Burgos · Co zobaczyć

Posąg Cyda

Estatua del Cid

Ogromny brąz, który zdaje się za chwilę ruszyć galopem: to nie król siedzący na tronie, lecz wojownik pędzący do szarży, z płaszczem i brodą na wietrze, z mieczem uniesionym nad Babiecą. I nie patrzy w ziemię: patrzy przed siebie, w horyzont, za którym odjechał na wygnanie.

Rodrigo Díaz, człowiek z Burgos do samego końca

Urodził się tuż obok, we wsi Vivar, gdzieś po 1040 roku, a zmarł w Walencji w 1099 roku, daleko od domu. Pomnik wyrzeźbił Juan Cristóbal w 1955 roku, a wybór przedstawionej chwili nie jest przypadkowy: wojownik w ruchu, nie pan w spoczynku.

Przydomek ma nieoczekiwane pochodzenie: „Cid” to nie kastylijski, lecz arabski sīdī, „mój pan”. Zapracował na niego ciężko, bo po wygnaniu przez lata służył jako dowódca wojskowy u muzułmańskiego króla Saragossy, a szanowali go nawet wrogowie.

„Campeador”, drugi przydomek, to łacina: campi doctor, „ten, kto zwycięża na polu bitwy”. Dwa przydomki, jeden arabski, drugi łaciński, dla najbardziej kastylijskiej postaci w historii Hiszpanii. To sporo mówi o tym, czym naprawdę był Półwysep Iberyjski w XI wieku.

A nie zawsze opowiada się o tym, jak skończył: w 1094 roku zdobył Walencję po bardzo ciężkim oblężeniu i rządził nią jako niezależny władca, ani z ramienia Kastylii, ani muzułmanów. Utrzymał się pięć lat, aż do śmierci. Był w gruncie rzeczy niemal królem.

Bohater, którego miasto chce mieć całego

Burgos starannie oznaczyło ślady El Cida. Oprócz tego pomnika jest Solar del Cid, trzy monolity wskazujące, gdzie stał jego dom; jego kości i kości doñi Jimeny spoczywają w katedrze, pod wieżą nad skrzyżowaniem naw; a w bramie Arco de Santa María przechowuje się kawałek jego ramienia.

Jest też kościół Santa Águeda, gdzie według tradycji odbyła się Przysięga w Santa Gadea: El Cid kazał królowi Alfonsowi VI trzy razy przysiąc, że nie miał udziału w śmierci swojego brata Sancha.

Pomnik stoi nad rzeką Arlanzón, o krok od mostu San Pablo, którego balustrady zdobią posągi postaci z pieśni Cantar de Mío Cid: Jimena, infanci z Carrión, biskup Jerónimo, Álvar Fáñez.

Cała ta oprawa ma realne podstawy: Cantar de Mío Cid, z XII albo XIII wieku, to pierwszy wielki poemat epicki w języku kastylijskim, a dużą część jego początku umieszcza w tym mieście. Burgos nie upomina się o El Cida dla marketingu: upomina się o niego, bo założycielski tekst literatury hiszpańskiej zaczyna się właśnie tutaj.

Nie do przegapienia

Wojownik w ruchu

Wyrzeźbił go Juan Cristóbal w 1955 roku: płaszcz i broda na wietrze, uniesiony miecz, na Babiece.

„Cid” pochodzi z arabskiego

Od sīdī, „mój pan”. Zdobył ten przydomek, służąc przez lata jako dowódca wojskowy króla Saragossy.

„Campeador” pochodzi z łaciny

Od campi doctor, „ten, kto zwycięża na polu bitwy”. Dwa przydomki, dwa języki.

Skończył jako władca Walencji

Zdobył ją w 1094 roku i rządził nią jako niezależny władca przez pięć lat, aż do śmierci.

Jak to wpleść w zwiedzanie Burgos

Stoi nad rzeką Arlanzón, u wejścia na most San Pablo, kilka minut od Paseo del Espolón i od Muzeum Ewolucji Człowieka.

Postój zajmie dziesięć minut: obejdź pomnik dookoła i spójrz na niego z dołu, bo robi wrażenie. Potem przejdź przez most San Pablo i przyjrzyj się posągom na balustradach.

To naturalny początek szlaku El Cida w mieście, który wspina się w stronę kościoła Santa Águeda, Solar del Cid i zamku.

Najczęstsze pytania

Dlaczego nazywają go „El Cid”, skoro był stąd?

Zdziwisz się: „Cid” to nie kastylijski, tylko arabskie sīdī, „mój pan”. Zasłużył na to w pocie czoła, bo po wygnaniu przez lata służył jako dowódca wojskowy u mauretańskiego króla Saragossy, a szanowali go nawet wrogowie. A „Campeador”, drugi przydomek, to łacina: campi doctor, „ten, kto zwycięża na polu bitwy”. Popatrz tylko: w imieniu naszego bohatera żyją obok siebie obie ówczesne Hiszpanie, chrześcijańska i muzułmańska.

A czego dokonał, żeby przejść do historii?

Rzadko się mówi, że skończył niemal jako król. Po tysiącu bitew na pół półwyspu w roku tysiąc dziewięćdziesiątym czwartym zdobył Walencję po niezwykle ciężkim oblężeniu i rządził nią jako niezależny władca, ani Kastylii, ani Maurów, tylko swój własny. Wytrwał tam pięć lat, aż do śmierci. Więc ten z brązu to nie byle jaki wygnaniec: to człowiek, który bez korony zdobył mieczem całe królestwo.

Odkryj Burgos i słuchaj we własnym tempie

Zwiedzaj z lokalnymi przewodnikami, we własnym tempie i offline.

Aplikacja Viavoy

Inne miejsca w Burgos

Kościół San Esteban

Kościół San Gil Abad

Kościół San Lesmes

Kościół San Lorenzo el Real

Kościół San Nicolás de Bari

Kościół Santa Águeda