nazwa Cinco Llagas?
Z chrześcijaństwa w najczystszej postaci: „cinco llagas” to pięć ran Chrystusa na krzyżu, obie dłonie, obie stopy i bok. Był to bardzo silny kult w szesnastym wieku i nadanie takiej nazwy szpitalowi miało pełny sens: przychodziło się tu cierpieć w ciele, jak On. Zwróć uwagę, że nawet ból owijano wiarą.
Kto kazał go wznieść?
Kobieta, a w jej epoce to nie było mało. Założyła go doña Catalina de Ribera w roku 1500, szlachetnie urodzona wdowa z pieniędzmi i z głową, matka markiza, który później zbudował Casa de Pilatos. To ona uruchomiła szpital długo przed tym, jak wzniesiono ten ogromny kamienny budynek, który widzisz. Lubię myśleć, że ten pałac zdrowia zrodził się z woli pani, która uznała, że biedni też zasługują na godne miejsce, gdzie mogą się leczyć.
