Een enorm blok donkere steen, als een kasteel of een vuurtoren die precies is neergezet waar het zand het opgeeft tegen de rotsen. Als de zee hard tekeergaat, slaan de golven stuk tegen zijn voet. En dat is precies de bedoeling: Óscar Tusquets bedacht het als een golfbreker in de vorm van een vesting die het strand aan de zuidkant zou afsluiten.
Een vuurtoren aan het eind van Las Canteras
Het werd ontworpen door de Catalaanse architect Óscar Tusquets en tussen 1993 en 1997 gebouwd. Het werd op 5 december van dat jaar geopend, met de toenmalige prins Felipe en Alfredo Kraus zelf die het lint doorknipten.
Het idee achter het ontwerp is helder en het werkt: het strand van Las Canteras aan de zuidkant afsluiten en beschermen, op het punt waar het zand ophoudt en de rots begint, met een massief volume dat de rechtstreekse beuken van de Atlantische Oceaan kan doorstaan.
Vandaar de donkere steen en de torenvorm. Het is geen gebouw dat zich in het landschap nestelt: het is een gebouw dat het landschap het hoofd biedt, en die keuze maakt het tot het visuele sluitstuk van de hele boulevard.
Een raam van honderd vierkante meter achter het orkest
Het detail dat bijna niemand kent, zit binnen. De symfoniezaal heeft meer dan zestienhonderd stoelen, en vlak achter het orkest opent zich een reusachtig raam van honderd vierkante meter dat uitkijkt op de Atlantische Oceaan.
Met andere woorden: terwijl de muziek klinkt, ziet het publiek de echte oceaan achter op het podium, met de schepen die voorbijvaren. Geen toneeldoek kan daartegenop, en alleen al daarom is het een van de bijzonderste concertzalen van Europa.
Het draagt de naam van Alfredo Kraus, in 1927 in Las Palmas geboren, een van de elegantste operastemmen van de 20e eeuw. Hij werd beroemd omdat hij zijn stem als een schat koesterde: hij koos heel weinig rollen en zong daardoor ook na zijn vijfenzestigste nog prachtig, iets wat onder tenoren uiterst zeldzaam is.
Hier wordt elke winter het Muziekfestival van de Canarische Eilanden gehouden, dat in 1985 ontstond en bewust in januari en februari wordt geprogrammeerd: terwijl het in de rest van Europa ijskoud is, komen de grote orkesten en solisten hier spelen, met twintig graden op de eilanden. Ook het filmfestival van de stad vindt hier plaats.
Niet te missen
Bedacht als golfbreker
Óscar Tusquets ontwierp het om het strand aan de zuidkant af te sluiten en te beschermen. De golven slaan stuk tegen zijn voet.
Geopend in december 1997
Met de toenmalige prins Felipe en Alfredo Kraus zelf die het lint doorknipten.
Honderd vierkante meter raam
Achter het orkest, met uitzicht op de Atlantische Oceaan: het publiek ziet de oceaan achter op het podium.
Alfredo Kraus werd hier geboren
In Las Palmas, in 1927. Hij koesterde zijn stem zo goed dat hij boven de 65 nog altijd prachtig zong.
Hoe het past in je bezoek aan Las Palmas
Het staat aan het eind van het strand van Las Canteras, aan het zuidelijke uiteinde van de boulevard, naast het surfgebied van La Cícer.
Het van buiten bekijken kost een kwartier, en je komt er het best te voet over de boulevard vanaf het Parque de Santa Catalina: zo'n drie vlakke kilometers met de zee naast je.
Valt je bezoek samen met een concert, dan is de zaal de toegangsprijs alleen al om het raam waard. En in januari of februari, als het Muziekfestival van de Canarische Eilanden bezig is, is het programma van topniveau.
Veelgestelde vragen
Wie was Alfredo Kraus nu echt?
Een van ons die tot de absolute top van de opera ter wereld kwam. Hij werd beroemd omdat hij zijn stem koesterde als een schat: hij koos maar heel weinig rollen en zong daarom ook na zijn vijfenzestigste nog schitterend, iets heel zeldzaams bij tenoren. In 1958 zong hij in Lissabon in een “La Traviata” naast Maria Callas die je nog steeds als een legende beluistert. Hij stierf in Madrid in 1999, maar voor ons blijft hij de jongen uit Las Palmas die de grote theaters veroverde.
Waarom vindt dat festival midden in de winter plaats?
Omdat daar nu juist de charme in zit. Het Muziekfestival van de Canarische Eilanden ontstond in 1985 en wordt met opzet in januari en februari geprogrammeerd: terwijl het in de rest van Europa bitter koud is, komen de grote orkesten en solisten hier spelen, met de eilanden op twintig graden. Het verdeelt zich over de twee provincies en heeft dirigenten en artiesten van de allerhoogste klasse gebracht. Dus als je in de winter komt, heb je klassieke muziek van hoog niveau bijna aan zee.
