Dwie masywne baszty, a między nimi wielki podkowiasty łuk z cegły, o tym profilu półksiężyca, w którym od razu rozpoznajesz styl mudéjar. Była to główna brama miasta po tej stronie, górna, najbardziej uroczysta: tędy wkraczali królowie, gdy przybywali do Burgos.
Budowniczowie z Morysków w służbie chrześcijańskich królów
Wznieśli ją na przełomie XIII i XIV wieku budowniczowie z Morysków, mistrzowie murarscy wychowani w tradycji muzułmańskiej, którzy pracowali dla chrześcijańskich królów. Dlatego wygląda jak brama z Toledo albo z Sewilli postawiona w sercu Kastylii.
To zjawisko – mudéjar – jest jednym z kluczy do architektury Półwyspu Iberyjskiego: islamskie techniki i formy stosowane przez wieki w chrześcijańskich zamówieniach, dzięki ciągłości rzemiosła. Cegła ułożona w plecionkę, którą widzisz, gdy podniesiesz wzrok, to właśnie to.
Była częścią murów, które kazał wznieść Alfons X i które miały w końcu aż dwanaście bram. Ale tylko dwie były wielkie, paradne: ta, brama San Martín, otwarta na drogę przez mesetę i na dwór, oraz brama Santa María nad rzeką.
Brama ceremonialna
To tę bramę ozdabiano gobelinami na przyjazd monarchy, to ona widziała nadciągające orszaki, poselstwa i zwycięskie wojska wracające z pogranicza. Wyobraź sobie łoskot kopyt pod sklepieniem i całe miasto wychylone, by patrzeć.
W średniowiecznym mieście główna brama nie była tylko przejściem: była sceną ceremoniału. Powitanie króla w bramie, symboliczne wręczenie mu kluczy i odprowadzenie go do katedry – to był rytuał, który przypieczętowywał więź między koroną a miastem.
Nazwa pochodzi od św. Marcina z Tours, świętego idealnego dla bramy tego wojowniczego miasta. Opowiadają, że jako rzymski żołnierz spotkał u wejścia do pewnego miasta żebraka umierającego z zimna i przeciął mieczem swój płaszcz na pół, żeby go okryć. Potem porzucił broń i został biskupem.
Zatrzymaj się pod łukiem i spójrz w górę na cegłę ułożoną w plecionkę. I posłuchaj: pod sklepieniem dźwięk się zmienia, a to dokładnie ten efekt, o który chodziło budowniczym.
Nie do przegapienia
Podkowiasty łuk mudéjar
Wzniesiony między XIII a XIV wiekiem przez budowniczych z Morysków, którzy pracowali dla chrześcijańskich królów.
Jedna z dwóch bram paradnych
Z dwunastu bram w murach Alfonsa X tylko ta i brama Santa María były ceremonialne.
Tędy wkraczali królowie
Ozdabiano ją gobelinami i widziała nadciągające orszaki, poselstwa i wojska wracające z pogranicza.
Św. Marcin przeciął płaszcz
Jako rzymski żołnierz, mieczem, by okryć żebraka. Potem porzucił broń.
Jak to wpleść w zwiedzanie Burgos
Stoi w górnej części starego miasta, na szczycie stoku, który wznosi się od katedry w stronę dzielnicy zamkowej.
Postój zajmie dziesięć minut. To przestrzeń publiczna, a przejdziesz przez bramę w drodze do zamku albo do dzielnicy żydowskiej i na Paseo de los Cubos.
W pobliżu są łuk Arco de Fernán González i Solar del Cid, na tym samym odcinku górnej trasy przez miasto.
Najczęstsze pytania
Dlaczego nazywa się San Martín?
Od św. Marcina z Tours, a to idealny święty na bramę tego wojowniczego miasta. Opowiadają, że jako rzymski żołnierz spotkał u wjazdu do miasta żebraka umierającego z zimna i bez namysłu przeciął mieczem swój płaszcz na pół, żeby go okryć. Potem porzucił broń i został biskupem. To jeden z najbardziej lubianych świętych Europy, a zawdzięczamy mu nawet powiedzenie: to „lato św. Marcina”, ładne dni w połowie listopada, przypada właśnie na jego święto.
