Strand van Las Canteras
Meer dan drie kilometer heel fijn, goudkleurig zand, met een vlakke boulevard van begin tot eind. Blauwe vlag en alle voorzieningen.

Drie kilometer midden in de stad, met een rotsbarrière die de halve zee in een meer verandert en de andere helft overlaat aan de surfers. Welk stuk je kiest en wanneer.
🎧 In de route Het strand Las Canteras en El ConfitalEr zijn maar heel weinig stadsstranden ter wereld van deze omvang en deze kwaliteit, en geen enkel werkt precies hetzelfde. Las Canteras heeft een onderwaterrif dat het strand in tweeën deelt: water als in een zwembad aan de ene kant, volle golven aan de andere. Weten welke kant je treft, is het verschil tussen een goede dag en een matige.
Het middelste stuk, het langste, is het stuk dat La Barra beschermt: water met bijna geen onderstroom, geschikt voor iedereen, met jaar na jaar een blauwe vlag. Dit is het stuk van gezinnen, van gepensioneerden die baantjes zwemmen en van wie zonder nadenken het water in wil.
In het noorden liggen La Puntilla, beschutter, en Playa Chica, een kleine baai die erg geliefd is bij de locals en waar minder mensen komen. Hier gaat naartoe wie het strand kent en de drukte van het middenstuk niet wil.
En in het zuiden ligt La Cícer, waar de barrière niet meer beschermt en de golven in hun volle kracht aankomen: dit is het surfgebied, met surfscholen en verhuur van planken. Het zand is hier donkerder en de sfeer is totaal anders.
Die indeling moet je helder hebben als je kiest waar je je handdoek neerlegt. Hetzelfde strand biedt een duik als in een zwembad of een sessie in de golven, afhankelijk van op welke kilometer je gaat liggen.
Meer dan drie kilometer heel fijn, goudkleurig zand, met een vlakke boulevard van begin tot eind. Blauwe vlag en alle voorzieningen.
De stenen vuurtoren die het strand afsluit, met de golven die aan zijn voet stukslaan. Binnen een raam van honderd vierkante meter op de Atlantische Oceaan achter het orkest.
Download de app en ontdek Las Palmas offline, wanneer je wilt. Loop de wandelroute Het strand Las Canteras en El Confital met een lokale gids in je oor.
Meer over Viavoy →De naam is letterlijk: hier lagen steengroeven. Generaties lang werd aan deze kust zandsteen uit de zee zelf gehaald om de stad te bouwen, door platen en blokken uit te hakken die in huizen en gebouwen terechtkwamen. Een groot deel van Las Palmas kwam, steen voor steen, van dit strand.
Het gebruik als strand kwam later. Eind 19e en begin 20e eeuw, toen de stad zichzelf dankzij de Puerto de la Luz als stad aan zee begon te zien, kwamen gezinnen hier baden, en eromheen groeide de hele wijk.
En sindsdien is het altijd het strand van iedereen geweest, het gratis zwembad van de stad. Dat is vrij uitzonderlijk aan de Canarische kust, waar een groot deel van de kustlijn is ontwikkeld als afgescheiden toeristische enclave.
De boulevard erlangs loopt over de hele lengte, is vlak en staat vol terrassen, ijssalons en restaurants. Van begin tot eind is het zo'n drie kilometer lopen, en dat is het minstens één keer waard, met als eindpunt het Auditorio Alfredo Kraus.
Voorbij het noordelijke uiteinde, om de rots van La Isleta heen, ligt de baai van El Confital: een veel wilder strand, zonder gebouwen, in een beschermd natuurgebied. Het is een andere wereld, en je loopt er vanuit het centrum naartoe.
Daar breekt bovendien de golf van El Confital, een rechtse golf die tot de beste van Europa wordt gerekend en internationaal erkend is onder surfers. Het is geen plek voor onervaren zwemmers, maar hem zien breken is de wandeling waard.
Wat het seizoen betreft: een slechte tijd bestaat hier niet. Het klimaat is het hele jaar mild en het water blijft zelfs in de winter op een redelijke temperatuur. Juli en augustus zijn de drukste maanden, maar het strand is zo groot dat het zelden benauwend voelt.
Het plan dat het best werkt, is 's ochtends Vegueta en Triana doen en 's middags hierheen komen, om af te sluiten met de zonsondergang vanaf de boulevard, met het Auditorio als silhouet op de achtergrond. Vanaf San Telmo rijdt er een rechtstreekse guagua — zo heet de bus hier.
Het knooppunt van de guaguas, de stadsbussen, en de ontmoetingsplek waar iedereen uiteindelijk belandt. Vanaf hier loop je in vijf minuten naar het strand.
De grootste jachthaven van de Canarische Eilanden, met meer dan elfhonderd ligplaatsen. Elke november vertrekken hier meer dan tweehonderd zeilboten naar het Caribisch gebied.
Een onderwaterrif van rots dat evenwijdig aan de kustlijn loopt en de golven breekt voordat ze het zand bereiken. Dankzij dat rif heeft een groot deel van het water bijna geen onderstroom en kan iedereen er zwemmen. Bij eb komt het droog te liggen en kun je eroverheen lopen, iets wat bijna geen enkele bezoeker weet.
Bij La Cícer, het zuidelijke uiteinde van het strand, waar de barrière niet meer beschermt en de golven in hun volle kracht aankomen. Er zijn surfscholen en je kunt planken huren. En voor gevorderden is er de golf van El Confital, voorbij het noordelijke uiteinde om La Isleta heen, een rechtse golf die tot de beste van Europa wordt gerekend.
Omdat hier letterlijk steengroeven lagen. Generaties lang werd aan deze kust zandsteen uit de zee zelf gehaald om de stad te bouwen: er werden platen en blokken uitgehakt die in de huizen en gebouwen van Las Palmas terechtkwamen. Een groot deel van de stad kwam, steen voor steen, van dit strand.
In juli en augustus is het behoorlijk druk, maar het strand is meer dan drie kilometer lang en dat redt het: er zijn altijd stukken met ruimte. Bovendien is het een echt stads- en volksstrand, het hele jaar gebruikt door de mensen uit de stad, en geen afgescheiden toeristische enclave. Die sfeer maakt het mede zo goed.
Elke tijd. Het klimaat van Gran Canaria is het hele jaar mild en het water blijft zelfs in de winter op een redelijke temperatuur, en dat is precies wat sinds eind 19e eeuw het Europese toerisme hierheen trok. Juli en augustus zijn de drukste maanden, maar het strand kan het goed aan.
Een veel wildere baai voorbij het noordelijke uiteinde van Las Canteras, om de rots van La Isleta heen, in een beschermd natuurgebied en zonder gebouwen. Het is een totaal ander landschap en je loopt er vanuit het centrum naartoe. Daar breekt bovendien een van de golven die onder surfers het meest bekend zijn in Europa.
Met de guagua, de stadsbus, vanaf het station San Telmo, aan het eind van Triana, naar het Parque de Santa Catalina, en van daar vijf minuten lopen. Het is zo'n vijf kilometer en de bussen rijden vaak. Het plan dat het best werkt, is 's ochtends Vegueta en Triana doen en 's middags hierheen komen.
Download Viavoy en wandel offline door Las Palmas, wanneer je wilt.

Lees verder



