Praza da Constitución
Revaklar, ferforje balkonlar ve eski mahallenin en iyi terasları. Şehrin pazarı bir asrı aşkın süre burada kuruldu.

Merkezden suya basamak basamak inen bir mahalle; 1809'da havaya uçan kilisesi ve her şeyin doğduğu balıkçı limanıyla.
🎧 Casco Vello, Colexiata ve A Pedra rotasındaCasco Vello bir saatten biraz fazla sürede gezilir ve bu yolda, hep aşağı inerek, burjuva ana meydandan Orta Çağ revaklı bir balıkçı mahallesine geçilir. Burası eski Vigo'dur; şehir surlarını patlatıp denizle zenginleşmeden önce var olan Vigo.
Mahalle Porta do Sol'da başlar; burası bir kapı değil, bir eşiktir: yukarıda, işlenmiş granitten burjuva genişleme mahallesi; aşağıda, limanı arayarak yokuş aşağı dökülen dar sokaklar. Başında, Francisco Leiro'nun 1991 tarihli, Vigoluları ikiye bölen ve bugün onların simgesi olan heykeli Sireno durur.
Beş dakika yokuş aşağıda, mahallenin açık hava salonu Praza da Constitución var: taş kemerli revaklar, ferforje balkonlar ve teraslar. Bu kemerlerin altında, bir asrı aşkın süre, pazarcı kadınların bağırışları ve ağzına kadar dolu sepetlerle şehrin ana pazarı nabız gibi attı.
1812 Cádiz Anayasası'nın adını almadan önce Praza da Vila ve Praza Real adlarını taşıdı; anayasaya “La Pepa” denir, çünkü bir 19 Mart'ta, Aziz Yusuf günü ilan edilmişti. Bu ad gidip gelmeleri kendi başına XIX. yüzyılın siyasi tarihinin bir okumasıdır.
Binalarından birinde eski Concello, yani belediye binası vardı; bugün Casa Galega da Cultura'ya dönüştürülmüştür. Ve her Kutsal Cuma burada Santo Encontro yapılır: Meryem Ana'nın ve İsa'nın tasvirleri kalabalığın ortasında “karşılaşır”.
Revaklar, ferforje balkonlar ve eski mahallenin en iyi terasları. Şehrin pazarı bir asrı aşkın süre burada kuruldu.
Burada herkes için “A Colexiata”. 1816-1838 tarihli neoklasik yapı, 1809'da Gotik kiliseyi yok eden patlamanın ardından yükseltildi. Cristo de la Victoria'yı barındırır.
Uygulamayı indir ve Vigo şehrini istediğin zaman çevrimdışı keşfet. Kulağında yerel bir rehberle Casco Vello, Colexiata ve A Pedra yürüyüş rotasını tamamla.
Viavoy hakkında daha fazlası →Vigo Fransızların işgali altındaydı ve hâlâ surlarla çevrili bir kasabaydı. 28 Mart 1809'da Vigolular surlarla çevrili alana Porta da Gamboa'dan saldırdı ve ön safta yürüyenlerin çoğu O Berbés'ten çıkmış deniz insanlarıydı.
Anlatılanlara göre Carolo adında yaşlı bir denizci kapıyı balta darbeleriyle yıkmaya çalışırken can verdi; kapıyı aşmayı başaran ise Ourense'deki doğduğu köyden ötürü Cachamuíña diye tanınan asker Bernardo González del Valle oldu. O gün Fransızlar teslim oldu.
Vigo işgalciden kurtulan İspanya'nın ilk şehriydi; ama Galiçya işi tamamlamak için o yılın haziranına, rianın kapısındaki Ponte Sampaio muharebesine kadar beklemek zorunda kaldı.
Fakat 1809 mirasa da çok büyük bir yara bıraktı: aynı yıl Castro'nun yakınındaki bir barut deposu patladı ve şehrin eski Gotik kilisesi havaya uçtu. Bugün görülen, neoklasik ve neredeyse bir kale kadar sağlam Eş Katedral, sonradan, 1816 ile 1838 arasında yükseltildi.
Her mart sonunda Casco Vello, Festa da Reconquista'da 1809 kılığına girer: dönem pazarı, saldırının canlandırmaları ve koca bir hafta sonu boyunca dolup taşan sokaklar. Galiçya'nın katılımı en yüksek tarihî şenliklerinden biridir.
Eş Katedral'den aşağı inince mahallenin halkçı ruhu A Pedra'ya varılır: eskiden beri süregelen pazar ve ostreiraların, yani istiridyeci kadınların bir asrı aşkın süredir açık havada istiridye sattığı taş masalar dizisi; anneden kıza geçen bir meslek.
İnerken yere bak: milyonlarca adımla aşınmış ve parlamış taş, yokuşlar ve basamaklar. Asırlar boyunca limanın gidip gelen trafiği buradan inip çıktı; başlarında balık sepetleri taşıyan kadınlar da. Bu eğim, ria ile şehir arasındaki göbek bağıdır.
Ve en sonda, suya yapışık O Berbés: XII. yüzyıldan beri belgelenmiş bir limanın çevresinde, altında ağların onarıldığı ve hasırdan balık sepetlerinin örüldüğü taş revaklar. Çok yakın zamana kadar su neredeyse kapıya kadar gelirdi.
Bu bir avuç mütevazı evden dünyanın büyük limanlarından biri çıktı ve itici güç dışarıdan geldi: XVIII. yüzyıldan itibaren burada sardalye tuzlamak için atölyeler kuran Katalan tuzlamacılar ve onların ardından Vigo'yu teneke kutularla, tersanelerle ve armatörlerle dolduran konserveciler.
İstiridye sokağı ve eskiden beri süregelen pazar. Bir bıçak darbesiyle anında açılan düzine, limon ve ayakta. Pazar günleri bit pazarı.
XII. yüzyıldan beri belgelenmiş eski San Julián limanının çevresinde taş revaklar. Ağlar burada onarılır, balık sepetleri burada örülürdü.
Dış güzergâh bir saatten biraz fazla; Eş Katedral'e girer ve A Pedra'da istiridye yemek için durursan yaklaşık iki saat. Küçük ve çok dik bir mahalledir: merkezden suya basamak basamak iner, bu yüzden en iyisi onu Porta do Sol'dan başlayarak yukarıdan aşağıya gezmektir.
Çünkü 28 Mart 1809'da Vigolular ayaklandı ve surlara Porta da Gamboa'dan saldırdı; Fransızlar da aynı gün teslim oldu. Ön safta yürüyenlerin çoğu Berbés'in deniz insanlarıydı. Ne var ki Galiçya ancak haziranda, Ponte Sampaio muharebesinde tamamen kurtuldu.
1809'da, Fransızlara karşı savaş sırasında Castro'nun yakınındaki bir barut deposu patlayınca havaya uçtu. Gotik bir kiliseydi ve tamamen yok oldu. Bugün görülen, neoklasik ve sade çizgili Eş Katedral sonradan, 1816 ile 1838 arasında yükseltildi; Melchor de Prado y Mariño'nun eseridir.
Çünkü eş katedral olmadan önce asırlar boyunca bir kolej kilisesiydi: piskoposluk merkezi olmadığı hâlde, onu yöneten ve her gün ayinleri ilahilerle okuyan kendi kanonikler kuruluna sahip önemli bir kilise. Bu rütbe yerel dile o kadar derin işledi ki lakap, piskoposluğun Tui-Vigo adını aldığı 1959'daki yükselişten sonra da yaşadı.
1809 kurtuluşunun her yıl mart sonunda yapılan anması. Casco Vello koca bir hafta sonu boyunca dönem kıyafetlerine bürünür: XIX. yüzyıl pazarı, surlara yapılan saldırının canlandırmaları ve kostümlü binlerce kişi. Galiçya'nın katılımı en yüksek tarihî şenliklerinden biridir ve mahalle ziyaretini tamamen değiştirir.
Hayır. Mahalle on yıllarca bir çöküş yaşadı, ama yıllardır tam bir yenilenme sürecinde ve bugün küçük dükkânları, sanatçı atölyeleri ve her yerdeki sokak sanatıyla şehrin en canlı bölgelerinden biri. Alınacak önlemler herhangi bir şehrin eski şehrindeki olağan önlemlerdir.
Hiç şüphesiz A Pedra: ostreiraların bir asrı aşkın süredir açık havada taş masalarda istiridye açtığı sokak. Ardından, bütün şehrin doğduğu ve XII. yüzyıldan beri belgelenmiş balıkçı limanının görünür izi olan O Berbés revakları.
Viavoy'u indir ve Vigo şehrini istediğin zaman çevrimdışı gez.

Okumaya devam et



