De castronederzetting
Ronde huizen uit de ijzertijd, met drie gereconstrueerde woningen en informatiepanelen. De letterlijke oorsprong van Vigo, sinds 2010 open voor publiek.

Een nederzetting uit de ijzertijd, een barokke stervormige vesting en het beste uitkijkpunt over de ría, de riviermonding, allemaal op dezelfde heuvel en om dezelfde reden: van hieruit zie je alles aankomen.
🎧 In de route Monte do Castro en het EnsancheEr zijn heuvels die hele steden verklaren, en dit is er een van. Op de Monte do Castro vestigden zich zesentwintig eeuwen geleden de mensen die Vigo stichtten, en tweeduizend jaar later kozen de militaire ingenieurs van de Spaanse monarchie precies dezelfde plek om precies dezelfde reden: van bovenaf beheers je de hele ría.
De stenen cirkels waarover je hier boven loopt, zijn de plattegronden van huizen waar meer dan tweeduizend jaar geleden mensen woonden. Het is een castro, een versterkte nederzetting uit de ijzertijd, bewoond van de 6e eeuw v.Chr. tot de 2e of 3e eeuw n.Chr., toen al in de Romeinse tijd.
Ze woonden in ronde stenen huizen met een dak van plantaardig materiaal, beschermd door muren en grachten; ze bewerkten de hellingen en daalden af naar zee om te vissen en handel te drijven. Bijna achthonderd jaar onafgebroken bewoning op dezelfde plek.
Heel Galicië en het noorden van Portugal liggen bezaaid met castros: het zijn er duizenden en ze vormen het oudste kenmerk van de identiteit van deze streek. De Romeinen noemden dit land Gallaecia juist naar de Gallaeci, de castrovolken die er woonden.
Verrassend is hoe laat het voor het publiek openging. De heuvel was eeuwenlang militair terrein; pas toen het leger hem in 1934 aan de stad afstond, begonnen de opgravingen, en de vindplaats ging pas in februari 2010 open als openluchtmuseum, met drie gereconstrueerde woningen.
Ronde huizen uit de ijzertijd, met drie gereconstrueerde woningen en informatiepanelen. De letterlijke oorsprong van Vigo, sinds 2010 open voor publiek.
Download de app en ontdek Vigo offline, wanneer je wilt. Loop de wandelroute Monte do Castro en het Ensanche met een lokale gids in je oor.
Meer over Viavoy →Eenentwintig eeuwen later beantwoorden de dikke, schuine muren van natuursteen van de Fortaleza do Castro aan een andere technologie: de artillerie met buskruit. Verticale middeleeuwse muren stortten in onder kanonvuur, dus de moderne vestingbouw maakte ze laag en brak de omtrek op in bastions die elkaar dekken.
Vanuit de lucht tekent ze een onregelmatige ster met drie concentrische ringen van muren, zo ontworpen dat de vijand vanaf elk punt onder vuur kon worden genomen zonder dode hoeken. Het is het systeem dat bekendstaat als het Italiaanse vestingstelsel, dat de Europese militaire bouwkunde van de 16e tot de 19e eeuw beheerste.
Ze werd in haast en uit angst gebouwd. Het was de tijd van de Portugese Restauratieoorlog, toen Portugal vocht om zich van de Spaanse Kroon los te maken, en Vigo (vlak bij de grens en kwetsbaar vanaf zee) stond ineens in de frontlinie.
Tussen 1656 en 1665 werden tegelijk deze vesting, het kasteel van San Sebastián en de muur rond het stadje gebouwd, met gerenommeerde militaire ingenieurs als Juan de Villarroel en de gebroeders Grunenberg aan de tekentafel. Het kasteel van San Sebastián werd uiteindelijk afgebroken, en op die plek staat nu het stadhuis van Vigo.
De reden waarom castrobewoners en ingenieurs deze heuvel kozen, is dezelfde waarom iedereen er nu naar boven gaat: vanaf het uitkijkpunt ligt de hele ría van Vigo voor je open, een van die Rías Baixas die de zee als een zachte, groene fjord het land in heeft gedreven.
Beneden de haven met zijn kranen; tegenover je de oever van de Morrazo, bezaaid met witte dorpen; rechts de brug van Rande, onder wier water in 1702 de galjoenen zonken die beladen met zilver uit Amerika terugkeerden, verrast door een Engels-Nederlandse vloot.
Op het water drijven de bateas, houten platforms waaraan touwen hangen waarop mosselen groeien. Zij maken van deze ría een van de grootste voorraadkamers van schaaldieren ter wereld, en de reden is geologisch: de Rías Baixas zijn rivierdalen die door de zee zijn overspoeld, met beschut water en een zeer hoge biologische productiviteit.
En in de verte, de monding afsluitend, de Cíes-eilanden, die de Romeinen de Eilanden van de Goden noemden en die nu een nationaal park zijn, met toegang beperkt door een vergunning en een dagelijks quotum. Het beste moment om naar boven te gaan is bij zonsondergang, als de zon tussen de eilanden zakt.
Barokke bastionvesting uit 1656-1665, met drie bijna volledige ringen van muren. In twintig minuten loop je er van buiten en van binnen omheen.
De hele ría: haven, Morrazo, de brug van Rande, mosselbateas en de Cíes-eilanden in de verte. Vrij toegankelijk en het beste uitzicht van de hele Galicische kust.
Een versterkte nederzetting uit de ijzertijd, met ronde stenen huizen beschermd door muren en grachten, typisch voor het noordwesten van het Iberisch Schiereiland. Heel Galicië en het noorden van Portugal liggen er vol mee: het zijn er duizenden. De Romeinen noemden dit land Gallaecia juist naar de Gallaeci, de castrovolken die er woonden.
Hij was bewoond van rond de 6e eeuw v.Chr. tot de 2e of 3e eeuw n.Chr., toen al in de Romeinse tijd: bijna achthonderd jaar onafgebroken bewoning. Het is de letterlijke oorsprong van de stad, ook al kun je hem pas sinds februari 2010 bezoeken, toen hij als openluchtmuseum openging.
Omdat het een bastionvesting is, het technische antwoord op de artillerie met buskruit. Hoge, verticale middeleeuwse muren stortten in onder kanonvuur, dus maakte men ze laag, dik en schuin, en werd de omtrek opgebroken in bastions die elkaar dekken, zodat er geen dode hoeken overbleven.
Tussen 1656 en 1665, tijdens de Portugese Restauratieoorlog, toen Portugal vocht om zich van de Spaanse Kroon los te maken en Vigo door de nabijheid van de grens in de frontlinie kwam te staan. Ze verrees tegelijk met het kasteel van San Sebastián en de muur van het stadje, met gerenommeerde militaire ingenieurs aan de tekentafel.
De hele ría van Vigo: de haven met zijn kranen recht onder je, de oever van de Morrazo aan de overkant, de brug van Rande rechts, de mosselbateas die op het water drijven en de Cíes-eilanden die in de verte de monding afsluiten. Het is het uitzicht dat de stad samenvat en waarschijnlijk het mooiste van de Galicische kust.
Drijvende houten platforms waaraan touwen hangen waarop de mosselen vastgehecht groeien. Zij maken van deze ría een van de grootste voorraadkamers van schaaldieren ter wereld. Ze werken zo goed dankzij de geologie van de plek: de Rías Baixas zijn rivierdalen die door de zee zijn overspoeld, met beschut water en een zeer hoge biologische productiviteit.
Anderhalf uur is genoeg voor alle drie zonder haast: een halfuur in de castronederzetting, twintig minuten langs de muren van de vesting en de rest op het uitkijkpunt. De klim vanaf het centrum is ongeveer twintig minuten bergop, en er is een taxi als je je benen liever spaart.
Download Viavoy en wandel offline door Vigo, wanneer je wilt.

Lees verder



