Real Casino de Murcia
1847'de kuruldu, binasına 1853'te başlandı. 1983'ten beri Ulusal Anıt ve bölgenin en çok ziyaret edilen sivil yapısı. Kırk beş dakika.

Burada hiç rulet oynanmadı. 1847'den beri her üye kuşağı bir öncekinden daha göz alıcı bir salon ekledi ve sonuç, XIX. yüzyılın bütün modalarında bir yolculuk.
🎧 Casino, Trapería sokağı ve Teatro Romea rotasındaMurcia Bölgesi'nin en çok ziyaret edilen sivil yapısıdır ve İspanya'nın XIX. yüzyılını anlamanın en iyi yollarından biridir. Sütunlu, çiçek girlandlı ve karyatitli cephesinin ardında, birbirini izleyen üye kuşaklarının bir süsleme yarışı içinde inşa ettiği, her biri farklı üslupta yarım düzine salon vardır.
Dernek 1847'de kuruldu ve binanın yapımına 1853'te başlandı. O zamandan beri her üye kuşağı birbirinden göz alıcı salonlar ekledi ve onun karakterini açıklayan da bu birikimli süreçtir: tek bir üslup yok, birbirini izleyen hırsların bir koleksiyonu var.
Burjuva kulübü olarak kazino modeli XIX. yüzyıl boyunca bütün İspanya'da tekrarlandı: üst orta sınıfın gazete okuduğu, bilardo oynadığı, iş yaptığı ve balolar düzenlediği özel bir alan. Pek azı bütünü bunun kadar eksiksiz ve özenle korumuştur.
1983'te Ulusal Tarihî-Sanatsal Anıt ilan edildi ve o zamandan beri ücretli biletle gezilebiliyor; yine de üyeleriyle hâlâ faal bir dernektir.
Tam Trapería sokağı üzerindedir; 1266 fethinden beri Murcia'nın ana caddesi. Bu konum tesadüf değildir: dernek şehrin en gözde caddesine yerleşmek istedi.
1847'de kuruldu, binasına 1853'te başlandı. 1983'ten beri Ulusal Anıt ve bölgenin en çok ziyaret edilen sivil yapısı. Kırk beş dakika.
Uygulamayı indir ve Murcia şehrini istediğin zaman çevrimdışı keşfet. Kulağında yerel bir rehberle Casino, Trapería sokağı ve Teatro Romea yürüyüş rotasını tamamla.
Viavoy hakkında daha fazlası →En ünlüsü Patio Árabe, yani Arap Avlusu'dur: Alhambra'dan esinlenmiştir; alçı süslemeleri, kemerleri ve girer girmez göz kamaştırmak için tasarlanmış bir alanı ışıkla dolduran camlı bir kubbesi vardır. XIX. yüzyılın neo-Mudéjar üslubunun en iddialı versiyonudur.
Biblioteca Inglesa (İngiliz Kütüphanesi) bunun tersidir: koyu ahşap, tavana kadar raflar, yaklaşık yirmi bin cilt ve bir Londra kulübü havası. Binanın sesini alçalttığı köşedir.
Avizelerinin altındaki Salón de Baile (Balo Salonu) temsilin ta kendisi olan mekândır. Tocador de Señoras (Hanımlar Tuvalet Odası) ise —boyalı tavanı, aynaları ve bir boudoir havasıyla— onu inşa eden toplumu özetler: kadınlara ait, zarif ve özenle ayrılmış bir alan.
Güzergâhı mermer İon sütunları ve ortasındaki çeşmesiyle Patio Pompeyano (Pompei Avlusu) ve Salón de Billar (Bilardo Salonu) tamamlar. Onları art arda gezmek, bir saatten kısa sürede XIX. yüzyılın bütün süsleme modalarında bir yolculuk yapmaktır.
Bu gönderme karışımı —Arap, İngiliz, Pompei, Versay— tutarsızlık değildir: tarihî üslupları her salonun işlevine göre seçilecek bir katalog olarak gören o yüzyılın eklektisizminin tam olarak aradığı şeydir.
Trapería, şehrin 1266'daki Hristiyan kuruluşundan beri tarihi merkezin omurgasıdır. Adı, kumaş ve bez tüccarları olan “traperos”tan gelir; bunlar gümüşçülerle birlikte medineden miras kalan iki çarşıyı oluşturuyordu.
Murcia yüzyıllar boyunca ipekle geçindi: bahçe ovası ipekböceği yetiştirirdi ve şehir İspanya'nın büyük ipek başkentlerinden biriydi. Kumaşçılar caddesinin en zengin ve en gözde cadde olması da, cephelerinin kalitesi de buradan gelir.
Yüzyıllar boyunca aynı zamanda gezinti sahnesiydi: bütün şehir en güzel kıyafetleriyle buradan geçer, burada kur yapılır, anlaşmalar burada bağlanırdı. Bugün yayalara ayrılmıştır ve önemli olduğunu bilen soylu bir caddenin havasını korur.
Birkaç dakika ötede, 1862'de locada II. Isabel varken, müsaderenin boşalttığı bir Dominiken manastırının bahçesi üzerinde açılan Teatro Romea durur. Bir ateş efsanesiyle gelir: bir keşişin onu üç yangınla lanetlediği söylenir ve gerçekten de birden fazla kez yandı.
1266'dan beri Murcia'nın ana caddesi; kumaş tüccarlarının satış yaptığı yer. Gözlerini vitrinlerin üstüne kaldır.
1862'de Kraliçe II. Isabel'le açıldı. Bugün bile dolmasın ve keşişin laneti gerçekleşmesin diye her gösteri için bir bilet satıştan çekilir.
Hayır, ve burada hiç rulet oynanmadı. XIX. yüzyılda bir kazino beylere özel bir dernekti: burjuvazinin gazete okuduğu, iş bağladığı, bilardo oynadığı ve balolar düzenlediği bir kulüp. Kelimenin bugünkünden tamamen farklı bir kullanımıdır ve içeri girmeden önce bunu bilmek iyi olur.
Dernek 1847'de kuruldu ve binanın yapımına 1853'te başlandı. O zamandan beri her üye kuşağı birbirinden göz alıcı salonlar ekledi ve tek bir üslup yerine birbirini izleyen hırsların bir koleksiyonunun olmasını bu birikimli süreç açıklar.
Alhambra'dan esinlenmiş, camlı kubbeli Patio Árabe en ünlüsüdür; yirmi bin cildi ve Londra kulübü havasıyla Biblioteca Inglesa onun tam tersidir. Sonra da Salón de Baile, Tocador de Señoras, Patio Pompeyano ve Salón de Billar.
Çünkü dönemin saf eklektisizmidir: XIX. yüzyıl tarihî üslupları her salonun işlevine göre seçilecek bir katalog olarak görüyordu. Girişte göz kamaştırmak için Arap, kütüphane için İngiliz, avlu için Pompei. Tutarsızlık değil, yöntemdir.
Giriş ücretlidir, fiyatı makuldür ve ziyaret yaklaşık kırk beş dakika sürer. Hâlâ faal bir dernektir, bu yüzden saatleri kontrol etmek iyi olur, çünkü üyelerin etkinlikleri nedeniyle girişin kısıtlandığı günler vardır.
Çünkü kumaş ve bez tüccarları olan “traperos” dükkânlarını burada tutardı. Gümüşçülerin caddesi Calle Platería ile birlikte, Müslüman medinesinden miras kalan ve 1266 fethinden sonra Hristiyan şehrin ticari kalbine dönüşen iki çarşıyı oluşturuyordu.
Efsaneye göre arsasını tiyatronun kapladığı Dominiken manastırından bir keşiş onu üç yangınla lanetledi. Ve gerçek yangınlar da oldu: Romea XIX. yüzyılda birden fazla kez yandı. Bugün bile tiyatro hiç dolmasın ve lanet gerçekleşmesin diye her gösteride bir bilet satıştan çekilir.
Viavoy'u indir ve Murcia şehrini istediğin zaman çevrimdışı gez.

Okumaya devam et



